OVERPEINZINGEN VAN EEN ”OUDERE” MAN. Nr.11

Standard

Nr.10 eindigde met: “Dus vertelde ik de Heer dat ik niet met rook verslaving stoppen kon, maar wel wilde, zou Hij mij kunnen helpen? En zo werd ik geconfronteerd met de eerste test van mij geloof, zou mijn geloof in God werkelijk een verschil kunnen maken…….?” Ik besloot te stoppen, maar nog een paar dagen te roken, en dat deed ik ook echt! J Maar daarna gooide ik het halve pakje dat nog over was op de mesthoop, waarna ik nooit meer een sigaret aangeraakt heb. Ik stond verbaasd hoe ik Gods aanwezigheid en kracht ervoer. Ik ontdekte toen en zou dat in de toekomst nog meer ontdekken dat iedere keer wanneer we een stap in gehoorzaamheid aan God nemen, Hij meer van zichzelf en van zijn kracht aan ons geeft. Geloven in God maakte een geweldig verschil! Mijn ervaring zal misschien niet veel voor u betekenen, maar voor mij, als jonge christen, dit was echt een wonder, vrijgemaakt te zijn van een verslaving die ik zelf niet had kunnen overwinnen.

En toen gebeurde er een tweede wonder, niet iets groots, maar iets dat de rest van mijn leven zou bepalen. Aangezien de Heer mij geroepen had in Zijn dienst te staan, geloofde ik dat ik Hem moest vertrouwen om in mijn noden te voorzien en nooit mensen om hulp te vragen. Zo was het nu ook, ik had geld nodig want ik had niet genoeg, maar ik sprak er met niemand over, behalve de Heer.

Gedurende deze tijd ging ik naar allerlei samenkomsten, las mijn Bijbel heel veel en groeide echt op geestelijk gebied. Christenen leerden mij kennen en mijn plannen om naar het Bijbel College te gaan. Verschillenden schonken mij een financiële gift zonder te weten hoe ik er financieel voorstond. Maar ongeveer een of twee weken voordat wij vertrokken had ik nog steeds niet voldoende om alles te betalen. Ik kwam een zeker bedrag te kort. Ik zal hier geen cijfers geven omdat de waarde van geld 52 jaar geleden zo anders was. Wat moest ik doen? Mijn gebed was, “Heer, bent U er, bent U echt, kan ik echt op u vertrouwen? Het antwoord kwam op een totaal onverwachte wijze………! (Ga naar Overpeinzingen)

MUSINGS OF AN “OLDER” MAN. Nr.11

Standard

Nr.10 ended with: “So I told the Lord that I wasn’t able to quit my smoking addiction, but I was willing, could He help me? I was faced with the first test of my newfound faith, would believing in God make a difference?”

I decided to stop, but smoke a few more days, and did I ever! J, but then I threw the half pack that was left on with the manure pile, never to touch a cigarette again. It was amazing how I experienced God’s presence and power. I discovered then and I would in the future that every time we take a step of obedience for God, He makes Himself more real to us and gives us new power. Believing in God made indeed a tremendous difference, the experience I had may not mean much to you, but for me, as a very young Christian, this was a real miracle, to be set free from something I had not been able to conquer on my own.

And then a second miracle was to happen, it was nothing big, but it set the tone for the rest of my life. Seeing the Lord had called me into His service, I felt I should trust Him to meet my needs and never to ask anyone for money. And so now also, I needed money, I did not have enough to cover all costs, but I did not tell anyone about this, except the Lord. During this time I was going to meetings, reading my Bible and growing in spiritual things. Because I was attending these meetings, people got to know me and my plans for going to Bible College. Several gave me a financial gift, even though they didn’t know my financial situation at all. However, about one or two weeks before leaving, I was short of a certain amount; I won’t give any figures because the value of money 52 years ago was so different. So what to do now? My prayer was, “Lord are you there, are you real, can I trust you?” The answer came in a much unexpected way…….! (Go to Musings)

OVERPEINZINGEN VAN EEN ”OUDERE” MAN. Nr.10

Standard

Nr.9 eindigde met: “We spraken en baden samen en schreven voor de toelatings- formulieren. De grote vraag was, zouden ze mij accepteren terwijl ik nog maar net christen geworden was, en dat niet alleen, maar waar ging ik het geld vandaan halen om het allemaal te kunnen betalen? Ik had niets………..!”

