MUSINGS OF AN “OLDER” MAN. Nr.66

Standard

Nr.65 ended with: “Herb and I started going from door to door to find out how people in Belgium thought about God and Jesus and so on. Two things really surprised us, or should I say shocked us……..!” (See richardandmarina.net)

But before I tell you about this, I first want to mention how surprised we were at the Lord’s undertaking and provisions. We had left Canada without a salary or promise of full support. Our home assembly supported us monthly, but that was always less than half of what we needed. Where was the rest going to come from? We had no idea, but we knew we were in the will of God and that He would provide. And now after having been in Europe for 6 months, we could truly say that every month enough gifts came in for us, some from people we didn’t even know, how wonderful, praise the Lord. He is faithful and can be counted on!

So now, what were the things that shocked us? The first one was the fact that at least 90 to 95% of the people had never seen a Bible. This was to us unbelievable for a “Christian” country. One of our neighbors told us that her father used to have a Bible, but the local priest had come and taken it. I heard the same thing several times. We were told that the Bible was a forbidden book. I looked this up and found this: The Council of Trent (1545-1564) placed the Bible on its list of prohibited books, and forbade any person to read the Bible without a license from a Roman Catholic bishop or inquisitor. The Council added these words: “That if any one shall dare to read or keep in his possession that book, without such a license, he shall not receive absolution till he has given it up to his ordinary.” Previous councils had also taken that stand. Of course, this has changed and now in catholic schools the children have a Bible, but they are told right from the beginning that the Bible is full of mistakes, so how can one trust it? It may surprise or shock you what a seminary professor, who later became a bishop told me……! (Go to musings)

OVERPEINZINGEN VAN EEN “OUDERE” MAN. Nr.66

Standard

Nr.65 eindigde met: “Herb en ik begonnen van deur tot deur te gaan om te zien wat mensen in België geloofden. Twee dingen verrasten ons geweldig, of moet ik zeggen, choqueerden ons………!”

Maar voordat ik daar over spreek wil ik eerst vermelden hoe verrast wij waren met de voorzieningen van de Heer. Wij waren uit Canada vertrokken zonder salaris of belofte van volledige steun. Onze thuisgemeente steunde ons maandelijks, maar dat was altijd minder dan de helft van wat wij nodig hadden. Waar ging de rest van komen? Wij hadden geen idee, maar we wisten dat we in de wil van de Heer waren en dat Hij zou voorzien. En nu dat we 6 maand in Europa waren, konden we werkelijk zeggen dat er iedere maand genoeg giften binnenkwamen, zelfs van mensen die we helemaal niet kenden, wonderlijk, geloofd zij de Heer. Hij is getrouw en er kan op Hem gerekend worden!

Wat waren nu die dingen die ons zo choqueerden? De eerste was het feit dat tenminste 90 tot 95% van de mensen nog nooit een Bijbel gezien hadden. Dat was voor ons werkelijk ongelooflijk voor een “Christelijk” land. Een buurvrouw vertelde ons dat haar vader vroeger een Bijbel had, maar die moest afstaan toen de locale priester op bezoek kwam. Ik heb datzelfde verschillende malen gehoord. Men vertelde ons dat de Bijbel een verboden boek was. Ik heb het opgezocht en dit gevonden: Op het Concilie van Trente werd de Bijbel op de lijst van verboden boeken geplaatst, en werd het mensen verboden de Bijbel te lezen zonder een vergunning van een katholieke bisschop. Het Concilie stelde: “Dat als iemand durft het te lezen of het in bezit heeft, zonder zulk een vergunning, hij geen absolutie kan ontvangen totdat hij het afgegeven heeft.” Voorgaande Concilies hadden dat standpunt ook zo ingenomen. Natuurlijk is dit nu veranderd en in katholieke scholen hebben de kinderen nu een Bijbel, maar er wordt hen meteen verteld dat de Bijbel vol fouten staat, hoe kan het dan vertrouwd worden? Het zal u verassen of zelfs choqueren als u hoort wat een katholiek seminarie professor die later bisschop werd mij vertelde……….! (Ga naar Overpeinzingen)

MUSINGS OF AN “OLDER” MAN. Nr.65

Standard

Nr.64 ended with: “After they had settled in, we visited them a number of times praying and talking together and we started to slowly sense God’s leading……..!” (See richardandmarina.net)

It became clear to the four of us that the Lord was leading us to work together in church planting in Belgium. And yes, we now had the three things we had wanted and prayed for: 1. A strong home church, Wallenstein Bible Chapel. 2. Many people all over Canada praying for us. And 3, Gifted co-workers.

