OVERPEINZINGEN VAN EEN “OUDERE” MAN. Nr.57

Standard

Nr.56 eindigde met: “We ontvingen genoeg om van te leven, maar hadden niets extra en toen onze drie meisjes vroegen voor driewielertjes hebben we dat in gebed bij de Heer gebracht. Enkele dagen later kregen we telefoon……..!”

Ik nam op en een vrouwenstem vroeg hoe het met ons ging en of wij ook een driewielertje konden gebruiken. Zeer verrast antwoordde ik, “ja, ik denk van wel!” Zij vroeg om bij haar te komen. Daar aangekomen nam zij mij mee naar de garage en tot mijn grote verbazing stonden daar drie tweedehandse driewielertjes, ongelooflijk! Ik vroeg hoeveel zij kosten, en zei antwoordde “niets.” Ik nam ze mee naar huis en zonder ze onze dochtertjes te tonen kocht ik eerst wat verf en na ze schoongemaakt te hebben, verfde ik ze en zagen ze er uit als nieuw. Je had onze meisjes moeten zien, wat een opwinding! Na samen de Heer gedankt te hebben sprongen ze erop en daar gingen ze, ons achterlatende met tranen in de ogen. Opnieuw hadden we ervaren dat God zelfs geïnteresseerd is in de kleine dingen van ons leven. Wat een wonderlijke hemelse Vader hebben wij toch!

Terwijl wij doorgingen met onze dienst voor de Heer in die streek, door het houden van evangelisatiesamenkomsten, huis-Bijbelstudies, sommigen met in de buurt wonende Nederlanders, prediken in gemeenten, enz, bleef de last op ons hart voor Europa groeien. Op iedere bidstond bij WBC bleven wij gebed vragen voor Europa. Uiteindelijk besloten wij een reis te maken naar Nederland om “het land te verkennen” en te zien of de Heer ergens een open deur zou geven. Goede vrienden boden aan voor onze dochtertjes te zorgen, waarna Marina en ik naar het land dat ik meer dan 12 jaar geleden verlaten had te vliegen. Het was geweldig mijn familie na al die tijd weer te zien en hen Marina te laten ontmoeten. Mijn jongere broer en zijn vrouw hadden een Volkswagen Kever en reden met ons door heel Nederland, naar familie, gemeenten en speciale samenkomsten, terwijl wij voordurend aan het bidden waren dat de Heer een deur voor ons zou openen. Maar na vier weken vlogen wij terug naar Canada, een beetje ontmoedigd omdat er niets gebeurd was. Wij begonnen ons af te vragen of we wel op het juiste pad waren…….! (Ga naar Overpeinzingen)

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s