OVERPEINZINGEN VAN EEN OUDERE MAN.

Standard

VERBAZINGWEKKENDE en WONDERBAARLIJKE DINGEN. (7)

“Slecht nieuws,” Jezus is niet geboren op 25 december. VERBAZINGWEKKEND-nieuws over wanneer Hij dan wel geboren is en dat zou uw hart wel eens kunnen ontroeren, zoals bij mij.

In het Lucas evangelie, hoofdstuk twee, lezen we over de herders die ‘s nachts buiten de wacht hielden over hun kudden, dat was niet in de winter, maar ongeveer half maart en begin april. Dat is de Hebreeuwse maand Nisan. Waarom waren de herders ’s nachts buiten? Omdat dit de tijd was dat de lammetjes geboren werden. Interessant, ook de tijd voor de geboorte van Gods Lam. Is het niet bijzonder dat herders die aan het uitkijken waren voor de geboorte van lammetjes, degenen waren die door God gekozen werden om de eersten te zijn om Zijn pasgeboren Lam te zien? Toch WONDERBAARLIJK, niet? Lammetjes die rond Bethlehem geboren werden, werden als offerlammen gebruikt. Wat een beeld van Gods Offerlam geboren in Bethlehem. Wonderlijk, niet? In Johannes 1:14 staat dat het Woord vleesgeworden is en onder ons gewoond (getabernakeld) heeft. Een van de mooiste beelden van Christus in het O.T. is de tabernakel. Hoelang heeft men aan de tabernakel gewerkt? Negen maanden. Hoelang was Jezus in Maria’s baarmoeder? Negen maanden. WONDERBAARLIJK. Wanneer was de tabernakel voltooid, wanneer kwam God in hun midden wonen? Op de eerste dag van Nisan, Exodus 40:1-2, de Bijbelse Nieuwjaarsdag voor de Joden. Iedere belangrijke gebeurtenis in het leven van Jezus viel op een speciale Joodse dag. Zijn triomfantelijke binnenkomst in Jeruzalem op Palmzondag, als de mensen hun offerlammeren brachten, en zo ook God zijn Offerlam bracht. Zijn dood op Pasen. Zijn opstanding op het Feest van de Eerste vruchten. En zijn Heilige Geest kwam op het Pinksterfeest. Jezus vervuld niet alleen de Feesten maar Hij vervult ook de thema’s van de Feesten. Is er een dag op de Joodse kalender die het thema van de geboorte van de Messias vervuld? Wat betekent Zijn geboorte? Een nieuw begin. Welke speciale dag beeld dit nieuwe begin uit? Als er al een is, dan is het zeker Nisan 1. In het O.T. kwam op Nisan 1 God in hun midden wonen. In het licht hiervan, zou het niet redelijk zijn aan te nemen dat Jezus ook op Nisan 1 onder ons is komen wonen? Toch WONDERBAARLIJK, nietwaar? De komst van Jezus, een nieuw begin, het oude is voorbij, het nieuwe is gekomen. Geloofd zij de Heer. Laat nu deze dateringszaak uw Kerst niet bederven, de datum is interessant, maar niet het belangrijkste, Zijn komst is, en die vieren we op 25 december. Hij werd geboren in een stal, is Hij al in uw hart geboren? Waarom laat u Hem niet binnen? Een gezegende Kerst toegewenst met veel van Gods vrede en vreugde. (Wordt vervolgd).

OVERPEINZINGEN VAN EEN OUDERE MAN.

Standard

VERBAZINGWEKKENDE DINGEN. (3)

“De hemelenvertellen Gods eer, en het uitspansel verkondigt het werk zijner handen.” Psalm19:2. Hebt u ooit in een geopende klok of in een van die moderne horlogesgekeken? Hoe mooi en complex alles is? En als al die kleine deeltjes niet precies op hun plaats zitten dan werkt het ding niet. Zo is het ook met ons heelal en de aarde. Er zijn 122 constanten, dingen die niet veranderen, die standvastig, voortdurend, vast, aanhoudend, enz. zijn. (“I don’t have enough faith to be an atheist,” page 106). Het is niet mogelijk die allemaal in dit korte artikel te beschrijven, ik kom hier later nog wel op terug. Laat me gewoon enkelen vernoemen die met onze planeet te doen hebben.