Wel, ik ging niet zitten wachten op de terugkeer van de toelatingsformulieren, omdat ik wist dat ik aangenomen zou worden. De Heer zou daar voor zorgen, aangezien Hij mij geroepen had! En dus begon ik plannen te maken om zo ongeveer half september samen met Martin en Henry naar Saskatchewan te rijden in Henry’s Volkswagen Kever. Ik vertelde de boer voor wie ik op dat ogenblik werkte dat ik dan zou vertrekken. Hij was nogal verbaasd dat zijn knecht ging studeren om predikant te worden. Ik denk dat hij het een soort grap vond en glimlachte maar. 🙂

Maar nu moest ik het financiële probleem aanpakken, waar ging ik het geld vandaan halen om te kunnen gaan? Ik had niets behalve wat kleine schulden! Ik kon nog een paar maanden werken en ik had een oude auto die ik verkopen kon, maar die wel niet veel zou opbrengen. Dus begon ik te bidden en de Heer om hulp te vragen. Ik herinnerde Hem aan het feit dat ik ging studeren omdat Hij mij geroepen had en vroeg Hem om op de een of andere manier te voorzien in mijn nood.

Het eerste wat Hij tegen mij zei was, dat ik moest stoppen met geld om te zetten in rook die ik de lucht in blies. Hoe wist ik dat Hij het was die me dat zei? Dat ga ik nu niet uitleggen, daar kom ik later wel een keer op terug. Ik rookte heel veel, wat nog al kostelijk was. Ik had al eerder verschillende malen geprobeerd te stoppen, maar het lukte niet. Alleen mensen die zelf verslaafd zijn of zijn geweest aan iets, weten wat ik bedoel. Nu pas op, ik veroordeel niemand die rookt, dat is een persoonlijke zaak, maar ik moest stoppen als ik wou dat de Heer zou voorzien. Dus vertelde ik de Heer dat ik niet stoppen kon, maar wel wilde, zou Hij mij kunnen helpen? En zo werd ik geconfronteerd met de eerste test van mij geloof, zou mijn geloof in God werkelijk een verschil kunnen maken………….? (Ga naar Overpeinzingen)

MUSINGS OF AN “OLDER” MAN. Nr.10

Standard

Nr.9 ended with: “We talked and prayed together and we sent for the application forms. The question was, would they accept someone like me who had just become a Christian. And not only that, but where would I get the money to go? I had none………!”

Well, I didn’t wait for the application forms to return, because I knew I would be accepted, the Lord would look after that, seeing He had called me! So I started planning on leaving for Bible College about the middle of September. Martin, Henry and I would travel together in Henry’s Volkswagen Beetle. I informed the farmer I was working for that I would be leaving then; he was quite surprised to hear that his hired man was going to study to become a preacher! I think he thought it was a bit of a joke and smiled! 🙂

But now I had to tackle the problem of where to get the money to go. I really had nothing except a bit of debt. I still had a few months to work and I had an old car I could sell, but I wouldn’t get much for it. So I prayed and asked the Lord for help. I reminded Him that I was going because He called me and I asked that He would provide for me in some way. The first thing He told me was to quite blowing money up in smoke. How did I know He was telling me that? I won’t explain that now, but will come back to that at a later date. I smoked heavily which was costing quite a bit. But I had tried a number of times before to quit, but couldn’t. Only people who are or have been addicted to something will understand me. Now be careful, I do not condemn anyone who smokes, that is a personal matter, but for me it had to stop, if I wanted the Lord to help me. So I told the Lord that I wasn’t able to quit, but I was willing, could He help me? I was faced with the first test of my new-found faith, would believing in God make a difference……..? (Go to Musings)

OVERPEINZINGEN VAN EEN ”OUDERE” MAN. Nr.9

Standard

Nr.8 eindigde met: “Ik had afgedaan met mijn eigen leven te leiden en nu stond ik op het punt te ontdekken wat het betekent om de Heer mijn leven te laten leiden, opwindend, op zijn minst! Mijn eerste stappen van geloof en mijn eerste ervaring met een God die gebed verhoort en in mijn noden voorziet………..!”

Maar voordat ik begin te vertellen over mijn opwindend avontuur met God, heb ik eerst een kleine waarschuwing. Het is gebeurd dat nadat ik mijn verhaal ergens verteld heb, er iemand naar mij toegekomen is die zei, “Richard, jij doet mij twijfelen of ik wel christen ben want ik heb niet zo’n ervaring gehad als jij.” Pas op! Waarom hebben wij niet allemaal dezelfde ervaring? 1. Omdat we allemaal verschillend zijn, vooral ook psychologisch en daarom God en geestelijke dingen op verschillende manieren ervaren. 2. God handelt met een ieder verschillend. Denk maar aan Saulus, later Paulus in Hand.9 en Lydia in hand.16. Saulus had een verblindend licht van de hemel en hoorde de stem van Jezus, terwijl in Lydia’s geval er staat, “en de Here opende haar hart.” 3. Het ligt ook gedeeltelijk aan hoezeer we de Here weerstaan hebben en hoe intens onze overgave was. Saulus vocht tegen God, Lydia was een stille aanbidder. Ik vocht tegen de Heer, mijn vrouw nam Jezus aan toen ze nog een jong meisje was. Mijn ervaring was veel dramatischer dan de hare, maar zij is evenveel christen als ik!

