MUSINGS OF AN “OLDER” MAN. Nr.158.

Standard

Nr.157 ended with: “There we sat, out in the nowhere, and no other car on the road and no house in sight……………!” (See richardandmarina.net)

It was getting cold in the car as we sat there hoping someone would come by, but it looked like there was nobody else travelling during that cold night. I looked at Marina and said, “Let’s pray.” Someone may remark, what good will that do and what can God do in such a situation? But I prayed and asked the Lord for help. The moment I said “Amen”, a thought flashed through my head and I almost shouted at Marina, “Do you have the thermos with you?” “Yes” she said, “the big one, it’s in the back seat.” “What’s in it?” I asked, she said “hot water.” I said “hot water, what for?” She answered, “I have some packages of instant soup with me and I can make you a cup of hot soup.” Hah, forget about the soup. I got out of the car, took the thermos and poured some of that hot water over the diesel filter, and sure enough, the diesel became fluid again. I waited a bit and turned the key, and praise the Lord, the car started.

We began driving but after about 15 km it stalled again. I poured more hot water over the filter and way we went again. I think I did this three or four times and then we came upon a lonely service station. The fuel tank was still more than half full, so I explained to the attendant what our problem was and he said to put in at least 15 liters of gasoline and then fill up the rest of the tank with diesel. He said the gasoline will keep the diesel from freezing and it won’t hurt the motor. So off we went and after many hours of driving through the night with hardly any other cars on the road, we arrived home safely, very tired, but extremely thankful.

There is no doubt in my mind that the Lord answered our prayer. I had barely finished saying “Amen” and the thought flashed through my mind, the thermos. I didn’t even know we had it with us. I know it was the Lord, as I have had more of these experiences. You see, our God is alive and well, He is real indeed, what about yours……………………? (Go to Musings).

OVERPEINZINGEN VAN EEN “OUDERE” MAN. Nr.158.

Standard

Nr.157 eindigde met: “En daar stonden we dan, in het uitgestrekte niets, geen auto op de baan en geen huis in zicht……………!”

Het begon koud te worden in de auto terwijl we hoopten dat er iemand langs zou komen, maar er scheen niemand anders aan het reizen te zijn op zo’n koude avond. Ik keek Marina aan en zei, “Laten we bidden.” Nu zal iemand misschien opmerken, wat heeft dat voor zin, wat kan God nu in zo’n situatie doen? Maar ik bad en vroeg de Heer om hulp. Op het moment dat ik “Amen” zei, schoot er een gedachte door mijn hoofd en zei ik nogal luid tegen Marina, “hebben wij een thermos bij?” “Ja,” zei ze, “de grote, hij staat achterin.” Ik vroeg haar wat er in zat, “heet water”, zei ze. “Heet water, waarvoor?” “O” zei ze, “ik heb pakjes soep bij en ik kan je een kop hete soep geven.” Ha, vergeet die soep maar. Ik sprong uit de auto, greep de thermos, deed de motorkap open en goot wat van dat hete water over het dieselfilter, en ja hoor, de diesel werd weer vloeibaar. Ik wachtte een beetje en draaide toen de sleutel in het contact om en de wagen startte, prijs de Heer.

We konden weer rijden, maar zo’n 15 km verder stotterde de auto opnieuw en viel weer stil. Ik goot opnieuw wat van dat hete water over het filter en daar gingen we weer. Ik denk dat ik dat  drie of vier maal gedaan heb en toen zagen we een eenzaam benzinestation. Onze brandstoftank zat nog meer dan half vol; ik legde aan de bediende uit wat ons pobleem was. Hij zei dat we zo’n 15 liter benzine in de tank moesten doen en dan verder opvullen met diesel. Hij legde uit dat de benzine de diesel zou behoeden van te bevriezen en dat het de motor geen schade zou aanbrengen. Wij gedaan wat hij gezegd had en daar gingen dan weer. Na vele uren rijden zonder bijna iemand anders te zien, kwamen we veilig thuis aan, heel moe, maar geweldig dankbaar.

Ik twijfel er niet aan dat de Heer ons gebed verhoord heeft. Ik had nog maar net “Amen” gezegd of de gedachte vloog door mijn hoofd., de thermos. Ik wist niet eens dat we er een bij hadden. Ik weet dat het de Heer was, ik heb al meer zulke ervaringen gehad. Ziet u, onze God leeft en bestaat echt, Hij is er werkelijk! Hoe staat het met de uwe…………………..? (Ga naar Overpeinzingen).