So, we were now ready to move to Belgium, our hearts were thrilled, this was the place God wanted us to be. Belgium, in Western Europe, in so-called Christian Europe. We knew of people back in Canada who wondered why we had gone to Europe to be missionaries. Africa needed missionaries, and Asia and Latin America, but Europe? Had the gospel not come from Europe? Had not many good preachers in North America come from Europe? But someone said once, “No country is as dark as where the light has gone out.” Try it out for yourself, a room seems much darker once the light has been on and turned off.  And in Europe the light has gone out, at least in much of Europe, especially the Catholic part.

It didn’t take long to find a house to rent in Edegem, a suburb of Antwerp and so, on Dec.23, 1971 we moved from Holland to Belgium. Again it was quite an adjustment. Our co-workers, the Schindelka’s lived about 20 minutes drive from us on the other side of Antwerp. We had gotten in touch with a small assembly in Mechelen, south of Antwerp and for several months we attended there, but at the same time we started evangelizing in and around Antwerp. Because Lillian Schindelka was born in Belgium, she had contact with her family and a nephew and his wife became Christians. Herb and I started going from door to door to find out how people in Belgium thought about God and Jesus and so on. Two things really surprised us, or should I say shocked us……..! (Go to Musings)

OVERPEINZINGEN VAN EEN “OUDERE” MAN. Nr.65

Standard

Nr.64 eindigde met: “……toen zij eenmaal een beetje ingeburgerd waren gingen wij hen verschillende malen bezoeken. Er werd veel samen gebeden en gesproken en langzaam aan begonnen wij Gods leiding te ervaren……….!” (Zie richardandmarina.net)

Het begon voor ons vieren duidelijk te worden dat de Heer ons aan het samenbrengen was om gemeentestichtend werk te doen in België. En nu hadden we inderdaad de drie dingen waarvoor we gebeden hadden: 1. Een sterke thuisgemeente, Wallenstein Bible Chapel. 2. Vele gebedspartners over heel Canada. En nu, 3. Bekwame medewerkers. En dus waren we klaar om naar België te verhuizen, heel blij te weten dat dit Gods wil voor ons was. België, in West Europa, zogenaamd christelijk Europa. We wisten dat er mensen in Canada waren die zich afvroegen waarom wij als zendelingen naar Europa waren gegaan. Afrika had zendelingen nodig, en Azië en Latijns Amerika, maar Europa? Was het evangelie niet van Europa gekomen? Waren er niet veel goede Amerikaanse predikanten die van Europa gekomen waren? Iemand heeft ooit eens gezegd, “Geen land is zo donker als waar het licht is uitgegaan.” Probeer het zelf maar eens, ga naar uw donkere slaapkamer en zie hoe snel uw ogen aan de duisternis wennen, maar doe het licht aan, en dan weer uit en het zal veel langer duren voordat u dingen zult onderscheiden in het duister. In Europa is het licht uitgegaan, toch in een groot deel, vooral het Katholieke deel.

We konden al snel een huis huren in Edegem, een buitenwijk van Antwerpen en zo zijn we op 23 december van Nederland naar België verhuisd. Het was opnieuw een hele aanpassing. Onze medewerkers, de Schindelka’s woonden op ongeveer 20 minuten van ons aan de andere kant van Antwerpen. We waren in contact gekomen met een kleine christengemeente in Mechelen, ten zuiden van Antwerpen en bezochten de samenkomsten daar voor een aantal maanden, terwijl we tegelijkertijd aan het evangeliseren waren in Antwerpen. Omdat Lillian Schindelka in België geboren was, waren er contacten met familie en een neef en zijn vrouw kwamen tot geloof. Herb en ik begonnen van deur tot deur te gaan om te zien wat mensen in België geloofden. Twee dingen verrasten ons geweldig, of moet ik zeggen, choqueerden ons………! (Ga naar Overpeinzingen)

MUSINGS OF AN “OLDER” MAN. Nr.64

Standard

Nr.63 ended with: “By faith Abraham obeyed when he was called to go out….., and he went, not knowing where he was going.” He took one step at a time, and so did we. It was exciting, to say the least…….!”

My family came to get us from the airport close to Amsterdam and took us to the farm of an aunt and uncle in eastern Holland where we stayed one week. Amazingly, there were three small bikes there for our girls. Even though I had been born in Holland, it all felt strange for me, and even more for Marina and the girls. They were starting to learn the language and we had many laughs with that. Praying in Dutch also seemed strange, but the Lord heard us anyway! 🙂

We then traveled to our apartment in a town south of Amsterdam and lived there for about 6 months. Besides ministering in the small church, we also continued with a children’s Bible club. One morning Marina woke up with a terrible swollen knee and could not walk. I had lost my voice after having had three couples in our home from Friday night until Sunday night, having Bible studies with them and continually talking, with little sleep. The next day we had Bible club, but Marina couldn’t walk and I couldn’t talk, so with my good legs I carried Marina to the club, and she, with her good voice and in simple Dutch taught the children, and playing her accordion and singing with them. We had a great time!