Een van de belangrijkste redenen voor mijn weerstand tegen God was, omdat ik diep van binnen “wist” dat Hij mij zou roepen om te gaan prediken en daar was ik doodsbenauwd voor. Hoe wist ik dat? Ik weet het niet, ik “wist” dat gewoon. Dus hier was ik nu, en ik vroeg de Heer, hier ben ik, wat nu? Ik nam contact op met mijn vroegere vriend Martin en nog een jonge man, Henry die het eerste jaar van het Bijbel College in Saskatchewan al gedaan had. We spraken en baden samen en schreven voor de toelatingsformulieren. De grote vraag was, zouden ze mij accepteren terwijl ik nog maar net christen geworden was, en dat niet alleen, maar waar ging ik het geld vandaan halen om het allemaal te kunnen betalen? Ik had niets………..! (Ga naar Overpeinzingen)

MUSINGS OF AN “OLDER” MAN. Nr.9

Standard

Nr.8 ended with: “I was finished running my own life and now I was about to find out what it means to have God run my life, exciting indeed! My first steps of faith and my first experience of a God who answers prayer and provides……….!” But before I begin to tell you about my exciting adventure with God, I have a word of warning. Sometimes when I have told my story, someone has come to me and said, “Richard, you make me wonder whether I am a Christian because I never had an experience like you.” Be careful! Why do we not all have the same experience? 1. We are all different in our make up, psychologically too and therefore we experience God and spiritual things in different ways. 2. God deals with each one differently. Think of Saul, later called Paul in Acts 9, and Lydia in Acts 16. Saul had a light from heaven and Jesus speaking to him, while in Lydia’s case it says that “the Lord opened her heart”, what a difference. 3. It depends partly on how much we have resisted God and how great the surrender is. Saul was fighting against Jesus, Lydia was a quiet worshiper. I was resisting God, my wife accepted Jesus as a young girl in a quiet way. My experience was much more dramatic than my wife’s, but she is just as saved as I am! One of the most important reasons I had resisted God was, because deep inside I “knew” that God would call me to preach if I surrendered to Him and I was scared stiff of that. How did I know that He wanted that for me? I don’t know, I just “knew.” So, here I was, and I said to the Lord, here I am, what’s next? Well, I got back in contact with my former friend Martin and with another young man, Henry who had done one year of the Bible college in Saskatchewan. We talked and prayed together and we sent for the application forms. The question was, would they accept someone like me who had just become a Christian. And not only that, but where would I get the money to go? I had none……………………! (Go to Musings)

Quote from Timothy Keller

Aside

“The only love that won’t disappoint you is one that can’t change, that can’t be lost, that is not based on the ups and downs of life or of how well you live. It is something that not even death can take away from you. God’s love is the only thing like that.” Timothy Keller. (See Quotes)

OVERPEINZINGEN VAN EEN “OUDERE” MAN. Nr.8

Standard

Nr.7 eindigde met: “Ik had een volkomen nieuw en vreugdevol leven ontdekt, ongelooflijk! En toch was er iets vreemds, iets wat ik niet begreep………!” Ik had nu geproefd van de gemeenschap met andere christenen en begon daarom naar iedere samenkomst te gaan die ik vinden kon, 3 keer op zondag en ook door de week. Ik kon er maar niet genoeg van krijgen, ik had een zodanige geestelijke honger! Maar in de predikingen hoorde ik nogal dikwijls dat we onze zonden moeten belijden en de Heer Jezus vragen om in ons hart te komen. Dat zat me dwars, want ziet u, dat had ik niet gedaan daar buiten op het veld. Ik had mijn zonden niet beleden en Jezus niet gevraagd om in mijn hart te komen. Ik had mij gewoon aan God overgegeven en Hem gezegd dat Hij mij hebben kon. En daarom vroeg ik me af of ik wel echt christen was. Tegelijkertijd, mijn ervaring van God en de geweldige verandering in mijn leven waren zo echt en zo radicaal dat er maar één verklaring voor was, een drieletter woordje, GOD.! Maar nu begrijp ik het. Ziet u, alle zonde, of het nu liegen, stelen, overspel of wat dan ook is, is ongehoorzaamheid aan God, het is opstandigheid tegen God. Romeinen 5:10 zegt dat wij vijanden van God zijn; opstandelingen, ook al zien we onszelf niet zo. En wat daar in het veld gebeurd was, was dat een rebel, een opstandeling zich overgegeven had aan God. Dat is wat echte bekering inhoudt. Wij hebben onszelf god gemaakt, wij doen wat wij willen, “ik, mij mezelf” de heilige Drievuldigheid van de mens! Bekering betekent dat we onszelf en ons leven overgeven aan God. Ik ontmoet veel mensen die zeggen dat ze christen zijn, maar dat ze weinig van God ervaren in hun leven, en ik geloof dat het misschien is door een gebrek aan overgave. O ja, ze hebben de Heer Jezus aangenomen, maar ze leven nog steeds hun leven zoals ze zelf willen. Hoe is dat met u? Ik had afgedaan met mijn eigen leven te leiden en nu stond ik op het punt te ontdekken wat het betekent om de Heer mijn leven te laten leiden, opwindend, op zijn minst! Mijn eerste stappen van geloof en mijn eerste ervaring met een God die gebed verhoort en in mijn noden voorziet………..! (Ga naar Overpeinzingen)

