MUSINGS OF AN “OLDER” MAN. Nr.152.

Standard

Nr.151 ended with: “Yes, God Himself was at work, just wait, there is more to come, and looking back, I just thank God that we were allowed to be part of His wonderful working…………….!” (See richardandmarina.net).

There was real progress. New home Bible studies were started, I hardly knew where to go first or last. The man who had said, “you’ll never see me again” opened up his home for a study, amazing, isn’t? One night about 20 or so sat around the large table and this man’s brother attended for the first time. As he sat down I put a Bible in front of him on the table. He moved his chair back as though I had put something dangerous there. He pulled up to the table again, looked at the Bible, finally picked it up, turned it around in his hands, looked at all sides of it and said, “is this the Bible, the real one, because there are many Bibles, aren’t there?” And he continued, “isn’t this something, this is the first time in my life that I see a Bible.” Unbelievable! Here is a fine gentleman about 35 years old, living in a “Christian” country, having gone to church all his life and never seen a Bible. How is it possible? He became a Christian and a leader in the church, amazing!

I usually gave a study of at least 1½ hours, after which we had coffee and then question time started. What does the Bible say about the Pope? Is he really infallible? What about praying to mother Mary and to the saints? What about purgatory? What about the mass? And so on it went, like having another Bible study. We would go from one text to another and they were often so amazed at what the Bible taught. This would go on until 12 or even 1 o’clock at night, some would go home earlier, but others would stay asking questions, what exciting times indeed. Many became true born again Christians and then on a Sunday afternoon we would all go to Beerse to have a baptism. One couple knew they should get baptized but were hesitant and took their camper and drove south to France for a camping weekend, but the camper broke down and they returned home and were baptized the next day, praise the Lord. God’s Spirit was moving and every week some were saved. The words of Psalm 118:23 come to mind, “This was the Lord’s doing; it is marvelous in our eyes.” But, ……….. there were problems too…………….! (Go to Musings).

OVERPEINZINGEN VAN EEN “OUDERE” MAN. Nr.152.

Standard

Nr.151 eindigde met: “Ja, God zelf was aan het werk, en wacht maar, er komt nog veel meer. En nu terugkijkende, dank ik de Heer dat wij deel mochten hebben aan Zijn wonderlijke werking………!” (Zie richardandmarina.net).

Er was echte vooruitgang. Nieuwe huisbijbelstudies werden opgestart en ik wist soms bijna niet waar ik eerst of laatst moest zijn. De man die gezegd had, “ge ziet me nooit weer” stelde zijn woonkamer ter beschikking voor een wekelijkse Bijbelstudie, wonderlijk, niet waar? Op een zekere avond zaten we met zo’n 20 mensen rond de lange tafel en de broer van deze man was aanwezig voor de eerste keer. Hij ging aan tafel zitten en ik legde een Bijbel voor hem neer. Hij schoof zijn stoel wat achteruit, alsof ik daar iets gevaarlijks had gelegd. Hij kwam weer aan tafel zitten en keek naar de Bijbel, nam het in zijn handen en bekeek het aan alle kanten en zei toen, “Is dit de Bijbel, de echte, want er zijn veel Bijbels, niet?” Hij vervolgde met te zeggen, “Dat is toch iets, dit is de eerste maal in mijn leven dat ik een Bijbel zie.” Ongelooflijk! Een echte heer van zo’n 35 jaar of zo, die in een “christelijk” land woonde en altijd naar de Kerk ging, en toch nog nooit een Bijbel had gezien. Hoe is het mogelijk? Hij werd een ware christen en een leider in de gemeente, wonderlijk!

Meestal duurde de studie zo’n 1½ uur, waarna er koffie geschonken werd en de vragen loskwamen. Wat zegt de Bijbel over de Paus? Is hij echt onfeilbaar? Hoe staat het met het bidden tot moeder Maria en de heiligen? Wat staat er in de Bijbel over het vagevuur? En hoe staat het met de miss? En zo ging het door en leek het alsof we nog een Bijbelstudie hielden. Ik toonde hen de teksten die antwoord gaven op hun vragen en zij stonden echt verbaasd over wat Gods woord leerde. Dit ging dikwijls door tot 12 uur ‘s avonds of zelfs 1 uur. Sommigen gingen vroeger naar huis, terwijl anderen bleven vragen stellen. Het waren opwindende avonden. Velen werden echt wedergeboren en na enige tijd gingen we dan op een zondagnamiddag naar Beerse voor een doopdienst. Eén echtpaar wist dat ze zich moesten laten dopen, maar voelden er nog niet voor en namen hun kampeerwagen en reden naar Frankrijk voor het weekend. Maar de wagen kreeg een mankement en ze moesten terugkeren naar huis en lieten zich de volgende dag dopen, prijs de Heer! Gods Geest was bezig en iedere week kwamen er mensen tot geloof. Ik moet denken aan de woorden van Psalm 118:23, “”Van de Heere is dit geschied, het is wonderlijk in onze ogen.” Maar, …….. er waren ook problemen………………! (Ga naar Overpeinzingen).