De aarde is PRECIES de juiste grootte. We zijn ons bewust van de gevolgen van gereduceerde of toegenomen zwaartekracht op andere planeten in ons zonnestelsel. Er is of teveel of te weinig. De aarde is precies de juiste grootte voor zijn bewoners. Dat zorgt er voor dat water in een vloeibare staat blijft. Minder zwaartekracht en het water zou verloren gaan in de ruimte door de grotere verdamping van koudwater veroorzaakt door lagere atmosferische druk.

De aarde draait met PRECIES de juiste snelheid, hetgeen ideaal is voor het voortbrengen van dag en nacht. Langere dagen zouden een groter opwarm effect hebben en, omgekeerd zorgen voor koudere nachten. Een snellere spin zou voortdurend gewelddadige weersomstandigheden veroorzaken.

Let op dat onze aarde PRECIES de juiste baan heeft. Het varieert slechts in geringe mate van de zon, waardoor relatief kleine temperatuurvariaties optreden. Een meer elliptische baan (zoals sommige andere planeten hebben) zou verwoestend zijn voor het leven op aarde.

De aarde heeft PRECIES de perfecte afstand tot de zon. Als het 10 procent dichter bij de zon was, zou de aarde oven-achtige temperaturen hebben, en 10 procent verder weg zou ijzige woestijnen produceren. Ook zouden de oceanen respectievelijk zwellen of bevriezen, en er dus geen leven zou kunnen zijn zoals we het nu kennen.

En tenslotte, de PRECIES juiste constructie van de aarde biedt een enorme voorraad hulpbronnen, zoals hout, metalen, dieren, planten en een groot aantal andere die nuttig zijn voor de mensheid. Bovendien heeft de aarde de juiste omstandigheden om de vorming en het onderhoud van de ozonlaag in de atmosfeer mogelijk te maken om ons te beschermen. Het heeft een magnetisch veld dat schadelijke straling van de zon afleidt. Het magnetische veld helpt ook de navigatie voor mens en dier. Onze atmosfeer bestaat uit precies de juiste gassen, in tegenstelling tot sommige van de schadelijke combinaties die we elders in ons zonnestelsel vinden. Met andere woorden, alles is PRECIES juist, is dat niet absoluut geweldig? Doet dat je hart niet warm worden?

(Bates, Gary. Alien Intrusion (p. 113-114). Creation BookPublishers. Kindle Edition.)

Wat betekent dit dat alles PRECIES juist is? Tot welke conclusie komen we? Het is zo ontworpen. En elk ontwerp heeft een ontwerper. Het universum en de aarde hebben een zeer complex ontwerp. Daarom heeft het universum een Ontwerper. Zoals Antony Flew, ‘s werelds meest beruchte atheïst heeft gezegd, “We moeten gaan waarheen het bewijs ons leidt, ER IS EEN GOD.”

Verbazingwekkende dingen. (1)

Standard

De Hummingbird. Iemand heeft dit vogeltje De “Superheld van de schepping” genoemd. Ik noem het “Gods kleine held.” Het is een verbazingwekkend schepseltje, oordeel zelf maar.

