MUSINGS OF AN “OLDER” MAN. Nr.131.

Standard

Nr.130 ended with: “However, before all this happened, a call had come from the other side of Belgium…….!” (See richardandmarina.net).

My first Canadian co-worker, together with whom I had started the first church in Antwerp, left the Lord’s work in 1976. After some time, he and his wife returned to Canada and both are now with the Lord. We had a couple of good years together and our two families would get together every Wednesday afternoon when the kids didn’t have school. We would play a game and then have good Belgian French fries together. Our girls have great memories of those times.

While I started working eastward from Antwerp and moved away to Beerse, my co-worker went westward and started a Bible study in a town northeast of Ghent in the province of East Flanders. So when he left the work, the couple in who’s home the study was held, I’ll call them Luc and An, contacted me and asked whether I could come to continue the study. It was a long drive, between 1½ and 2 hours, depending on the traffic. However, after praying about it, we consented, and so during the Fall of ’76, every Friday after school, we would make the drive with the children coming along. I would teach the Bible study and Marina had a number of children in a separate room and used her accordion to sing with them and then tell them Bible stories. We would stay overnight with Luc and An as the study went on late into the night. The children would be in bed by the time we finished the evening.

However, my co-worker had been so sure of the Lord’s leading in regards to that study and a new work in that area, that he had already rented a house in a town close by, to move into in time to come. But the house had been used by a biker gang, the Hell’s Angels and was now in terrible condition. The question was now put to us, would we be willing to move and take over the rent contract of that house to start up a new work here? A lot of work had to be done to the house and how would we do that from so far away? Could we leave the work in Limburg? All kinds of questions arose, but we talked with the Gelling’s in Peer and we made it a matter of prayer and sought the Lord for His guidance. And then it became clear to us what we were to do……..! (Go to Musings).

OVERPEINZINGEN VAN EEN “OUDERE” MAN. Nr.131.

Standard

Nr.130 eindigde met: “Maar voordat dit alles gebeurde kwam er een vraag van de andere kant van België…….!” (Zie richardandmarina.net).

Mijn eerste Canadese medewerker met wie ik samen de eerste gemeente gesticht had in Antwerpen, verliet het werk van de Heer in 1976. Na enige tijd keerden hij en zijn vrouw terug naar Canada en beiden zijn nu bij de Heer. Wij hadden een paar heel goede jaren met elkaar gehad en iedere woensdagnamiddag, als de kinderen geen school hadden, kwamen onze twee gezinnen samen om een spelletje te spelen en om daarna samen echte goede Belgische frieten te eten. Onze meisjes hebben hier heel fijne herinneringen aan.

Terwijl ik vanuit Antwerpen oostwaarts trok en verhuisde naar Beerse, ging mijn medewerker westwaarts en begon met een Bijbelstudie in een dorp ten noordwesten van Gent in de provincie Oost Vlaanderen. Toen hij stopte, nam het koppel waar de Bijbelstudies aan huis was, ik zal ze Luc en An noemen, contact op met mij en vroeg of ik de studies kon voortzetten. Het was een lange rit voor mij, tussen 1½ en 2 uur, afhankelijk van het verkeer. Maar na gebed hiervoor, stemden wij in, en zo, in de Herfst van ’76, reden we iedere vrijdag na school met de kinderen daar naar toe. Ik gaf de studie en Marina had een aantal kinderen in een aparte kamer waar zij met haar accordeon de kinderen liedjes aanleerde en Bijbelverhalen vertelde. Wij bleven slapen bij Luc en An omdat de studie meestal heel laat gedaan was. De kinderen waren al in bed tegen de tijd dat we afsloten.

