OVERPEINZINGEN VAN EEN ”OUDERE” MAN. Nr.14

Standard

Nr.13 eindigde met: “(En vergeet het kalf niet).”

Hier was ik nu in een klein dorpje met zo’n 100 mensen, te midden van de prairies, meer dan 60 km van de dichtstbijzijnde stad, in een Bijbel College. Nu, in geval dat sommigen van u menen dat zo’n College een saaie plaats is en dat de studenten niets anders doen dan de Bijbel bestuderen en bidden, laat mij jullie iets vertellen over sommige andere dingen die daar gebeuren. Laten we eens terugkeren naar dat kalf!

Op een dag zaten we rond de tafel in de eetkamer met een staflid, de leidster van de vrouwelijke studenten. Zij zei plots, “Het is hier zo stil de laatste tijd, er gebeurt niets. Toen ik hier College liep hadden we dikwijls veel plezier met grappen uit te halen en zo.” Ze had beter moeten weten dan om dat in mijn aanwezigheid te zeggen. Terug in mijn kamer sprak ik er over met mijn kamergenoot en begonnen we te denken en overleggen wat we zouden kunnen doen. Iedere avond terwijl wij in bed lagen waren we plannen aan het bedenken en uiteindelijk besloten we een kalf uit de schuur te halen en los te laten in het meisjes studentengebouw. En zo, op een koude winteravond, of nacht liever, rond 1 uur, slopen we samen naar de schuur en droegen een klein kalf naar dat gebouw. We konden binnen doordat de deur van de verwarmingplaats niet op slot zat. We lieten het kalf los op de benedenste verdieping en renden naar buiten, na eerst het brandalarm aangezet te hebben, zodat alle meisjes wakker werden. De leidster die ons geïnspireerd had ging naar beneden waar een aantal meisjes rond het kalf stonden en op de een of andere manier kreeg ze het klaar het kalf de korte trap op naar de begane vloer te brengen en het achter te laten in de kleine inkomsthal. Ze was van plan om de volgende morgen iemand te bellen om het dier te komen halen. Maar wat zij niet wist, en wat wij ook niet wisten, was dat het kalf ziek was en diarree had……….! (Ga naar Overpeinzingen)

MUSINGS OF AN “OLDER” MAN. Nr.14

Standard

Nr.13 ended with: “(And don’t forget the calf..!)”

So here I was in a small town of about 100 people, in the middle of the prairies, some 60 km from the closest city, in a Bible College. Now just in case some of you think that a place like that is a dull place and that students do nothing else than study the Bible and pray all day, let me tell you about some other things that go on there. Let’s get back to the calf! One day as we were sitting around the dining room table, the dean of women who was at our table spoke up and said, “It is so quiet here the last while, nothing much is happening. When I was in Bible College some years ago we had fun, playing tricks and things like that.” Well, she should have known better as to say that at that table where I was also sitting. When I got back to my room I told my roommate about this. Immediately we started thinking and wondering what we could do. At night before going to sleep we would lie in bed talking and planning, finally coming up with the idea of getting a calf out of the barn and putting it into the girls’ dormitory. So, one cold winter night at about 1am we went to the barn and carried this calf to the girls’ dorm, getting into it through the door of the furnace room which was not locked. The building had several stories, so we left the calf on the lowest floor and ran out after first setting off the fire alarm so that all the girls would wake up. We sat down outside on the steps of one of the staff’s houses and watched all the lights go on in the dorm. I don’t think I ever laughed so hard in my life. The dean of women, the one who had been at our table, went down to the lowest floor where girls were standing watching the calf and she somehow was able to get the calf up the short stairs to the main floor, into the entrance way, a small hall. She left it there intending to phone someone the next morning to come and get the animal. What she didn’t know, and what we didn’t know either was that the calf was sick and had diarrhea…………! (Go to Musings)

OVERPEINZINGEN VAN EEN ”OUDERE” MAN. Nr.13

Standard

Nr.12 eindigde met: “Ik ben gewoon heel blij dat wij op deze manier ontdekt hebben dat God echt is, echt bestaat en gebed verhoort! Meer hierover later.”