Hummingbirds zijn inheemse soorten vogeltjes van de Nieuwe Wereld en worden niet buiten het Westelijke Halfrond gevonden, behalve in dierentuinen en volières. Ze komen niet voor in Europa, Afrika, Azië, Australië en Antarctica. Er bestaan meer dan 325 unieke soorten in de wereld. Ze kunnen niet lopen of springen, alhoewel hun pootjes wel gebruikt kunnen worden om zijwaarts te gaan als ze neergestreken zijn. Ongeveer 25-30 procent van hun gewicht is in de borstspieren. Dit zijn de spieren die hoofdzakelijk verantwoordelijk zijn voor het vliegen. De maximale snelheid van een voorwaartse vlucht is ongeveer 50 km per uur, maar ze kunnen 90 km per uur in een duikvlucht halen. De Hummingbirds vleugels slaan tussen de 50 en 200 maal per seconde, afhankelijk van de richting, het doel van de vlucht en de omgevende lucht condities.
Ze kunnen voorwaarts, achterwaarts, opwaarts en neerwaarts vliegen. Wonderbaarlijke kleine helikopters. Miljoenen dollars zijn tevergeefs geïnvesteerd geweest in biometrische engineering pogingen om dit complex systeem van biomechanische wonderen te dupliceren. En toch geloven evolutionisten dat willekeurige mutaties, natuurlijke selectie en miljoenen jaren het beter kunnen dan briljante ingenieurs. Het is toch logischer om het briljante Hummingbird ontwerp te verklaren als een schepping van een briljante goddelijke Ontwerper?

IMG_0460.jpgDe gemiddelde hartslag van deze vogeltjes is meer dan 1200 keer per minuut. In vergelijking, de gemiddelde hartslag van een mens ligt tussen de 60 en 100 keer per minuut, in rust. De Hummingbird, als hij rust, ademhaalt 250 maal per minuut, en dat verhoogt wanneer hij vliegt. Om zulk adembenemend metabolisme te ondersteunen, moet dit wonder bijna voortdurend eten om de nodige energie te verkrijgen. Iedere dag moet het nectar opnemen van zo’n 2000 bloemen. Daarbij eten deze vogeltjes ook vele insecten en spinnen, en nippen ze ook sap van bomen of van gebroken vruchten. Hummingbirds zuigen geen nectar door hun lange snavels, ze likken het met hun omzoomde en gevorkte tongen. Capillaire werking langs de rand van hun tong helpt om de nectar in hun keel te trekken zodat ze het kunnen doorslikken. Ze kunnen 10-15 maal per seconde likken tijdens het voeden. Het verteert natuurlijke sucrose – de suiker die zich bevindt in bloemen nectar – in 20 minuten met 97 procent rendement voor het omzetten van de suiker in energie.
De Rufous Hummingbird heeft de langste migratie van alle Hummingbird soorten. Deze hummers vliegen bijna 5000 km van hun broedplaatsen in Alaska en Canada naar hun winter leefgebied in Mexico. De Ruby-throated Hummingbird vliegt 800 km non-stop over de Golf van Mexico gedurende hun lente en herfst migraties.
Deze kleine vogel is absoluut geweldig en een bewijs van onze grote God, de Schepper.

 

 

 

OVERPEINZINGEN VAN EEN “OUDERE” MAN. Nr.199

Standard

Nr.198 eindigde met: “Er waren zoveel reizigers die morgen dat er twee wagons aan de trein toegevoegd moesten worden en dat duurde even, maar het gaf ons de mogelijkheid om toch nog op tijd in de trein te raken………! Prijs de Heer! En toen begonnen we te lachen……! En wanneer we daaraan terugdenken lachen we opnieuw……..! (Zie richardandmarina.net).