Maar mijn medewerker was zo zeker geweest van de leiding van de Heer ivm die studie en een nieuw werk in die streek, dat hij al een huis gehuurd had in een naburig dorp om daar in de toekomst in te trekken. Het huis was echter gebruikt door een motorbende, de Hels Angels en was in een verschrikkelijke conditie. En nu werd ons de vraag gesteld, of wij bereid zouden zijn te verhuizen en het huurcontract over te nemen om hier een nieuw werk te beginnen? Er moest heel veel aan het huis gedaan worden en hoe zou dat gaan daar wij zo ver weg woonden? Zouden wij het werk in Limburg kunnen verlaten? Allerlei vragen kwamen naar boven, maar we spraken er met de Gelling’s in Peer over, en baden serieus voor de leiding van de Heer. Toen werd het ons duidelijk wat we moesten doen……………..! (Ga naar Overpeinzingen).

MUSINGS OF AN “OLDER” MAN. Nr.130.

Standard

Nr.129 ended with: “When we were together, she told me that she already had accepted Jesus in her heart. When I heard that I challenged her to open her home for a weekly Bible study……!” (See richardandmarina.net).

She agreed wholeheartedly and I was thrilled because every time we would start a study in a new town I would already see a new church there in the future! And so every Monday night, in the fall of ’76, her living room was full of curious people, relatives, friends and others she had invited. They all received a Bible and then the following week some would return with little pieces of paper in their Bibles, things they did not understand, and we would have some very interesting discussions late into the night. We would be going all over the Bible from one text to another and they were so surprised at what they found in the Scriptures. And, there was a lot of smoking too, so that when I got home and into bed with my dear wife, she would say, “Bah, you smell……” 🙂

Soon a number of these people accepted the Lord Jesus and became true born again Christians. Again and again I was amazed at the power of God’s word and how it could change minds and lives. We drove to Beerse with car loads of people to be baptized there as these new believers had a real desire to follow and obey the Lord. There was much rejoicing. For the first while these new Christians went to the church in Peer on Sunday morning to “break bread”, or have the Lord’s Supper, as it is also called. And the children had Sunday school. Sometime later a church was started in Koersel and they attended there until the time had come to start a work in Lommel. Marina and I helped with the beginnings of this new church. After the Lord’s Supper I would preach, while Marina taught the children in a bedroom and sang with them playing her accordion. What a great times that were. It was wonderful to see these young believers have a hunger for God’s word and grow in their faith. This was real New Testament Christianity, so simple, yet so beautiful. (Go to Musings).

OVERPEINZINGEN VAN EEN “OUDERE” MAN. Nr.130.

Standard

Nr.129 eindigde met: “Toen we samen waren vertelde Bea dat zij Jezus al lange tijd geleden aanvaard had. Toen ik dat hoorde, daagde ik haar uit om haar huis open te stellen voor een wekelijkse Bijbelstudie……!” (Zie richardandmarina.net)

Ze was onmiddellijk volledig bereid en ik was opgetogen omdat ik iedere keer als we een Bijbelstudie starten in een nieuwe plaats, al in de toekomst een nieuwe gemeente zag ontstaan. En zo begon in de herfst van ’76 haar woonkamer vol te lopen met nieuwsgierige mensen, familieleden, vrienden en anderen die ze uitgenodigd had. Ze kregen allemaal een Bijbel en de week daarop kwamen sommigen terug met papiertjes in hun Bijbel bij dingen die ze niet begrepen en dan hadden we heel lange interessante discussies tot laat in de nacht. We vlogen dan van de ene tekst in de Bijbel naar de andere en zij waren dan zo verrast door alles wat ze in de Schrift vonden. En er werd ook veel gerookt, zodat wanneer ik thuiskwam en bij mijn lieve vrouw in bed kroop, zei uitriep, “Bah, wat ruik je vies….! 🙂