Niet alleen verstevigde deze ervaring mijn geloof in God die hoort en gebed verhoort, maar deze voorziening bevestigde ook dat ik op het juiste spoor zat. En nu kon het grote avontuur van het Bijbel College, de studie van Gods Woord en dan de prediking daarvan voor meer dan 50 jaar beginnen, wauw! Eigenlijk was het een beetje grappig, één van de redenen voor mijn emigratie naar Canada was het zoeken van avontuur. Wie zou denken dat studeren aan een Bijbel College een deel van een avontuur kon zijn. 🙂 Ik ging eigenlijk een beetje met gemengde gevoelens, ik wist dat dit Gods roeping was, maar ik had nooit veel van studeren gehouden en om nu opnieuw te beginnen….?! Maar nu was het Gods doen en dat maakte zo’n groot verschil. Ik was op weg om de schoonheid en kracht van Gods Woord, en van het Evangelie van de Here Jezus Christus te ontdekken. Ik besefte toen nog niet hoe dit mijn leven zou veranderen en mij zou motiveren om de levende God te dienen en de wonderlijke en krachtige boodschap te verkondigen, een boodschap die de test der tijd heeft doorstaan. Ik heb het mogen prediken in België en op conferenties in zo’n 12 andere Europese landen, als wel in Canada en de VS. En keer op keer heb ik getuige mogen zijn van kracht van deze boodschap die zoveel levens heeft veranderd. God zij geloofd!

En zo, tegen eind september zijn Henry, Martin en ik in Henry’s volgeladen VW Kever naar het Westen vertrokken voor zo’n bijna 3.000 km tocht naar een klein dorpje in het midden van de prairies van de provincie Saskatchewan. Het college bezat ook een boerderij die voorzag in voedselproducten. Gedurende een koude winternacht zijn mijn kamergenoot en ik naar de schuur van die boerderij gegaan en hebben een kalf meegenomen….! Meer daar over later.

Ik was een beetje overweldigd door de uitgestrektheid van de prairies en de provincie Saskatchewan. Voor de mensen in België, jullie landje past 21 maal in Saskatchewan. België heeft 11 miljoen inwoners. Moest je België 21 maal in Saskatchewan leggen, dan zouden daar 231 miljoen mensen wonen. Nu zijn het er een beetje over 1 miljoen, dus kun je je voorstellen hoe uigestrekt dit land is en hoeveel ruimte dat er is, zeker genoeg om mijn lange benen te strekken! (En vergeet het kalf niet). (Ga naar Overpeinzingen)

MUSINGS OF AN “OLDER” MAN. Nr.13

Standard

Nr.12 ended with: “I am so glad I discovered God is real indeed!!!” Not only did this experience boost my faith in a God who hears and answers prayer, but this provision also confirmed that I was on the right track. And now the great adventure of going to Bible College, studying God’s Word and then preaching it for over 50 years could start, wow! In a way it’s sort of funny, one of the reasons for immigrating to Canada was adventure. Who would have ever thought that going to a Bible College could be part of an adventure? 🙂 At the same time I was going with sort of mixed feelings, I knew this was God’s calling, but I had never enjoyed school and studying, so to start this again ..…? But now God was in it and that made such a difference! I was on my way to discover the beauty and power of God’s Word, and the Gospel of our Lord Jesus Christ. I didn’t realize then yet how this would change my life and motivate and enthuse me to serve the living God and preach this wonderful and powerful message, that has truly withstood the test of time. I preached it in Belgium and at conferences in 12 other European countries, as well as in Canada and the US. And again and again I was a witness of the life transforming power of that message! Praise God!