A niece invited me back to her parent’s farm in eastern Holland, where we had stayed before and we held a youth weekend there. I held three Bible studies a day, which was far too much for the youth and so, the next time we did things differently.

In August the family I had stayed with while holding special meetings in Edmonton, Alberta, Herb and Lillian Schindelka and their four children, arrived in Holland on their way to Belgium. We picked them up at the airport and drove them to Antwerp in Belgium. Lillian was from Belgium originally. After they had settled in, we visited them a number of times praying and talking together and slowly we started to sense God’s leading……..! (Go to Musings)

OVERPEINZINGEN VAN EEN “OUDERE” MAN. Nr.64

Standard

Nr.63 eindigde met: “Door het geloof is Abraham, toen hij geroepen werd  in gehoorzaamheid getrokken….en hij vertrok, zonder te weten waar hij komen zou.” Hij nam gewoon één stap, en dat deden wij ook. Het was heel opwindend, om het maar eenvoudig uit te drukken……!”

Familieleden kwamen ons afhalen op Schiphol en brachten ons naar de boerderij van een oom en tante in Gelderland waar we een week verbleven. Heel wonderlijk, er stonden drie kleine fietsjes voor onze meisjes. Ook al was ik in Nederland geboren, het voelde allemaal toch heel vreemd aan, en meer nog voor Marina en onze dochtertjes. Zij begonnen met Nederlands te leren en we hebben dikwijls moeten lachen. Bidden in het Nederlands leek ook zo vreemd, maar de Heer hoorde toch! 🙂

Na die week reden we naar ons appartement in een plaatsje ten zuiden van Amsterdam en woonden daar voor ongeveer zes maanden. We dienden in de kleine gemeente en hielden ook een Bijbelclub voor kinderen. Op een zekere morgen werd Marina wakker met een opgezwollen knie en kon ze er niet op staan of gaan. Ik was mijn stem kwijt doordat we drie jonge koppels van vrijdagavond tot zondagavond bij ons hadden gehad. We deden bijna aan een stuk door Bijbelstudie en sliepen weinig. De volgende dag hadden we Bijbelclub, maar omdat Marina niet kon lopen en ik niet kon spreken, droeg ik Marina met mijn goede benen naar de club en zij met haar goede stem en in eenvoudig Nederlands leerde de kinderen en zong met hen terwijl ze haar accordeon bespeelde. Fantastisch!

Een van mijn nichtjes nodigde ons uit terug naar de boerderij te komen om daar een jeugdweekend te houden. Ik gaf drie Bijbelstudies per dag, maar dat was een beetje teveel van het goede voor sommigen en we beseften dat het een volgende maal anders zou moeten.

In augustus kwam er een gezin uit Canada aan op Schiphol. Ik had bij hen gelogeerd toen ik samenkomsten in Edmonton, Alberta had gehouden. Herb en Lillian Schindelka en hun vier kinderen waren op weg naar België om daar evangelisatiewerk te doen. Wij brachten hen van Schiphol naar België en toen zij eenmaal een beetje ingeburgerd waren gingen wij hen verschillende malen bezoeken. Er werd veel samen gebeden en gesproken en langzaam aan begonnen wij Gods leiding te ervaren……….! (Ga naar Overpeinzingen)

 

MUSINGS OF AN “OLDER” MAN. Nr.63

Standard

Nr.62 ended with: “I will give you the treasures of darkness and hidden riches of secret places.” And the Lord did give us many, many precious souls in Belgium, “treasures of darkness”, who came into the Light……!” (See richardandmarina.net)

On Sunday, June 6, a number of families drove with us to the Toronto airport to see us off, which was a great encouragement and blessing. We were stepping out in faith, trusting God to guide us and to meet our every need, and we can testify that He has truly been faithful in providing during the 38 years that we were in Belgium. It already started before we left. Marina’s old accordion was worn out and there was no use taking it along. About a week before we left, we received a phone call from Toronto. A missionary couple was on their way back to South America, but the dear brother had a stroke which made them stay in Canada. They had a beautiful new accordion, but he was not able to play it anymore. They gave it to us, a gift from God. And how it was used in Belgium, as there were no other musical instruments at that time and so Marina would play it at all meetings.

So we saw God being real in knowing our needs and at the right time providing for us. Who says believing in God and serving Him is boring? It is the most exciting life to live, even though it is not always easy. We not only saw God providing but also changing the hearts and lives of hundreds and hundreds of people all over Belgium and Europe, as I spoke at many conferences in at least 12 different European countries and saw God at work again and again!

We were now on our way to Holland, but had Belgium on our hearts; however, we were just letting the Lord lead us step by step. The Lord impressed the words of Hebr.11:8 on our hearts, “By faith Abraham obeyed when he was called to go out….., and he went, not knowing where he was going.” He took one step at a time, and so did we. It was exciting, to say the least…….! (Go to Musings)