Month: January 2014

MUSINGS OF AN “OLDER” MAN. Nr.34 b, Extra edition.

Standard

I wrote in nr.34, “The most important thing in life is the will of God. This world is in such a mess because people chose and choose to do their own will. Heaven is perfect and harmonious because God’s will is done there.”

I want to add something to this before continuing our story. This world is not only a mess; it is evil, very evil. Oh, there are good things in the world, but look at the world in its totality. One would think that after thousands of years we humans would have finally learned to live in peace with each other, but we are further from peace than ever before.  Now, for the first time in the world’s history man has the capability of destroying the whole human race, either through atomic, biological or chemical warfare.

Many people have problems with all the evil in the world, so do I. I get very upset when I see all the suffering, injustice and corruption in this world. But, some ask, where does evil come from? If God created everything He must have created evil too. Just a moment.

What is the last thing you do at night before you leave the living room to go to your bedroom? You turn on the darkness, don’t you? No, you don’t, you turn off the light. Darkness is the absence of light. When we want a room dark, we shut out the light, by closing the curtains for example. Do you get it? This world is dark because we have shut out the Light, God! And just as darkness is the absence of light, so is evil the absence of good. And what or Who is good and the source of all good? God! When we shut or push God out, good disappears and evil appears. For example, in the US God has been pushed out of the schools, no more Bible reading, no more prayer. And what has come in? Drugs, guns, teenage pregnancies etc., in other words, evil. What do we do to lighten up a dark room? We don’t turn off the darkness, we let in the light. What do we need to do to make a dark world light? Let in the Light! What do we need to do to get rid of evil, fight evil? No, let in the good, God. This is true for the world, for a nation and for us individually. Let good in, let God in. Are you letting God in? Are you helping to let God into this world and thus change the world? (Please share, this is important). (Go to Musings)

 

OVERPEINZINGEN VAN EEN ”OUDERE” MAN. Nr.34

Standard

Nr.33 eindigde met: “We waren beiden zeer bevreesd buiten de wil van de Heer te gaan, zoals de eerste twee mensen dat in de Hof van Eden gedaan hadden. Maar hoe konden we de wil van de Heer kennen………?”

Het allerbelangrijkste in het leven is de wil van God. Deze wereld is een puinhoop omdat mensen kozen en nog kiezen hun eigen wil te doen. De hemel is volmaakt en harmonieus omdat daar Gods wil gedaan wordt. Jezus leerde, “Uw wil geschiede, gelijk in de hemel alzo ook op de aarde.” Mijn bekering was een overgave aan de wil van God, toen begon pas mijn echte leven en diepe vreugde. Ik had tegen Gods wil gevochten omdat ik meende dat die wil moeilijk was, en hard en verschrikkelijk, dat het al de blijdschap en plezier uit het leven zou wegnemen. Maar ik had het zo mis! Romeinen 12:2 zegt dat de wil van God “goed, welgevallig en volkomen is.” En dat is echt waar! De gelukkigste persoon die ooit op deze planeet geleefd heeft was de Heer Jezus. Hij zei, “Want Ik ben van de hemel nedergedaald, niet om mijn wil te doen, maar de wil van Hem, die Mij gezonden heeft.” Juist voordat Hij die afschuwelijk wrede dood stierf bad Hij, “Vader, indien het mogelijk is, laat deze beker (van lijden) Mij voorbijgaan; doch niet gelijk Ik wil, maar gelijk Gij wilt.” Hoe kon Hij dat aan? Hebr.12:2 zegt, “Die, om de vreugde die voor Hem lag…….” Hij keek verder dan het kruis, Hij zag miljoenen en nog eens miljoenen mensen gered voor de eeuwigheid, Hij zag u en mij! Dus deed Hij de wil van God. Dat is niet altijd het makkelijkste, maar wel HET beste!