Van de trein naar het vliegtuig en weg naar Canada. Afscheid nemen van onze kinderen en kleinkinderen was heel moeilijk voor ons allen, maar wetende dat we in de wil van God en in de handen van God waren, maakte een groot verschil. En zo arriveerden we in Canada op donderdag, 15 oktober, 2009. De eerste twee weken verbleven we bij vrienden terwijl ons appartement geverfd werd en er nieuwe tapijten gelegd werden. Ik had een auto gehuurd om er ergens een te kunnen kopen. Omwille van mijn rugproblemen moest ik iets hebben met een verhoogde zetel. Nieuwe wagens waren te duur en de juiste tweedehandse te vinden was niet eenvoudig. Ik weet niet meer hoeveel autoverkopers ik bezocht heb, maar ik begon het echt moe te worden. Op zaterdag reed ik naar Guelph, en om het verhaal kort te houden, binnen een half uur vond ik de juiste wagen voor de juiste prijs, $500.- minder dan wat ik gekregen had voor onze auto in België, fantastisch. Onze dochter Rosa vertelde me later dat ze gebeden had dat de Heer een auto “in mijn schoot zou laten vallen.” Ik kan getuigen dat Hij dat echt gedaan heeft. Prijs de Heer.

Twee weken nadat we in onze condo waren ingetrokken, arriveerden onze dozen uit België. En terwijl de koelkast, sofa, bed en TV nieuw gekocht werden, andere meubels en benodigdheden werden tweedehands aangeschaft. We hadden veel plezier met het bezoeken van Leger des Heils winkels in Kitchener/Waterloo waar we van alles aan een heel goedkope prijs konden kopen.

We zijn hier nu al bijna zeven jaar, ongelooflijk hoe snel de tijd gaat. Het was geweldig een 9000 km trip te maken naar het Westen om Marina’s familie te bezoeken, plus vrienden en gemeenten die ons door de jaren nu en dan gesteund hebben. Uitgezonderd de laatste 1½  jaar, heb ik iedere zondag gepredikt en ook op doordeweekse samenkomsten. Marina heeft heel veel tijd besteed aan het telefoneren en kaartjes schrijven naar mensen in België. Verleden jaar heb ik een ernstige inzinking gehad en moest ik alle activiteiten stoppen, maar ik begin langzaam aan wat kracht terug te krijgen en begin ook weer te prediken. In decenber had Marina een darmkanker operatie  maar is nu volledig schoon. Ze heeft ondertussen ook haar tweede pacemaker gekregen. Ik heb in mei een prostaatoperatie ondergaan die goed verlopen is. We missen de kracht en energie die we vroeger hadden, en dat is wel eens frustrerend, maar we moeten onze beperkingen aan vaarden, zo is het leven. De Heer blijft voorzien in onze noden, soms op wonderlijke wijze, waarvoor we Hem heel dankbaar zijn.

Volgende week komt episode nr.200 en dat zal voor het ogenblik de laatste zijn………………! (Zie richardandmarina.net).

 

OVERPEINZINGEN VAN EEN “OUDERE” MAN. Nr.198

Standard

Nr.197 eindigde met: ” We kwamen overeen op een zekere dag naar zijn magazijn te komen met al onze dozen om ze in te pakken in de acht grote kartonnen die hij meebracht. Nu was de vraag, krijgen we al onze spullen in die acht dozen…………?” (Zie richardandmarina.net).

De dag arriveerde waarop alles ingepakt en verstuurd zou worden. We namen al onze dozen, grote en kleine naar het magazijn van onze vriend, waar ze ingepakt werden in zijn acht grote kartonnen dozen. We vulden het ene karton na het andere en kwamen uiteindelijk bij de laatste aan. En nu komt de grote verrassing, deze laatste was bijna vol, we hadden nog één doos over, die met Marina’s accordeon. U kunt me geloven of niet, maar die paste precies nog in dat karton, er was geen plekje meer vrij, het was echt ongelooflijk, niemand had dat beter kunnen plannen. Hadden we hulp gekregen van hierboven? Dat weet ik wel zeker!

We zouden op donderdag 15 oktober, om 7.10u vanuit Gent met de trein naar het vliegveld vertrekken. Met de auto was een beetje te riskant omdat er op dat uur dikwijls lange files zijn. Onze kinderen, Lily en haar man Bart, en Rini, plus onze jongste kleindochter Hanne zouden meegaan om ons te zien vertrekken. Bart, Lily en Hanne zouden ons ‘s morgens afhalen en naar de trein brengen, terwijl Rini rechtstreeks van haar huis naar het station zou gaan. En dus sliepen we voor de laatste keer in dat fijne huis. We hoefden het niet op te ruimen, onze dochters gingen dat doen na ons vertrek.

