MUSINGS OF AN “OLDER” MAN. Nr.159.

Standard

Nr.158 ended with: “You see, our God is alive and well, He is real indeed, what about yours……….?” (See richardandmarina.net).

Yes, God is real indeed, we experienced that in so many different ways, small ones and large ones. We experienced that in the inward peace He gave us, in guiding us in such wonderful ways, in the conversion of so many people, different kinds of people, and the changes that happened in their lives. But also in our financial situation to which I have referred before, but to which I want to come back now as we had been in Belgium for more than 10 years. As you may know we did not have a set salary, we lived from gifts of the Lord’s people in Canada and a few in the USA. We trusted God to move the hearts of people. During those years the value of the dollar in regards to the Belgian Frank, now replaced by the Euro, changed quite a bit.

I think it was during our second year that the Canadian dollar was worth about 74 francs, but it didn’t stay there very long. It started going down to 50 francs and then to around 40, where it stayed for quite some time. Before the Euro came, in the dollar had gone down to 22 francs, can you imagine? And now comes the amazing thing, as the value of the dollar went down, our support went up and more and larger gifts came in, without our supporters realizing what was going on. It was really incredible. I have to be honest, as the dollar went down, we worried at times as to what would happen to us, but time and again, more support came in to make up for the loss, really amazing. We discovered that there was indeed Someone working behind the scenes and directing all this, praise God!

And this has continued through the years right up to the present. I will tell you more later. But it hasn’t always been easy and we have known difficult times too, we have not always been able to buy what we would have liked to have had, but He never promised to meet all our wants, He did promise to meet all our needs, and He has been faithful, and we thank and praise Him, as well as the people who allowed themselves to be used by Him to help us.

We have to honestly admit that there are many things about God and His ways we don’t understand, but we know that He is and “that He is a rewarder of them that diligently seek Him.” Hebr.11:6. He has proven Himself many a time to us and we’ll tell you more later……………….! (Go to Musings).

OVERPEINZINGEN VAN EEN “OUDERE” MAN. Nr.159.

Standard

Nr.158 eindigde met: “Ziet u, onze God leeft en bestaat echt, Hij is er werkelijk! Hoe staat het met de uwe…………………..?” (Zie richardandmarina.net).

Ja, onze God leeft, Hij is er werkelijk. We hebben dat al zovele malen en op zovele manieren ervaren, in kleine en grote dingen. De innerlijke vrede die Hij ons geeft, Zijn specifieke leiding in onze levens, de wonderlijke bekering van zovelen, van allerlei verschillende mensen en de veranderingen in hun levens. Maar zeer zeker ook op financieel gebied waar ik al eerder over geschreven heb, maar waar ik nu toch nog even op wil terugkomen omdat we nu meer dan 10 jaar in België zijn. Zoals u waarschijnlijk weet hadden wij geen vast salaris maar leefden we van de giften van Gods kinderen in Canada en een paar in de VS. We vertrouwden op God om de harten van zijn kinderen aan te raken. Gedurende die jaren is de koers van de dollar ten opzichte van de Belgische Frank, nu vervangen door de Euro, nogal veranderd.

Ik geloof dat gedurende onze tweede jaar in Belgie wij op een bepaald ogenblik 74 frank kregen voor een dollar, maar dat bleef niet lang zo. Het begon te zakken naar 50 frank en later naar rond de 40, waar het lange tijd is gebleven. Net voordat de Euro zijn intrede deed stond de dollar op 22 frank, stel u voor. En nu komt het wonderlijke, terwijl de waarde van de dollar zakte, ging onze steun omhoog en kwamen er meer en grotere giften binnen zonder dat de schenkers beseften wat er gaande was. Het was echt ongelooflijk! Ik moet eerlijk bekennen dat we ons soms zorgen maakten als we de waarde van de dollar opnieuw zagen zakken, maar keer op keer kwam er meer steun binnen om het verlies goed te maken. We ontdekten dat er wel degelijk Iemand achter de schermen bezig was en dit allemaal stuurde, geloofd zij de Heer!

En dit is zo blijven doorgaan tot op heden toe. Ik zal u later nog meer vertellen. Tegelijkertijd is het niet altijd makkelijk geweest en we hebben moeilijke tijden gekend. We hebben niet altijd kunnen kopen wat we graag hadden willen hebben, maar Hij heeft ons ook nooit beloofd om aan al onze wensen te voldoen, maar wel aan al onze noden, en Hij is altijd getrouw geweest en we danken en prijzen Hem, alsook de mensen die zich door Hem hebben laten gebruiken om ons te helpen.