And so, towards the latter part of September, Henry, Martin and I took off in Henry’s VW Beetle, loaded to the brim and started on our way West, driving almost 3.000 km to a very small town in the middle of the prairies of Saskatchewan. The College had a farm next to it from which it was supplied with produce. One cold winter night, my room mate and I went to the barn and took a calf…….., but that’s for later. I was sort of overwhelmed with the vastness of the prairies and the province Saskatchewan. For those in Belgium, your country fits about 21 times in this province. Belgium has 11 million people, so that would mean 231 million people in Saskatchewan. But there are only a little over 1 million there, so you can imagine how much room there is, enough for me to stretch my long legs! (And don’t forget the calf…….!). (Go to Musings)

OVERPEINZINGEN VAN EEN ”OUDERE” MAN. Nr.12

Standard

Nr.11 eindigde met: “Ik kwam een zeker bedrag te kort. Wat moest ik doen? Mijn gebed was, “Heer, bent U er, bent U echt, kan ik echt op U vertrouwen? Het antwoord kwam op een totaal onverwachte wijze………!”

Ongeveer een week voordat we zouden vertrekken ging ik naar een samenkomst, één van de laatste. Na de samenkomst kwam een vrouw naar mij toe en gaf me een enveloppe en zei dat ze me dit moest geven. Ik had geen idee wie zij was en ook niet of dit van haar kwam of van iemand anders. Buiten in mijn auto opende ik de enveloppe en zag dat er geld in zat. Ik telde het, en niet te geloven, het was precies het bedrag dat ik nog nodig had! Ik viel bijna omver, hoe wist zij, of wie de schenker ook was, wat ik nog nodig had? Het was echt overdonderend, ongelooflijk! Nu, wanneer zoiets eenmaal gebeurd kan men spreken van toeval, maar als dit keer op keer gebeurd over meer dan 50 jaar, moet men tot de conclusie komen, God is er en Hij bestaat echt!

Nu, stel u voor, ik ben met mijn vrouw en drie dochters in 1971 naar Europa vertrokken zonder een salaris of vast inkomen. We hadden geen idee waar ons geld van zou komen. Onze thuisgemeente steunde ons tussen de 25 en 50% van wat we nodig hadden, maar waar ging de rest vandaan komen? Sommigen zullen zeggen dat het heel onverantwoord van mij was om dat te doen. Misschien, maar vergeet niet dat wij al 10 jaar zo geleefd hadden en dat de Heer keer op keer in onze noden voorzien had, en niet alleen financieel maar ook op ander gebied. Wij wisten dat Hij te vertrouwen was! We hebben nooit iemand om geld gevraagd, ook al hebben we zwakke momenten gehad, we zijn altijd naar Hem gegaan. En Hij heeft voorzien in onze noden en behoeften. Versta me niet verkeerd, ik veroordeel niemand die dit anders doet en die het nodig vind om een vast inkomen te hebben. Een ieder handelt volgens zijn geloof. Ik ben gewoon heel blij dat wij op deze manier ontdekt hebben dat God echt is, echt bestaat en gebed verhoort! Meer hierover later. (Ga naar Overpeinzingen)

MUSINGS OF AN “OLDER” MAN. Nr.12

Standard

Nr.11 ended with: “However, about one or two weeks before leaving, I was short of a certain amount. So what to do now? My prayer was, “Lord are you there, are you real, can I trust you?” The answer came in a much unexpected way…….!”

About one week before leaving I went to a meeting, one of the last ones, and after the meeting a lady came to me and gave me an envelope saying that she was suppose to give this to me. I had no idea who she was, neither whether this envelope came from her or someone else. When I got into my car to go home, I opened the envelope and in it was money, the exact amount I still needed! I almost fell over, how did she know, or anyone else for that matter, what I still needed? It was absolutely amazing! Unbelievable!

Now when this happens once, one can say, that was chance or luck. But when this happens again and again over more than 50 years, one comes to the conclusion, God is there and He is very real indeed!