MUSINGS OF AN “OLDER” MAN. Nr.151.

Standard

Nr.150 ended with: “After three months this living room became too small and we had to start a second study in another place and living room, but that is for next time…………!” (See richardandmarina.net).

A wonderful couple in the ancient city of Ieper (Ypres), right in Flanders Fields, opened their home for a Bible study. At the end of WW1 there was nothing left of this city, but it was rebuilt and one way to enter it is through a beautiful archway, the “Menin Gate” with the names of about 55.000 fallen soldiers on it. Every night, since 1927, at 8pm the “Last Post” is sounded. Terrible battles were fought with hundreds of thousands dead and there are close to 150 cemeteries in and around the city, some with only a few graves, one with 12.000.

Now a different battle was waging, a spiritual one. A number of people from the first study came to this new one and brought friends and family members along. The man who had said, “you’ll never see me again”, attended also and became, together with his wife, a born again Christian. It didn’t take long before the large living room was filling up. What a time we had. It is impossible to tell everything that happened there, but one incident comes to mind as it really shows God’s intervention. The study was held on Sunday evening and one night I was not able to be there due to some other engagement. I asked a dear brother from another assembly to give the Bible study. I mentioned to him that there would be some new people present, so to make sure not to mention baptism, as this would be the first time for the two couples to be there, and it could just turn them off.

Well the brother came and gave the study, talking about Joshua crossing the river Jordan. A river has water, and sure enough he gave quite an explanation about baptism. I don’t know why he did this and how it could be that he had forgotten what I had told him. The lady of the house, who had invited the new people sat with her head down praying and wondering how the new ones would react. Nothing was said that evening, but a few days later she saw those people and carefully asked them about the study. They thought it had been real good. She, again very carefully asked what they thought about what was said about baptism. They looked at her with a blank look on their faces. It turned out that they had not heard that part, amazing, the Lord must have closed their ears! Yes, God Himself was at work, just wait, there is more to come, and looking back, I just thank God that we were allowed to be part of His wonderful working…………….! (Go to Musings).

OVERPEINZINGEN VAN EEN “OUDERE” MAN. Nr.151.

Standard

Nr.150 eindigde met: “Na drie maanden zat deze kamer zo vol dat we genoodzaakt waren een tweede studie te beginnen in een andere plaats en woonkamer, maar dat is voor de volgende keer……….!” (Zie richardandmarina.net).

Een heel fijn echtpaar in de oude stad Ieper, in ‘Flanders Fields’, stelden hun woonkamer ter beschikking voor een wekelijkse Bijbelstudie. Aan het eind van de eerste wereldoorlog was er niets meer over van deze stad, maar het is herbouwd en men kan de stad binnengaan door de mooie Menenpoort waarop de namen van bijna 55.000 gevallen soldaten staan. Iedere avond sinds 1927 wordt om 20.00 uur de “Last Post” geblazen. Verschrikkelijke gevechten hebben in en om de stad plaats gevonden met honderd duizende doden, waardoor er bijna 150 begraafplaatsen zijn in en buiten de stad. Enkele hebben maar een handvol graven maar er is er één met 12.000.

Nu vond er een andere strijd plaats, een geestelijke. Een aantal mensen van de eerste Bijbelstudie kwamen naar deze nieuwe studie en brachten vrienden en familieleden mee. De man die gezegd had, “je ziet me nooit meer” was ook aanwezig en samen met zijn vrouw, werd een echte wedergeboren christen. Het duurde niet lang voordat de grote woonkamer al weer bijna vol zat. Wat een fantastische tijd was dat! Het is niet mogelijk alles te vertellen wat daar allemaal plaats vond, maar één ding komt op in mijn gedachten omdat het echt Gods tussenkomst aantoont. De studie werd op zondagavond gehouden en er was een avond dat ik niet kon komen omdat ik een andere afspraak had. Ik vroeg een lieve broeder van een andere gemeente om de studie te geven. Ik vroeg hem ook om niet de doop te vernoemen omdat er nieuwe mensen aanwezig gingen zijn, en dat zou hen kunnen afschrikken.