Al spoedig waren er een aantal die de Heer Jezus aangenomen hadden en echte wedergeboren christenen waren geworden. Ik stond keer op keer verwonderd over de kracht van Gods woord en hoe het de gedachten en levens van mensen zo kon veranderen. We reden naar Beerse met auto’s vol mensen die zich wilden laten dopen en de Heer gehoorzaam wilden zijn. Er was heel veel vreugde. Deze jonge christenen gingen de eerste tijd naar de gemeente in Peer, om “brood te breken”, of het Avondmaal te vieren, zoals het ook genoemd wordt. En de kinderen konden daar naar zondagsschool. Enige tijd later ontstond er een gemeente in Koersel en ging men daar gaan totdat er een gemeente gesticht werd in Lommel zelf. Marina en ik hebben in het begin meegeholpen. Na het Avondmaal predikte ik en Marina gaf zondagsschoolles aan de kinderen en gebruikte haar accordeon om met hen te zingen. Dat waren fantastische tijden. Het was geweldig te zien wat een honger deze jonge gelovigen hadden naar Gods woord en hoe ze groeiden in hun geloof. Dit was echt Nieuw Testamentische christenheid, zo eenvoudig en toch zo mooi.

Maar voordat dit alles gebeurde kwam er een vraag van de andere kant van België……! (Ga naar Overpeinzingen).

MUSINGS OF AN “OLDER” MAN. Nr.129.

Standard

Nr.128 ended with: “So far, ’76 had been an eventful year, but there was more to come…!”(See richardandmarina.net).

From Alberta we returned to Marina’s parent’s farm and stayed there for a brief time; our girls had a great time with their grandparents, whom they would not be seeing again for several years. We then returned to South Western Ontario. Before going back to Belgium, I went back to the garage where I had earlier bought a Ford for $1,500.00. We drove it many thousands of km without any problems except to put on some new tires. The garage bought the car back for $1,200.00, talk about another little miracle, praise God!

As mentioned in the previous episode, I returned to Belgium about 1½ weeks before our return date, to officiate at Miriam’s funeral. Marina and our three girls came later, and what a time they had. Because of the long drive to New York, we had been able to change their tickets so they could fly from Buffalo to New York and to Belgium. But a short while before leaving, our youngest daughter Rini (Dutch spelling) was visiting with Dutch friends who had some wooden shoes sitting around. Rini wanted to try them out, and fell, spraining her ankle. So she had to be in a wheel chair at the airports, but she didn’t mind being pushed around and, in spite of pain, had a ball! 🙂

There were several Bible studies going in Limburg and one of them in Peer grew so much that we had to split it and so another study was started with a group of people in Overpelt, this was in the Spring of 1976. The work there kept growing and a few years later a church was started, which is still going and growing, praise the Lord!

I mentioned in a previous episode that a woman who had been at Miriam’s funeral went home to a place called Lommel. She immediately drove to a friend (let’s call her Bea) to tell her about this, and also that she had invited Robert and myself to her home. Bea was very interested and asked whether she could come and meet us. When we were together, she told me that she already had accepted Jesus in her heart. When I heard that I challenged her to open her home for a weekly Bible study…………..! (Go to Musings).

OVERPEINZINGEN VAN EEN “OUDERE” MAN. Nr.129.

Standard

Nr.128 eindigde met: “Tot nu toe was ’76 een veelbewogen jaar geweest, maar er ging nog veel meer gebeuren……!” (Zie richardandmarina.net).

Van Alberta keerden we terug naar Marina’s ouders boerderij en verbleven daar nog voor een korte tijd. Onze meisjes vonden het fantastisch om bij hun grootouders te zijn, die zij weer voor enkele jaren niet zouden zien. Toen reden we terug naar Zuid West Ontario. Voordat we terugvlogen naar België ging ik naar de garage waar ik eerder een Ford gekocht had voor $1,500.00. We hadden er duizenden km mee gereden zonder enige problemen, behalve dat we er wat nieuwe banden op moesten doen. De garage kocht de auto terug voor $1,200.00, spreek van nog een klein wonder! Geloofd zij de Heer.