We geven eerlijk toe dar er veel dingen zijn ivm God en Zijn wegen die we niet begrijpen, maar we weten dat Hij er is en dat “Hij een beloner is voor wie Hem ernstig zoeken.” Hebr.11:6. Hij heeft zichzelf vele malen aan ons bewezen, en we vertellen u daar later nog wel meer over…….! (Ga naar Overpeizingen).

“Who needs the church?”

Standard

“Who needs the church?”

“I have Jesus, I don’t need the church.” I have heard this said, and that hurts me. Jesus says in Matt.18, “I will build my Church.” Many people when you ask them why Jesus came to earth will answer, “to die on the cross.” And of course, that is true, but why did He have to die on the cross? To pay for our sin, to redeem us and then to build His Church. He died, rose again, went back to heaven and on the day of Pentecost sent His Holy Spirit, for what purpose? To build His Church. The whole book of Acts is about the building of the church. The start and growth of the church and churches. Nine of the N.T. epistles are written to local churches, three to church workers and most of the rest to church members, so how can one miss the church, or say, “I don’t need the church?”

The church is one of God’s instruments to mold and make us into the image of His Son. He puts all Christians, imperfect and broken people, together in the church as rough diamonds who need to be cut. And that cutting happens when we rub shoulders with each other. But when one slides two rough sides along each other, it gets warm, and sometimes so hot that people say, “I’m not going to church anymore,” and they stay home, not realizing that they are running away from God’s pruning process, too bad.

So if you are a true born again Christian, I hope you will be an active member of a local church and that you will take to heart the words of Hebrews 10:24-25, “And let us consider one another in order to stir up love and good works, not forsaking the assembling of ourselves together, as is the manner of some, but exhorting one another, and so much the more as you see the Day approaching.” And that is certainly true now in our time.

One more thing, the church is Christ’s bride. How do you think Jesus feels when you turn away from, or have no respect for His bride?

“Wie heeft de Kerk/Gemeente nu nog nodig?”

Standard

“Wie heeft de Kerk/Gemeente nu nog nodig?”

“Ik heb Jezus, ik heb de Kerk/Gemeente niet nodig.” Ik heb dit al heel wat malen gehoord en het doet me pijn. Jezus zegt in Matt.16, “Ik zal mijn Gemeente bouwen.” Veel mensen antwoorden op de vraag waarom Jezus naar de aarde kwam met, “om aan het kruis te sterven.” En dat is natuurlijk waar, maar waarom moest Hij op het kruis sterven? Om voor onze zonden te boeten, om ons te verlossen en om dan Zijn Gemeente te bouwen. Hij stierf, stond op uit de dood, keerde terug naar de hemel en zond de Heilige Geest op de dag van Pinksteren, met welk doel? Zijn Gemeente te bouwen! Het hele boek Handelingen gaat over de bouw van zijn Gemeente, het begin en de groei van de Gemeente en de gemeenten. Negen N.T. brieven zijn geschreven aan plaatselijke gemeenten, drie aan gemeentewerkers en de rest aan gemeenteleden, hoe kan men dan de gemeente missen of zeggen, “Ik heb de Gemeente niet nodig?”

De gemeente is één van Gods instrumenten om ons te vormen en ons te maken naar het beeld van Zijn Zoon. Hij brengt alle christenen, onvolmaakte en gebroken mensen, samen in de gemeente als ruwe diamanten die geslepen moeten worden. En dat gebeurd wanneer onze schouders langs elkaar wrijven. Maar wanneer men twee ruwe kanten langs elkaar wrijft, ontstaat er warmte, en soms kan het dan zo heet worden, dat de christen zegt, “ik ga niet meer naar de gemeente” en hij of zij blijft thuis, niet beseffende dat hij/zij het snoeingsprocess van God ontloopt, zo jammer!

Dus als u een echte wedergeboren christen bent, dan hoop ik dat u een actief lid zult zijn van een plaatselijke gemeente en dat u de woorden van Hebr.10:24-25 ter harte zult nemen, “En laten wij op elkander acht geven om elkaar aan te vuren tot liefde en goede werken. Wij moeten onze eigen bijeenkomst niet verzuimen, zoals sommigen dat gewoon zijn, maar elkander aansporen, en dat des te meer, naarmate gij de dag ziet naderen.” En dat is zeker relevant in onze tijd nu.

Nog één ding, de Gemeente is de bruid van Christus. Hoe denkt u dat Jezus zich voelt wanneer wij ons afkeren van, en geen respect hebben voor Zijn bruid?