Ook al was ik nog een jong christen, ik voelde instinctief aan dat ik in de wil van God moest blijven. Marina was christen geworden op jonge leeftijd en besefte ook hoe belangrijk dit was. And zo durfden wij geen van beiden iets te doen totdat de Heer ons toonde dat dit van Hem kwam. En dus baden wij heel ernstig, individueel, maar ook samen als we bij elkaar waren, en toen maakte de Heer het ons duidelijk…….! (Ga naar Overpeinzingen)

MUSINGS OF AN “OLDER” MAN. Nr.34

Standard

Nr.33 ended with: “We were both very much afraid to step outside the will of God, which was man’s original sin in the garden of Eden. But how were we to know His will…………?”

The most important thing in life is the will of God. This world is in such a mess because people chose and choose to do their own will. Heaven is perfect and harmonious because God’s will is done there. Jesus taught, ‘Your will be done on earth as it is in heaven.” My conversion was a surrender to the will of God, that’s when real life and joy started. I had fought against God’s will, because I thought it was difficult, hard and horrible, that it would take all the fun and happiness out of life. How wrong I was! Romans 12:2 says that God’s will is “good, acceptible and perfect.” And how true that is! The most perfectly happy and fulfilled person who ever lived on this planet was the Lord Jesus. He said, “For I have come down from heaven, not to do my own will, but the will of Him who sent Me” John 6:38. Just before dying that most cruel death, He prayed, “Father if it be possible let this cup (of suffering) pass from Me, nevertheless, not My will but Yours be done.” How could He do that? Hebr.12:2 says, “For the joy that was set before Him………..” He saw beyond the cross, He saw millions upon millions of people saved for all eternity, He saw you and me! So He did the will of God, the will of the Father. It is not always the easiest, but it IS the best.

Even though I was still a young Christian, I instinctively felt that I needed to stay in the will of God. Marina had been a Christian since being a young girl, she also knew how important this was. And so both of us did not dare to do anything unless God showed us that this was His doing. So we prayed earnestly, individually, but also when we were together and then the Lord made it clear to us……………………..! (Go to Musings)

OVERPEINZINGEN VAN EEN ”OUDERE” MAN. Nr.33

Standard

Nr.32 eindigde met: “Ik greep het stuur goed vast en zei, “Als ik ooit een vrouw krijg, wil ik iemand die de Heer liefheeft zoals jij.” Wij reden diep in gedachten terug naar het College……….!”

Het klikte tussen ons vanaf het begin, nee, het was geen liefde op het eerste gezicht, het was ook geen verliefdheid, in feite, het duurde nogal voordat er van liefde sprake was. Uiteindelijk kwam dat natuurlijk en is nu sterker dan ooit, maar in het begin was het onze liefde voor de Heer en onze wederzijdse passie voor Hem en ons sterk verlangen om in vuur en vlam te staan voor hem wat ons samenbracht. En daarbij onze gedrongenheid om te evangeliseren, om de blijde boodschap van Jezus bij de mensen te brengen. We hebben dit nog steeds en dit is één van de redenen waarom ik dit schrijf, hopende dat sommigen aangeraakt zullen worden door de Heer.

Marina en ik bleven met elkaar corresponderen en elkaar ontmoeten als zij naar het College kwam. Het leek alsof de Heer ons meer en meer tot elkaar bracht. Het scheen echt het werk van de Heilige Geest die onze harten verenigde in onze liefde en dienst voor de Heer. Tegelijkertijd vond er een strijd plaats in mijn hart zoals ik dat ook in Californië ervaren had toen ik dat geweldige aanbod kreeg om naar de universiteit te gaan en dokter te worden. En nu kwam er weer zoiets, deze keer een vrouw. Ik vroeg me af of dit misschien ook het werk van de tegenstander was om me af te leiden van Gods echte doel met mij, het wonderlijke evangelie van Christus te prediken. De strijd was hevig, wat moest ik doen?

