MUSINGS OF AN “OLDER” MAN. Nr.115

Standard

Nr.114 ended with: “What a joy we experienced time and again. Next time we’ll look at all the wonderful, except one, things that happened in 1975……..!’ (See richardandmarina.net).

Due to being so involved in Beerse yet, we had not yet started a church in Koersel, but we held our first Lord’s Supper there on a Sunday evening the beginning of March. Phillip, the doctor from Peer was present. I had visited him and his wife regularly and I realized that God was working in their hearts. About two weeks later, two miracles happened, two births took place. The first one was that of Phillip and Ingrid’s second child in the hospital, the second took place in their home, in fact in their bedroom. I’ll let Phillip tell it in his own words. “While Ingrid was in the hospital with our second baby, I gave my heart to Jesus in bed one night. Tears of remorse rolled down my cheeks, remorse for all the wrong things I had done and, knowing that I would still do some of them. Tears of shame, shame that Jesus, the Son of God had to die on a cross to pay my debt, the debt of my sins and the sins yet to be committed, to pay with His sacrifice.

But also, and especially, tears of joy. Joy, because God’s grace which had befallen me. Joy, not only because Jesus had died for my sins, but had also risen from the dead. He was, and is, the Victor. And I wept because of the joy that Jesus had given me eternal life, and through the truth of His word, had given me assurance of that. I felt soaked with a warm, unspeakable joy. I was born again; I was a child of God! And because of my new birth I felt really liberated. Jesus was my Redeemer, my Savior and my Lord. He had completed everything for me; He had paid for my sins. I didn’t have to perform anymore so as to be found good enough. Through Jesus I had become a child of God. I wanted to live for Him.” Wonderful indeed, praise God! And a lot more wonderful things happened that year …….! (Go to Musings).

OVERPEINZINGEN VAN EEN “OUDERE” MAN. Nr.115

Standard

Nr.114 eindigde met: “Wat een vreugde wij ervoeren keer op keer! De volgende keer gaan we het hebben over al de wonderlijke en mooie, behalve één, dingen die er in 1975 gebeurden….! (Zie richardandmarina.net).

Omdat we nog steeds betrokken waren bij het werk in Beerse waren we nog niet met een gemeente in Koersel begonnen, maar wel hielden we ons eerste avondmaal op een zondagavond begin maart. Phillip, de dokter uit Peer was aanwezig. Ik had hem en zijn vrouw regelmatig bezocht en ik voelde aan dat de Heer met hen bezig was. Enige tijd later gebeurden er twee wonderen, er vonden twee geboortes plaats. De eerste was de geboorte van Phillip en Ingrid’s tweede kindje in het moederhuis, de tweede gebeurde in hun huis, en nog wel in hun slaapkamer, waar Phillip zelf opnieuw geboren werd. Ik zal Phillip het in zijn eigen woorden laten zeggen.

“Twee weken later, midden maart 1975, toen Ingrid in het ‘moederhuis’ lag met ons pasgeboren tweede kind, gaf ik ‘s avonds in bed mijn hart aan Jezus. Ik weende. Tranen van spijt rolden over mijn wangen. Spijt van al de verkeerde dingen die ik gedaan had, en waarvan ik wist dat ik er nog zou doen. Ook tranen van schaamte. Schaamte dat Jezus, de Zoon van God, aan een kruis moest sterven om de schuld voor mijn zonden – en nog komende zonden – te betalen met Zijn dood. Maar ook – en vooral – tranen van vreugde. Vreugde omdat Gods genade mij was ten deelgevallen. Vreugde omdat Jezus niet alleen gestorven was voor mijn zonden, maar ook was opgestaan uit de dood. Hij was – en is – Overwinnaar. Ik weende van vreugde omdat Jezus mij eeuwig leven had geschonken, en mij daar – vanuit het Evangelie – zekerheid over gaf. Ik voelde mij doordrongen van een warme, onuitsprekelijke vreugde. Ik was wederom geboren, ik was een kind van God! Door mijn wedergeboorte voelde ik mij echt bevrijd. Jezus was mijn Verlosser, mijn Redder, mijn Heer. Hij had alles voor mij volbracht, Hij had voor mijn zonden betaald. Ik hoefde niet meer te presteren om goed genoeg bevonden te worden. Door Jezus was ik een kind van God geworden. Voor Hem wilde ik leven.” Geweldig! En er gebeurden nog veel meer wonderlijke dingen dat jaar……! (Ga naar Overpeinzingen).