Wel, de broeder kwam en gaf zijn studie vanuit Jozua, de overtocht van de rivier de Jordaan. Een rivier betekent water en dus gaf hij een uitleg over de christelijke doop. Ik weet niet waarom hij dat deed en hoe het kon dat hij vergeten was wat ik hem gezegd had. De vrouw des huizes, die de twee nieuwe echtparen uitgenodigd had zat met haar hoofd in haar handen te bidden, zich afvragende hoe zij zouden reageren. Natijd werd er niets over gezegd, maar enige dagen later kwam zij deze mensen tegen en vroeg heel voorzichtig hoe zij de Bijbelstudie ervaren hadden, waarop zij antwoordden dat ze het heel goed gevonden hadden. Zij vroeg opnieuw heel voorzichtig wat zij van de uitleg over de doop gevonden hadden. Zij keken haar aan met een vragende uitdrukking op hun gezicht. En nu bleek dat zij daarvan niets gehoord hadden, heel wonderlijk, de Heer moet hun oren gesloten hebben voor dat deel! Ja, God zelf was aan het werk, en wacht maar, er komt nog veel meer. En nu terugkijkende, dank ik de Heer dat wij deel mochten hebben aan Zijn wonderlijke werking………! (Ga naar Overpeinzingen).

MUSINGS OF AN “OLDER” MAN. Nr.150.

Standard

Nr.149 ended with: “They agreed to have me come for four evenings. I drove home wondering who would be there the next week………..!” (See richardandmarina.net).

When I arrived at Tony’s the next week, I was surprised to see that they were all back except the man who had said “this is against the Church, you’ll never see me again.” But a few others had come along, which was encouraging. I continued with the study of the Gospel of John and we had a blessed time. Of course, as always, the question came up again, “how can you be so sure you are going to heaven when you die? Are you so much better than others? Have you done so many good works?” And again, as always, I smiled inwardly and at the same time felt so sorry for these folk who were so religious and yet had no assurance at all as to their eternal destiny.

What a privilege to explain the true gospel to them and tell them that I was no better than anyone else and that I had not done that many good works to earn a place in heaven. I showed them how that Jesus had paid my debt on the cross, and how forgiveness and eternal life were a gift from Him. In Eph.2:8-9 it says that we are saved by grace, which is God’s unmerited favor, through faith, in what Christ has done on the cross, and that it is not of ourselves, but the gift of God, not of works, lest anyone should boast. No one who enters heaven will be able to say, “I am here because I have done this or that.” All will declare, “We are here because Jesus died for us and rose again.”

“Yes, but we have always been told that we have to do good works to earn our place in heaven,” someone said. So I explained that the Church had turned things around, it says, do good works and you will  (maybe) go to heaven, while the Bible teaches that heaven is God’s gift and after we have received that gift, we will do good works to show how thankful we are. I sensed that some were really understanding this and I encouraged them to confess their sinfulness to Jesus and accept Him in their hearts as God’s gift.

The four weeks went by quickly and all were in agreement that we should continue, in fact, that Bible study went on eight years and often there were between 40 and 50 people present. After three months this living room became too small and we had to start a second study in another place and living room, but that is for next time…………! (Go to Musings).

OVERPEINZINGEN VAN EEN “OUDERE” MAN. Nr.150.

Standard

Nr.149 eindigde met: “Ze kwamen overeen om mij vier avonden te laten komen. Ik reed naar huis, mij afvragende wie er de volgende week bij zou zijn……….!” (Zie richardandmarina.net).