Ik wist niet dat Marina eenzelfde strijd aan het meemaken was, totdat ik een brief van haar kreeg. Hier is een klein uittreksel, “Ik voel de ernst van dit alles en ik heb tot de Heer geroepen zoals nooit tevoren, Uw wil geschiede, o God help me Uw wil te kennen.” We waren beiden zeer bevreesd buiten de wil van de Heer te gaan, zoals de eerste twee mensen dat in de Hof van Eden gedaan hadden. Maar hoe konden we de wil van de Heer kennen………? (Ga naar Overpeinzingen)

MUSINGS OF AN “OLDER” MAN. Nr.33

Standard

Nr.32 ended with: “I grabbed the steering wheel and said “Well, if I ever get a wife, I want someone who loves the Lord like you do.” We drove back to the College with much on our minds…….!”

Right from the beginning it clicked between us, no it wasn’t love at first sight, neither did we fall in love, in fact it took quite a while before love entered into the picture. It ultimately did and is now stronger than ever, but at the first it was our love for the Lord, our mutual passion for Him and our desire to be on fire for Him, to be all out for Him that drew us together. Plus our strong desire to evangelize, to bring the wonderful story of Jesus to the people. We still have this, this is one reason why I am writing this, hoping that some will be touched by the Holy Spirit.

Marina and I kept corresponding with each other and meeting whenever she came to the College. More and more it seemed as though the Lord was drawing us together. It seemed to be the work of His Spirit to unite our hearts in our love and service for the Lord. At the same time I was struggling as I had done in California when this tremendous offer of going to university to become a doctor was presented. And now again something presented itself, a woman! I wondered whether this also was the work of the enemy trying to get me away from God’s real purpose for me, to preach the wonderful gospel of Christ. Another battle was going on in my heart, what was I to do……..?

What I didn’t know was that Marina was having that struggle too, until I received a letter from her. Here is an excerpt, “I sense the seriousness of this and I have cried out to the Lord like never before, Thy will be done, oh God help me to know Thy perfect will.” We were both very much afraid to step outside the will of God, which was man’s original sin in the garden of Eden. But how were we to know His will…………? (Go to Musings)

OVERPEINZINGEN VAN EEN ”OUDERE” MAN. Nr.32

Standard

Nr.30 eindigde met: “Ongeveer een maand later was er weer een evangelisatieweekend en een aantal studenten van het College gingen met Marina mee. Ik was één van hen……………!”

We reden naar een dorp, Beechy en huurden het plaatselijke theater voor $5.- om een Kerstdienst te houden. We legden huisbezoeken af om mensen uit te nodigen. Enkele van de studenten voerden een toneelstukje op, Marina gebruikte haar accordeon om Kerstliederen te zingen, en zij en ik zongen een duet, waarna ik predikte over de betekenis van Kerst. We hadden dozen met sinaasappels, noten, appels en snoep gekocht als traktatie. Het was een heel gezegende dienst.

Zondagmiddag reden we naar een ander dorp en nodigden mensen uit naar een avond- samenkomst. Natijd vroeg men ons naar een Verpleegstersverblijf te komen voor koffie. Maar Marina had gemerkt dat een man en twee vrouwen graag een gesprek wilden. De eigenaar van de auto waarmee we gekomen waren gaf de sleutels aan Marina en zei haar de wagen te gebruiken om hen te bezoeken. Ik bood aan om mee te gaan om met de man te spreken. Voordat we het huis binnengingen baden we eerst nog in de auto, zoals we dat meestal deden. Ik vroeg de Heer ons te gebruiken om de harten van deze mensen aan te raken. Maar ik vroeg ook om, moest er iets tussen ons tweeën zijn dat er niet mocht zijn, dit dan weg te nemen. Nadat ik Marina’s brief gekregen had, had ik teruggeschreven en begonnen wij te corresponderen. Gedurende de tijd tussen de twee weekenden kwam Marina verschillende malen naar het College om te spreken over Bijbelclubs. Wij ontmoeten elkaar dan en spraken over haar werk en oefenden ook om samen te zingen. Langzaam scheen er iets te groeien en daarom bad ik op deze manier. We hadden een heel goed gesprek met de drie mensen. Toen we terug reden om de anderen op te halen vroeg ik Marina waar ze over nadacht. Zij antwoordde, “Ik vraag me af of de Heer wil dat wij samenwerken?” Ik greep het stuur goed vast en zei, “Als ik ooit een vrouw krijg, wil ik iemand die de Heer liefheeft zoals jij.” Wij reden diep in gedachten terug naar het College……….! (Ga naar Overpeinzingen)

MUSINGS OF AN “OLDER” MAN. Nr.32

Standard

Nr.31 ended with: “About a month later another weekend was planned and a small team of students went with Marina. I was one of them ……………..!”