 

MUSINGS OF AN “OLDER” MAN. Nr.8

Standard

Nr.7 ended with: “What a new and different life I had discovered! And yet there was something strange, something I didn’t understand……..!” I had now tasted the fellowship with other Christians and so I started going to every meeting I could find, 3 times on Sunday and also during the week, I just couldn’t get enough, I had such a spiritual hunger. But as I listened I heard over and over again that we need to confess our sins and ask the Lord Jesus to come into our hearts. That’s what bothered me, because, your see, I hadn’t done that there out in the field. I had not confessed my sin, nor asked Jesus to come into my heart. I had just surrendered to God, I had told Him that I was finished with myself and that He could have me. So I wondered whether I really was a Christian. At the same time, my experience of God’s presence and the tremendous change in my life had been so real and radical that there was no other explanation than the three letter word GOD. But now I understand it. You see, all sin, whether it is lying, stealing, adultery or whatever, is disobedience to God, it is really rebellion against God. Romans 5:10 says that we are enemies of God; we are rebels, even though we may not see ourselves that way. And what happened out in the farmer’s field was that a rebel surrendered to God. That’s what conversion is all about! We have made ourselves god, we do what we want to do, “I, me and myself”, the holy trinity of man! But now we surrender and allow God to be God in our lives. I meet many people, who say they are Christians, but they experience little of God and I believe it may be because there is that lack of surrender. Oh yes, they have accepted Jesus, but they still run their own lives just as before. How is that with you? I was finished running my own life and now I was about to find out what it means to have God run my life, exciting indeed! My first steps of faith and my first experience of a God who answers prayer and provides……….! (Go to Musings)

OVERPEINZINGEN VAN EEN “OUDERE” MAN. Nr.7

Standard

Nr.6 eindigde met: “Het was pas toen ik naar een Youth for Christ samenkomst ging dat ik ontdekte wat er eigenlijk plaatsgevonden had……..!” Dat was voor mij de eerste evangelische samenkomst die ik bijwoonde en het was fantastisch! Het zingen and the atmosfeer waren geweldig, het raakte mij heel diep. Maar toen vroeg de leider voor getuigenissen. Dat woord, in het Engels ‘testimonies’, had ik nog nooit gehoord, het wordt niet gebruikt op de boerderij of in de huizenbouw waar ik gewerkt had J. Ik stootte de jongen naast mij aan en vroeg hem wat een ‘testimony’ (getuigenis) was. Hij vertelde mij dat mensen naar voren gaan en zeggen wat God voor hen betekende of wat Hij in hun leven gedaan had. “Mag ik ook gaan?” vroeg ik hem. “Zeker” antwoordde hij. Dus ging ik naar voren, een beetje trillende, nam de microfoon en vertelde de mensen dat ik ongeveer twee weken geleden op het veld mijn leven aan God had gegeven en dat Hij in mijn hart was gekomen en dat dit echt fantastisch was. Dat is alles wat ik zeggen kon en ik ging weer zitten. Na de samenkomst kwam er een oudere vrouw naar me toe, en ik kan je zeggen dat ze echt oud was, en ook ontzettend mager. Ze zag er uit alsof ze al halfweg in het graf was. Ze duwde me op een stoel, zette haar magere, knokige vinger op mijn borst en zei, “Nu, Richard, ben je behouden.” Ik keek haar stomverbaasd aan en vroeg, “Behouden, van wat?” Toen begon ze me het evangelie uit te leggen en te zeggen  dat ik gezondigd had, alsof ik dat al niet wist! Maar dat God Zijn Zoon gezonden had, Jezus, die voor mij aan het kruis gestorven was en geboet had voor mijn zonde. “En”, zei ze, “Jezus is ook opgestaan uit de doden en is nu in jou komen wonen.” Wauw, dat was geweldig goed nieuws, ik was er ondersteboven van! Natuurlijk vertelde ze me nog veel meer, waarna ik vol blijdschap naar huis reed. Ik had een volkomen nieuw en vreugdevol leven ontdekt, ongelooflijk! En toch was er iets vreemds, iets wat ik niet begreep………! (Ga naar Overpeinzingen)