Just imagine, I took my wife and three daughters to Europe in 1971 without a fixed salary or income. We had no idea where our money would come from. Our home church sent us support which came to about 25 to 50% of what we needed, but where would the rest come from? Some would say that it had been very irresponsible of me to do that. Maybe, but don’t forget, we had then already lived about 10 years like that and we had seen God provide again and again, not just with finances but also in many other ways. We knew He could be trusted! We have never asked anyone for money, even though we have had a few weak moments, we have always gone to the Lord. And He has met our needs, not our wants! Now don’t get me wrong, I do not judge others who may feel they need to solicit for money, each one according to the faith God has given. But I am so glad I discovered God is real indeed!!! More of this later. (Go to Musings)

OVERPEINZINGEN VAN EEN ”OUDERE” MAN. Nr.11

Standard

Nr.10 eindigde met: “Dus vertelde ik de Heer dat ik niet met rook verslaving stoppen kon, maar wel wilde, zou Hij mij kunnen helpen? En zo werd ik geconfronteerd met de eerste test van mij geloof, zou mijn geloof in God werkelijk een verschil kunnen maken…….?” Ik besloot te stoppen, maar nog een paar dagen te roken, en dat deed ik ook echt! J Maar daarna gooide ik het halve pakje dat nog over was op de mesthoop, waarna ik nooit meer een sigaret aangeraakt heb. Ik stond verbaasd hoe ik Gods aanwezigheid en kracht ervoer. Ik ontdekte toen en zou dat in de toekomst nog meer ontdekken dat iedere keer wanneer we een stap in gehoorzaamheid aan God nemen, Hij meer van zichzelf en van zijn kracht aan ons geeft. Geloven in God maakte een geweldig verschil! Mijn ervaring zal misschien niet veel voor u betekenen, maar voor mij, als jonge christen, dit was echt een wonder, vrijgemaakt te zijn van een verslaving die ik zelf niet had kunnen overwinnen.

En toen gebeurde er een tweede wonder, niet iets groots, maar iets dat de rest van mijn leven zou bepalen. Aangezien de Heer mij geroepen had in Zijn dienst te staan, geloofde ik dat ik Hem moest vertrouwen om in mijn noden te voorzien en nooit mensen om hulp te vragen. Zo was het nu ook, ik had geld nodig want ik had niet genoeg, maar ik sprak er met niemand over, behalve de Heer.

Gedurende deze tijd ging ik naar allerlei samenkomsten, las mijn Bijbel heel veel en groeide echt op geestelijk gebied. Christenen leerden mij kennen en mijn plannen om naar het Bijbel College te gaan. Verschillenden schonken mij een financiële gift zonder te weten hoe ik er financieel voorstond. Maar ongeveer een of twee weken voordat wij vertrokken had ik nog steeds niet voldoende om alles te betalen. Ik kwam een zeker bedrag te kort. Ik zal hier geen cijfers geven omdat de waarde van geld 52 jaar geleden zo anders was. Wat moest ik doen? Mijn gebed was, “Heer, bent U er, bent U echt, kan ik echt op u vertrouwen? Het antwoord kwam op een totaal onverwachte wijze………! (Ga naar Overpeinzingen)

MUSINGS OF AN “OLDER” MAN. Nr.11

Standard

Nr.10 ended with: “So I told the Lord that I wasn’t able to quit my smoking addiction, but I was willing, could He help me? I was faced with the first test of my newfound faith, would believing in God make a difference?”

I decided to stop, but smoke a few more days, and did I ever! J, but then I threw the half pack that was left on with the manure pile, never to touch a cigarette again. It was amazing how I experienced God’s presence and power. I discovered then and I would in the future that every time we take a step of obedience for God, He makes Himself more real to us and gives us new power. Believing in God made indeed a tremendous difference, the experience I had may not mean much to you, but for me, as a very young Christian, this was a real miracle, to be set free from something I had not been able to conquer on my own.

And then a second miracle was to happen, it was nothing big, but it set the tone for the rest of my life. Seeing the Lord had called me into His service, I felt I should trust Him to meet my needs and never to ask anyone for money. And so now also, I needed money, I did not have enough to cover all costs, but I did not tell anyone about this, except the Lord. During this time I was going to meetings, reading my Bible and growing in spiritual things. Because I was attending these meetings, people got to know me and my plans for going to Bible College. Several gave me a financial gift, even though they didn’t know my financial situation at all. However, about one or two weeks before leaving, I was short of a certain amount; I won’t give any figures because the value of money 52 years ago was so different. So what to do now? My prayer was, “Lord are you there, are you real, can I trust you?” The answer came in a much unexpected way…….! (Go to Musings)

OVERPEINZINGEN VAN EEN ”OUDERE” MAN. Nr.10

Standard

Nr.9 eindigde met: “We spraken en baden samen en schreven voor de toelatings- formulieren. De grote vraag was, zouden ze mij accepteren terwijl ik nog maar net christen geworden was, en dat niet alleen, maar waar ging ik het geld vandaan halen om het allemaal te kunnen betalen? Ik had niets………..!”