We drove to a town called Beechy and rented the local theater for $5.-  to hold a Christmas service. We then went visiting homes inviting people. The students had a play, Marina used her accordion to sing Christmas songs, she and I sang a duet and I preached on the meaning of Christmas. We had bought boxes of oranges, apples, nuts and candy for treats. It was a great service and we were very blessed.

On Sunday afternoon we drove to another town and invited people to an evening meeting, Afterwards we were asked to come to a Nurses Residence for coffee, but Marina felt that 2 women and a man wanted to talk. The driver of our car threw his keys at Marina and said, go ahead use the car and go visit them. I offered to go along to talk with the man. Before we went into the house we prayed together in the car, as we usually did. I asked the Lord to use us to touch the hearts of these people, but I also asked that if there was anything between the two of us that should not be there, to please take it away. After I had received Marina’s letter, I had written back and we had started corresponding. In between the two weekends Marina had come to the College to teach about Bible clubs and we had been together to talk about her work and also to practice singing duets. And so slowly something seem to be growing, that’s why I prayed the way I did. We went into the house and had a profitable conversation with these three people. As we drove back to pick up the other students, I asked Marina what was on her mind. She answered, “I wonder whether the Lord is saying that we should be working together.” I grabbed the steering wheel and said “Well, if I ever get a wife, I want someone who loves the Lord like you do.” We drove back to the College with much on our minds…….! (Go to Musings)

OVERPEINZINGEN VAN EEN ”OUDERE” MAN. Nr.31

Standard

Nr.30 eindigde met: “Ik vroeg hen toen of ze deze jonge man kenden. Ze hadden geen idee………!”

Je zult dit misschien vreemd vinden, maar ik had mijn getuigenis op zulk een manier gegeven dat ze geen idee hadden dat ik het over mezelf had en ze waren heel verbaasd en ook bewogen toen ik hen dat vertelde. Nadat de samenkomst geëindigd was zei de vader tegen de jonge mensen dat ze het voorbeeld van Marina en haar vrienden moesten volgen en niet het zijne met de drank. De meeste jongelui vertrokken, maar enkelen bleven en we konden nog verder met hen spreken en een paar namen de Here Jezus aan.

Ons team bleef overnachten bij bekenden van Marina. ’s Zondags zijn we naar een ander dorp gereden waar Marina een Bijbelclub had. We hebben huisbezoeken afgelegd om mensen uit te nodigen naar een huissamenkomst. Ik heb die geleid en Marina speelde  haar accordeon voor het zingen. Het vrouwelijk staflid sprak over haar zendingswerk in Cuba, waarna ik de prediking deed. Ik ondervond echt de hulp van de Heer en was zeer verbaasd dat ik zulk een vrijheid had om te spreken. We hebben in de namiddag nog meer bezoeken afgelegd, waarna we terug reden naar het College. We waren heel blij en tevreden over de vruchtbare en gezegende tijd die we hadden gehad. Voor mij was het een echte bevestiging van Gods roeping voor dit soort werk. Ik wist toen natuurlijk nog niet dat ik gedurende de volgende 50 jaar in honderden van zulke huissamenkomsten zou spreken en veel mensen tot geloof zou zien komen en vele levens veranderd zien.

Marina moet ook heel blij geweest zijn want ik kreeg een brief van haar waarin ze schreef dat ze zo dankbaar was dat ik meegekomen was en het initiatief genomen had in leiding en prediking, hetgeen zij vroeger zelf gedaan had, maar er nooit als vrouw comfortabel mee geweest was.