Om zeker te zijn dat we een goede nachtrust zouden hebben, hadden Marina en ik beiden een licht slaappilletje genomen. Het was heel donker in onze slaapkamer omdat we rolluiken hadden. Terwijl we sliepen, hoorde ik plots de deurbel en vroeg me af wie in hemels naam op zo’n uur aan de deur kon staan. Ik deed open en daar stonden Bart, Lily en Hanne, “Vader, het is 6.45u, we moeten meteen vertrekken.” Marina en ik hadden ons alarm niet gehoord en waren ingeslapen. We hebben ons nog nooit zo snel aangekleed! We lieten alles liggen en sprongen in de auto, en in mijn haast vergat ik mijn portefeuille. Omdat we dachten dat we het niet zouden halen, belde Lily Rini die al op het station was en vroeg haar om met de conducteur te spreken en te vragen om de trein nog niet te laten vertrekken totdat we er waren, hetgeen ze natuurlijk nooit doen. Maar we hadden “geluk.” Er waren zoveel reizigers die morgen dat er twee wagons aan de trein toegevoegd moesten worden en dat duurde even, maar het gaf ons de mogelijkheid om toch nog op tijd in de trein te raken………! Prijs de Heer! En toen begonnen we te lachen……! En wanneer we daaraan terugdenken lachen we opnieuw……..! (Ga naar Overpeinzingen).

 

 

OVERPEINZINGEN VAN EEN “OUDERE” MAN. Nr.197

Standard

Nr.196 eindigde met: “Na meer overleg met onze vrienden daar, vloog ik een paar dagen later naar Toronto……….!” (Zie richardandmarina.net).

Waarom zo’n haast? Omdat er anderen waren die interesse hadden in deze condo. Onze vrienden hadden de verantwoordelijke gevraagd te wachten met de verkoop totdat ik het had kunnen zien. Ik arriveerde in Toronto, werd afgehaald en samen met mijn vrienden gingen we rechtstreeks naar het gebouw.  Ik liep rond en bekeek alles eens heel goed en wist ogenblikkelijk dat dit voor ons was. De financiële kant moest geregeld worden en dat duurde een paar dagen, maar op de vierde dag vloog ik terug naar België, als eigenaar van een mooie condo, loof de Heer. Marina en ik besloten om pas in de herfst te verhuizen daar ik nog een heel aantal spreekbeurten op de agenda had staan, en ook omdat we van heel wat spullen af moesten. We waren in België aangekomen in december van 1971 en we dachten te vertrekken in oktober van 2009, na 38 jaar was er heel wat verzameld.

Dit nog even, we kochten de condo in april en eind oktober gingen we er wonen. Van april tot oktober maakte een ander zendingsechtpaar, Les en Sharon Frey, die werkzaam zijn in Spanje, en op verlof waren, gebruik van onze condo, het paste allemaal zo mooi, prijs de Heer.

Verschillende gemeenten in België hielden afscheidsfeesten voor ons, soms alleen, of met twee of drie gemeenten samen. Er was een laatste afscheidsfeest van alle gemeenten voordat we vertrokken. Deze bijeenkomsten waren heel fijn, maar ook pijnlijk, omdat we afscheid namen van onze vele geestelijke kinderen die we zo liefhadden. Er vloeiden heel wat traantjes, zowel bij hen als bij ons. Een vrouw kwam naar me toe en vertelde dat haar vader pas gestorven was, “en nu ga jij, mijn geestelijke vader ook nog weg.” Het was niet makkelijk, maar ik verzekerde haar dat we elkaar zouden weerzien, indien niet hier, dan “hierboven.”

