Dank u.

Standard

richardandmarina

We willen heel graag iedereen die gereageerd heeft op mijn post over Marina’s kanker, echt bedanken. Dank u voor uw medeleven, bemoedigende woorden en gebeden, allemaal geweldig gewaardeerd. Gisteren, vrijdag hebben ze bloedonderzoek gedaan. Op 3 december krijgt ze een Cat Scan om te zien of de kamker uitgezaaid is en op 11 december zien we de chirurg voor een consultatie.  Wij verblijden ons in de Heer, wetende dat Hij alles onder controle heeft. “Wees niet bevreesd, want Ik ben met u.”

View original post

Thank you.

Standard

We very much want to thank everyone who wrote a comment on our page after I posted the news about Marina’s cancer. Thank you all for your compassion, encouraging words and prayers, they were much appreciated. Yesterday, Friday, Marina had blood taken. On December 3 she will have a Cat Scan to see whether the cancer has spread and on Dec.11 we will meet with the surgeon for consultation. We are rejoicing in the Lord, knowing that He is in control. “Fear not, for I am with you.”

Dank u.

Standard

We willen heel graag iedereen die gereageerd heeft op mijn post over Marina’s kanker, echt bedanken. Dank u voor uw medeleven, bemoedigende woorden en gebeden, allemaal geweldig gewaardeerd. Gisteren, vrijdag hebben ze bloedonderzoek gedaan. Op 3 december krijgt ze een Cat Scan om te zien of de kamker uitgezaaid is en op 11 december zien we de chirurg voor een consultatie.  Wij verblijden ons in de Heer, wetende dat Hij alles onder controle heeft. “Wees niet bevreesd, want Ik ben met u.”

MUSINGS OF AN “OLDER” MAN. Nr.160.

Standard

Nr.159 ended with: “We have to honestly admit that there are many things about God and His ways we don’t understand, but we know that He is and “that He is a rewarder of them that diligently seek Him.” Hebr.11:6. He has proven Himself many a time to us, we’ll tell you more later……………….!” (See richardandmarina.net).

Over the years I have learned to not go by the things which I don’t understand, and there are many, but rather to go by what I do understand, and I understand a lot. I have found that when I walk in the light that I have, more light is given and more is understood.

Last month I wrote 1982, ten years in Belgium and 16 churches started, all praise to God. But as with children, it’s one thing to have a baby, but quite another to raise that child to maturity. So also with individual Christians and with churches. Starting a new church is exciting, but then after a while the difficult work starts, teaching these new believers to get along with each other. That’s exciting too, but it is also a lot of work and takes a lot of time. And we had three daughters who were now getting into their teenage years. I cut back on some of my activities and started on Saturday evenings taking Rosa, the oldest one, together with a few of her friends out to go bowling or to music concerts, even a couple in Holland, always ending the evening with good old Belgian French fries!

In the fall of 1981 Rosa went to Bodenseehof Capernwray Bible school in southern Germany for the winter semester. There she became ill and should have come home, but she enjoyed the time there so much that she stayed and actually never fully recovered from the mononucleosis. In the spring of ’82 she went to spring school in England (Capernwray Bible school), and then in the fall of that year she went to work at a Christian youth hostel, called Ebenezer in Amsterdam for 9 months.

On May 18, my birthday, friends took us out for the noon meal and then for a walk in the woods. There I all at once collapsed and an ambulance was called and I was in the hospital for four days. I had a real burn-out, which was not surprising after having gone in overdrive for some ten years. I had to stop my activities and we went to Canada from July until December ’83. In the fall Rosa went to Prairie Bible Institute in Three Hills, Alberta for a year. She tried going back in 1984 but her health had gone very much downhill and she had to return home after a couple months as she just could not continue.

We were back in Belgium end 1983 and continued to witness the work of God’s Holy Spirit in the lives of people, and the growth of His church, exciting indeed…………! (Go to Musings).

 

OVERPEINZINGEN VAN EEN “OUDERE” MAN. Nr.160.

Standard

Nr.159 eindigde met: “We geven eerlijk toe dar er veel dingen zijn ivm God en Zijn wegen die we niet begrijpen, maar we weten dat Hij er is en dat “Hij een beloner is voor wie Hem ernstig zoeken.” Hebr.11:6. Hij heeft zichzelf vele malen aan ons bewezen, en we vertellen u daar later nog wel meer over…….!” (Zie richardandmarina.net).

Door de jaren heen heb ik geleerd niet af te gaan op de dingen die ik niet begrijp, en dat zijn er heel wat, maar op hetgeen ik wel begrijp, en dat is heel wat! Ik heb ontdekt dat als ik in het licht wandel dat ik al heb, er meer licht gegeven wordt en ik ook meer begrijp.

Verleden maand shreef ik 1982, tien jaar België en 16 gemeenten gesticht, alle eer aan de Heer! Maar het gaat zoals met kinderen, het is één ding een kindje te krijgen, maar heel iets anders die op te voeden tot volwassenheid. Zo ook met christenen en met gemeenten. Een nieuwe gemeente opstarten is opwindend, maar dan begint na enige tijd de moeilijke taak om die jonge gelovigen te leren met elkaar om te gaan. Dat is ook opwindend, maar tegelijkertijd is het veel werk en neemt het heel wat tijd in beslag. En we hadden drie dochters die de teenage jaren ingingen. Ik begon wat van mijn activiteiten terug te schroeven om tijd te hebben Rosa, onze oudste dochter, met enkele vriendinnen uit te nemen op zaterdagavond en te gaan bowlen of naar muziekgroepen te gaan luistern, zelfs een paar maal in Nederland, terwijl we de avond altijd beeindigden met goede Belgische frietjes!

In de herfst van 1981 woonde Rosa het winter semester van Bodenseehof Capernwray Bijbelschool in Zuid Duitsland bij. Zij is daar ziek geworden en had eigenlijk thuis moeten komen, maar zij genoot zo van haar tijd daar dat ze gebleven is tot het eind en daardoor is ze nooit volledig hersteld van de mononucleosis. In het voorjaar van ’82 ging ze naar de Capernwray Spring school in Engeland en daarna in de herfst werkte ze 9 maanden in Ebenezer, een jeugdtehuis in Amsterdam.

Vrienden namen ons uit eten voor mijn verjaardag op 18 mei, waarna we gingen wandelen in het bos. Daar zakte ik plots in elkaar en een ambulance bracht me naar een ziekenhuis waar ik vier dagen verbleef. Ik had een echte burn-out, hetgeen niet verwonderlijk was na tien jaar in de grote versnelling te hebben gewerkt. Ik moest stoppen met het werk en we gingen naar Canada in juli ’83 en kwamen terug in België in december van dat jaar. In september vetrok Rosa naar het Prairie Bible Instituut in Three Hills, Alberta en studeerde daar voor een jaar. Ze ging terug in ’84, maar omdat haar gezondheid bergaf was gegaan moest ze na enkele maanden stoppen en kwam ze terug thuis.

Eind ’83 kwamen we terug naar België en waren we getuigen van het werk van Gods Geest in de levens van mensen, en in de groei van de gemeenten, erg opwindend…………….! (Ga naar Overpeinzingen).