Ongeveer een maand later was er weer zo’n evangelisatieweekend en een aantal van studenten van het College gingen met Marina mee. Ik was één van hen……………! (Ga naar Overpeinzingen)

MUSINGS OF AN “OLDER” MAN. Nr.31

Standard

Nr.30 ended with: “I then asked whether they knew who this young man was. Of course they had no idea……….!”

You may find this strange, but I had given my testimony in such a way that they had no idea I was talking about myself and were very surprised and moved when I told them. When the meeting was finished, the father told the young people to follow our example and not his and his drinking habits. Most of the young people left but a few stayed behind and we could talk with them some more and a couple accepted the Lord Jesus.

The team was able to stay overnight with people Marina knew. On Sunday we went to another town where Marina had a Bible club. We visited homes, inviting people to a meeting in a home. I led the meeting and Marina played the accordion for the singing. Then the lady staff member told about her work as a missionary in Cuba. After that I preached and the Lord gave real liberty, I was amazed. We did some more visitation in the afternoon and then drove back to the College very satisfied with the fruitful and blessed time we had. To me it was a real confirmation of the Lord’s calling me into this kind of ministry. Of course, at that time I did not know that over the next 50 years I would be preaching hundreds of times in such home meetings, seeing many people come to know the Lord and lives being changed, what a thrill. And I really discovered that the pure Gospel of our Lord Jesus Christ is indeed the power of God to salvation, and able to change lives.

Marina must have also been blessed as I received a letter from her in which she wrote how thankful she was that I had come along and taken initiative in leading and speaking, which she herself had done in the past, but did not feel comfortable with being a woman. About a month later another weekend was planned and a small team of students went with Marina. I was one of those them ……………..! (Go to Musings)

OVERPEINZINGEN VAN EEN ”OUDERE” MAN. Nr.30

Standard

Nr.29 eindigde met: “Op een zeker weekend besliste het College dat ik, samen met enkele andere studenten mee zou gaan….…..!”

Sta me toe even terug te gaan naar aflevering nr.1. Ik schreef daar, “Mijn vrouw en ik waren onlangs 50 jaar getrouwd en hebben al die jaren samen de Heer gediend. Wij willen graag een aantal van onze ervaringen en antwoorden op gebed doorgeven om te tonen dat God echt, echt is!”

Tot hier toe ging het alleen over mij, hoe de Heer mij aangeraakt en tot Zichzelf getrokken had. Hoe Hij mij geroepen had om in Zijn dienst te staan, en hoe Hij mij geleid had en voorzien had zodat ik naar een Bijbel College kon gaan. Maar nu verandert het verhaal, omdat een andere persoon, een fantastische jonge vrouw, Marina genaamd er bij komt. Op een zaterdag ging zij met drie studenten en een staflid naar een dorp zo’n 100 km ten noorden van het College. In de namiddag deden we huisbezoek en twee teamleden bleven dat ’s avonds ook doen. Marina was naar een huis gegaan waar ze in het verleden een Bijbelclub gehouden had. Tegen de avond ging één van de studenten en ik ook naar dat huis. Eén van de kinderen van die familie bracht een groep, zo’n 12 of zo, jonge teenagers binnen. Ze begonnen platen te draaien en te dansen. Marina vroeg de vader, die had zitten drinken, of wij een kleine samenkomst mochten houden. Hij vroeg de jeugd stil te zijn en naar deze jonge dame en haar vrienden te luisteren. Marina had een accordeon bij en zij en ik zongen een paar duetten, en ook al was dit de eerste maal dat wij samen zongen, we harmoniseerden perfect, zij zong sopraan en ik tenor. Daarna vertelde ik een verhaal over een zekere jonge man die op 18 jarige leeftijd zijn thuis in Holland had verlaten en naar Canada was gekomen om een nieuw leven te beginnen. Maar hij geraakte in slecht gezelschap, begon te drinken en deed andere domme dingen. Uiteindelijk werd hij dat soort leven moe en gaf zich over aan God en veranderde daardoor totaal. Ik vroeg hen toen of ze deze jonge man kenden. Ze hadden geen idee………! (Ga naar Overpeinzingen)