Ik had honderden en honderden boeken, en aangezien ik die niet allemaal mee kon nemen, laadde ik wat dozen met boeken die ik meenam naar deze samenkomsten en op tafels uitstalde. Ik zei tegen de mensen dat ze konden nemen wat ze wilden en er iets voor in een doos doen.

Langzaam aan werd ons huis leger doordat we dingen verkochten of weggaven. Onze dochters hielpen ons met het inpakken van dozen en nog eens dozen met keukenartikelen, serviezen, kleren en allerlei andere dingen. We gebruikten veel verschillende dozen, kleine, grote, lange enz. Een vriend van ons was exporteur en regelde de verzending van onze spullen per boot naar Canada. We kwamen overeen op een zekere dag naar zijn magazijn te komen met al onze dozen om ze in te pakken in de acht grote kartonnen die hij meebracht. Nu was de vraag, krijgen we al onze spullen in die acht dozen………? (Ga naar Overpeinzingen).

 

OVERPEINZINGEN VAN EEN “OUDERE” MAN. Nr.196

Standard

Nr.195 eindigde met: “In 2008 maakten we een korte reis naar Canada om te zien hoe de Heer zou leiden…………!” (Zie richardandmarina.net).

Er waren verschillende redenen waarom we dachten terug te keren naar Canada. Wat ik al vernoemd heb was onze lichamelijke conditie, we waren heel moe, waarschijnlijk het gevolg van jaren in de grote versnelling te hebben gereden. En dan was er ook het feit dat we het eigenlijk niet juist vonden dat we nog steeds volledig financieel gesteund werden, ook al waren we niet meer zo actief. Dan kwam er nog bij dat onze ziekteverzekering teneinde liep, en voor Marina was dat al zo. We waren bij een Canadese maatschappij die zendelingen verzekerde totdat ze 70 jaar waren, dan werden ze verwacht terug te keren naar Canada en van de overheidsverzekering gebruik te maken. De maandelijkse premies werden heel minzaam door onze gemeente gedekt. Marina was 71 en was dus niet langer verzekerd. In België  blijven zou betekenen dat we private verzekering moesten aanschaffen, hetgeen heel duur is. En dan was er onze oudste dochter Rosa, die door haar slopende ziekte al jaren alleen geweest was, zonder ons, haar zusters en neven en nichten. We vonden dat we nu bij haar in de buurt moesten zijn.

Er werd veel gebeden en we hadden een gesprek met de oudsten van onze gemeente. Ze gingen  volledig akkoord met onze terugkeer naar Canada. En ze waren bereid om ons een aanbevelingsbrief te geven voor voltijds werk hier in Canada. We vroegen ook advies aan goede vrienden. Omdat Marina niet langer verzekerd was en kampte met hartproblemen, vonden we dat we plannen moesten maken voor een verhuis. We hadden hier volledig vrede mee, en dus begonnen we te zoeken naar een huis. Na heel wat rond gereden te hebben in Elmira vonden we een huis te koop in een stille straat. De bejaarde eigenares toonde mij het huis en het zag er geschikt uit. Maar toen ik een dag later terug ging, hing er een briefje aan de deur waarop stond dat ze van gedachten veranderd was en afzag van de verkoop. Het was een teleurstelling maar we lieten de zaak in Gods handen en vlogen terug naar België.

In april 2009 kregen we telefoon van goede vrienden in Elmira die vertelden dat er een condo te koop was in een appartementsgebouw voor senioren. Het gebouw had 27 condos. Onze vrienden namen foto’s en e-mailden die naar ons. Het zag er allemaal heel goed uit en ook al had ik een aantal jaren geleden, nadat we vrienden bezocht hadden in dat gebouw, tegen Marina gezegd dat ik nooit in zoiets zou willen wonen, nu leek ons dat wel iets. Er werd hevig voor gebeden en we hadden er echte vrede mee. Na meer overleg met onze vrienden daar, vloog ik een paar dagen later naar Toronto……….! (Ga naar Overpeinzingen).