MUSINGS OF AN “OLDER” MAN. Nr.158.

Standard

Nr.157 ended with: “There we sat, out in the nowhere, and no other car on the road and no house in sight……………!” (See richardandmarina.net)

It was getting cold in the car as we sat there hoping someone would come by, but it looked like there was nobody else travelling during that cold night. I looked at Marina and said, “Let’s pray.” Someone may remark, what good will that do and what can God do in such a situation? But I prayed and asked the Lord for help. The moment I said “Amen”, a thought flashed through my head and I almost shouted at Marina, “Do you have the thermos with you?” “Yes” she said, “the big one, it’s in the back seat.” “What’s in it?” I asked, she said “hot water.” I said “hot water, what for?” She answered, “I have some packages of instant soup with me and I can make you a cup of hot soup.” Hah, forget about the soup. I got out of the car, took the thermos and poured some of that hot water over the diesel filter, and sure enough, the diesel became fluid again. I waited a bit and turned the key, and praise the Lord, the car started.

We began driving but after about 15 km it stalled again. I poured more hot water over the filter and way we went again. I think I did this three or four times and then we came upon a lonely service station. The fuel tank was still more than half full, so I explained to the attendant what our problem was and he said to put in at least 15 liters of gasoline and then fill up the rest of the tank with diesel. He said the gasoline will keep the diesel from freezing and it won’t hurt the motor. So off we went and after many hours of driving through the night with hardly any other cars on the road, we arrived home safely, very tired, but extremely thankful.

There is no doubt in my mind that the Lord answered our prayer. I had barely finished saying “Amen” and the thought flashed through my mind, the thermos. I didn’t even know we had it with us. I know it was the Lord, as I have had more of these experiences. You see, our God is alive and well, He is real indeed, what about yours……………………? (Go to Musings).

OVERPEINZINGEN VAN EEN “OUDERE” MAN. Nr.158.

Standard

Nr.157 eindigde met: “En daar stonden we dan, in het uitgestrekte niets, geen auto op de baan en geen huis in zicht……………!”

Het begon koud te worden in de auto terwijl we hoopten dat er iemand langs zou komen, maar er scheen niemand anders aan het reizen te zijn op zo’n koude avond. Ik keek Marina aan en zei, “Laten we bidden.” Nu zal iemand misschien opmerken, wat heeft dat voor zin, wat kan God nu in zo’n situatie doen? Maar ik bad en vroeg de Heer om hulp. Op het moment dat ik “Amen” zei, schoot er een gedachte door mijn hoofd en zei ik nogal luid tegen Marina, “hebben wij een thermos bij?” “Ja,” zei ze, “de grote, hij staat achterin.” Ik vroeg haar wat er in zat, “heet water”, zei ze. “Heet water, waarvoor?” “O” zei ze, “ik heb pakjes soep bij en ik kan je een kop hete soep geven.” Ha, vergeet die soep maar. Ik sprong uit de auto, greep de thermos, deed de motorkap open en goot wat van dat hete water over het dieselfilter, en ja hoor, de diesel werd weer vloeibaar. Ik wachtte een beetje en draaide toen de sleutel in het contact om en de wagen startte, prijs de Heer.

We konden weer rijden, maar zo’n 15 km verder stotterde de auto opnieuw en viel weer stil. Ik goot opnieuw wat van dat hete water over het filter en daar gingen we weer. Ik denk dat ik dat  drie of vier maal gedaan heb en toen zagen we een eenzaam benzinestation. Onze brandstoftank zat nog meer dan half vol; ik legde aan de bediende uit wat ons pobleem was. Hij zei dat we zo’n 15 liter benzine in de tank moesten doen en dan verder opvullen met diesel. Hij legde uit dat de benzine de diesel zou behoeden van te bevriezen en dat het de motor geen schade zou aanbrengen. Wij gedaan wat hij gezegd had en daar gingen dan weer. Na vele uren rijden zonder bijna iemand anders te zien, kwamen we veilig thuis aan, heel moe, maar geweldig dankbaar.

Ik twijfel er niet aan dat de Heer ons gebed verhoord heeft. Ik had nog maar net “Amen” gezegd of de gedachte vloog door mijn hoofd., de thermos. Ik wist niet eens dat we er een bij hadden. Ik weet dat het de Heer was, ik heb al meer zulke ervaringen gehad. Ziet u, onze God leeft en bestaat echt, Hij is er werkelijk! Hoe staat het met de uwe…………………..? (Ga naar Overpeinzingen).