Wel, ik ging niet zitten wachten op de terugkeer van de toelatingsformulieren, omdat ik wist dat ik aangenomen zou worden. De Heer zou daar voor zorgen, aangezien Hij mij geroepen had! En dus begon ik plannen te maken om zo ongeveer half september samen met Martin en Henry naar Saskatchewan te rijden in Henry’s Volkswagen Kever. Ik vertelde de boer voor wie ik op dat ogenblik werkte dat ik dan zou vertrekken. Hij was nogal verbaasd dat zijn knecht ging studeren om predikant te worden. Ik denk dat hij het een soort grap vond en glimlachte maar. 🙂

Maar nu moest ik het financiële probleem aanpakken, waar ging ik het geld vandaan halen om te kunnen gaan? Ik had niets behalve wat kleine schulden! Ik kon nog een paar maanden werken en ik had een oude auto die ik verkopen kon, maar die wel niet veel zou opbrengen. Dus begon ik te bidden en de Heer om hulp te vragen. Ik herinnerde Hem aan het feit dat ik ging studeren omdat Hij mij geroepen had en vroeg Hem om op de een of andere manier te voorzien in mijn nood.

Het eerste wat Hij tegen mij zei was, dat ik moest stoppen met geld om te zetten in rook die ik de lucht in blies. Hoe wist ik dat Hij het was die me dat zei? Dat ga ik nu niet uitleggen, daar kom ik later wel een keer op terug. Ik rookte heel veel, wat nog al kostelijk was. Ik had al eerder verschillende malen geprobeerd te stoppen, maar het lukte niet. Alleen mensen die zelf verslaafd zijn of zijn geweest aan iets, weten wat ik bedoel. Nu pas op, ik veroordeel niemand die rookt, dat is een persoonlijke zaak, maar ik moest stoppen als ik wou dat de Heer zou voorzien. Dus vertelde ik de Heer dat ik niet stoppen kon, maar wel wilde, zou Hij mij kunnen helpen? En zo werd ik geconfronteerd met de eerste test van mij geloof, zou mijn geloof in God werkelijk een verschil kunnen maken………….? (Ga naar Overpeinzingen)

MUSINGS OF AN “OLDER” MAN. Nr.10

Standard

Nr.9 ended with: “We talked and prayed together and we sent for the application forms. The question was, would they accept someone like me who had just become a Christian. And not only that, but where would I get the money to go? I had none………!”

Well, I didn’t wait for the application forms to return, because I knew I would be accepted, the Lord would look after that, seeing He had called me! So I started planning on leaving for Bible College about the middle of September. Martin, Henry and I would travel together in Henry’s Volkswagen Beetle. I informed the farmer I was working for that I would be leaving then; he was quite surprised to hear that his hired man was going to study to become a preacher! I think he thought it was a bit of a joke and smiled! 🙂

But now I had to tackle the problem of where to get the money to go. I really had nothing except a bit of debt. I still had a few months to work and I had an old car I could sell, but I wouldn’t get much for it. So I prayed and asked the Lord for help. I reminded Him that I was going because He called me and I asked that He would provide for me in some way. The first thing He told me was to quite blowing money up in smoke. How did I know He was telling me that? I won’t explain that now, but will come back to that at a later date. I smoked heavily which was costing quite a bit. But I had tried a number of times before to quit, but couldn’t. Only people who are or have been addicted to something will understand me. Now be careful, I do not condemn anyone who smokes, that is a personal matter, but for me it had to stop, if I wanted the Lord to help me. So I told the Lord that I wasn’t able to quit, but I was willing, could He help me? I was faced with the first test of my new-found faith, would believing in God make a difference……..? (Go to Musings)