Zoals vermeld in een eerdere episode, vloog ik ongeveer 1½ week voor onze eigenlijke terugkeer datum, naar België omwille van de begrafenis van Miriam. Marina en onze drie dochters kwamen dan later en hadden een nogal interessante reis. Omwille van de lange rit naar New York, hadden we hun tickets kunnen wijzigen en vlogen zij van Buffalo naar New York en vandaar naar België. Maar enige dagen voordat ze vertrokken was onze jongste dochter Rini op bezoek bij Nederlandse vrienden die nog klompen hadden staan. Rini wou die eens uit proberen maar viel en verstuikte haar enkel. Dus moest zij op de vliegvelden in een rolstoel zitten, maar zij vond het niet erg om rond gereden te worden en had, ondanks de pijn, toch veel plezier. 🙂

Er waren nu verscheidene Bijbelstudies in Limburg en één van deze in Peer groeide zo zeer dat we hem splitsen moesten. En zo ontstond er in het voorjaar van ’76 een nieuwe studie met een groep in Overpelt. Het werk daar groeide ook en enkele jaren later werd er een gemeente gesticht die er nog steeds is en blijft groeien, prijs de Heer!

Ik heb al in een vorige episode vernoemd dat een vrouw die aanwezig was op de begrafenis van Miriam, naar haar huis in Lommel reed en toen meteen naar een vriendin (laten we haar Bea noemen) om haar te vertellen wat ze meegemaakt had en ook, dat ze Robert en mij bij haar thuis uitgenodigd had. Bea was geweldig geïnteresseerd en vroeg of ze mocht komen om ons te ontmoeten. Toen we samen waren vertelde Bea dat zij Jezus al lange tijd geleden aanvaard had. Toen ik dat hoorde, daagde ik haar uit om haar huis open te stellen voor een wekelijkse Bijbelstudie……………! (Ga naar Overpeinzingen).

MUSINGS OF AN “OLDER” MAN. Nr.128.

Standard

P.S. Did you read nr.126, about the fact that miracles still happen?

Nr.127 ended with: “Besides that, we had a third “home” problem. Was “home” Belgium, or Ontario where our home church and many friends were, or the West where our girls were born and where Marina’s family lived……………?” (See richardandmarina.net).

We had left “home” in Belgium for the time being and were now “home” in Ontario where we spent time fellowshipping in our home church and speaking in other churches and visiting friends. After some time we started driving towards “home” in Western Canada, stopping in at different cities, such as Sault Ste Marie, Thunderbay and Winnipeg to speak in churches, and from there to Gouldtown, Saskatchewan, to Marina’s parents. We stayed with them for some time and then travelled to Regina, Moose Jaw, and Saskatoon for meetings and visiting friends and relatives. From there to Glaslyn, north of North Battleford where Marina’s oldest brother lived and where we had some wonderful Vacation Bible Schools in the past. We left there to go to the province of Alberta where I spoke in churches in Edmonton, Red Deer and Calgary and also visited relatives and friends.

You may wonder and ask, was it really necessary to visit all these churches and people both in Ontario as well as out West? The answer is, oh yes! Don’t forget, these are the folk that prayed for us regularly and from time to time supported us financially. We have never had a salary, but have trusted the Lord to provide for us, and He has, using different people and churches. Some gave regularly, others only once or several times a year. For them it was wonderful to hear that their prayers had been answered and there dollars been put to good use. And even though it was a busy and tiring time, it was such a joy to meet these folk. Without them we could not have done God’s work in Belgium, it was real team work. They were overjoyed on hearing what the Lord was doing there, and we were so happy to tell stories of lives totally changed through the Word of God. Time and again we quoted Paul’s words to the Romans, “For I am not ashamed of the gospel of Christ, for it is the power of God to salvation.” And how true this is, the gospel of Christ is the most powerful means to change not only the sinful hearts of men but also society. They were encouraged and so were we. All praise to God!

So far, ’76 had been an eventful year, but there was more to come…………! (Go to Musings).