Toen ik de week daarop bij Tony arriveerde, was ik verrast te zien dat allen terug waren gekomen behalve de man die gezegd had, “dit is tegen de Kerk, je ziet me hier nooit meer.” Maar een paar andere mensen waren meegekomen en dat was bemoedigend. Ik ging door met mijn studie in het Johannes evangelie en we hadden een gezegende tijd. Natuurlijk, zoals altijd, kwam de vraag weer naar boven, “hoe kunt u toch zo zeker zijn dat u naar de hemel gaat als u sterft. Bent u dan zoveel beter dan anderen? Hebt u dan zoveel goede werken gedaan?” En opnieuw, ook zoals altijd, moest ik van binnen glimlachen en tegelijkertijd medelijden hebben met deze oprechte godsdienstige mensen die geen zekerheid hadden aangaande hun eeuwige bestemming.

Wat een voorrecht hen het ware evangelie uit te leggen en hen te kunnen vertellen dat ik niet beter was dan wie dan ook en dat ik zeker ook niet genoeg goede werken had gedaan om mij een plaats in de hemel te verdienen. Ik toonde hen hoe dat Jezus op het kruis mijn schuld had betaald, en hoe dat vergeving en/of eeuwig leven Gods geschenk is. In Ef.2:8-9 staat er dat we behouden worden door genade, Gods onverdiende goedheid, door geloof, in wat Christus op het kruis gedaan heeft, en dat het niet uit onszelf is, het is een gave van God, niet uit werken, opdat niemand roeme. Niemad die in de hemel aankomt zal kunnen zeggen, “Ik ben hier want ik heb dit of dat gedaan.” Allen zullen uitroepen, “Wij zijn hier omdat Jezus voor ons gestorven is en opgestaan.”

“Ja maar, men heeft ons altijd voorgehouden dat we goede werken moeten doen om de hemel te verdienen” zei iemand. Ik antwoordde dat de Kerk de dingen heeft omgedraaid, ze zegt, doe goede werken en ge zult (misschien) naar de hemel gaan, terwijl de Bijbel leert dat de hemel Gods geschenk is, en wanneer we dat geschenk aanvaarden, we goede werken gaan doen om onze dankbaarheid te tonen. Ik voelde aan dat sommigen dit echt begrepen en ik moedigde hen aan hun zonden aan Jezus te belijden en Hem in hun hart aan te nemen als Gods geschenk.

De vier weken gingen snel voorbij en allen stemden in om door te gaan. En die studie ging door voor zo’n acht jaar en dikwijls waren er 40-50 mensen aanwezig. Na drie maanden zat deze kamer zo vol dat we genoodzaakt waren een tweede studie te beginnen in een andere plaats en woonkamer, maar dat is voor de volgende keer……….! (Ga naar Overpeinzingen).

MUSINGS OF AN “OLDER” MAN. Nr.149.

Standard

Nr.148 ended with: “I get tears in my eyes when I think back to it, I sensed God’s presence. And much would be happening yet, within 5 years there would be 5 churches in West Flanders with many, many new Christians and it all began in this living room, unbelievable. Too bad I have to stop now, I’ll tell you about it next time………!” (See richardandmarina.net).

Before I left I told Tony and Christiane that they needed Bible study and I offered to come once a week to explain the Bible to them, which they agreed upon. But there was one condition, I told Tony that he had to invite all his brothers and sisters to come. He was the youngest of a family of eight. He laughed out loud and said that none of them would come, “they are all praying for me to come back to the Catholic church”, he said, as he did not go anymore and had quite a reputation. I left with the agreement that the relatives would be invited and I drove home wondering what was going to happen.

We had set a date and when I arrived that evening there were eight, either brothers and sisters or their partners. I was told some time later that they had come because of the tremendous change in Tony’s life, they could hardly believe that he had changed in such a way and it aroused their curiosity and so they came to see what had caused this transformation. I introduced myself and gave each one a Bible. For most, if not all of them, this was the first time they held a Bible. I took them through part of chapter one of John’s gospel and then asked whether they had any questions. It was quiet for a bit and then one of them said, “This is quite something, we have never had the Bible explained this way.” One of Tony’s brother’s in law said, “This is against the Catholic church, you’ll never see me again.” And he didn’t come back until some months later and he is now an elder in one of the churches, amazing! The funny thing was that I had not said one word about the church, hadn’t even mentioned it.

We had a bit of a discussion, not too long as most needed time to digest what they had heard that evening. I closed with prayer and then made a suggestion. I said, “What if I come for four weeks in a row and teach you the Bible, after which you can decide what to do, to go on, or, if you don’t agree with what I bring, to stop and you will never see me again. They agreed to have me come four evenings. I drove home wondering who would be there the next week………..! (Go to Musings).