MUSINGS OF AN “OLDER” MAN. Nr.83

Standard

Nr.82 ended with: “This is speaking of the Jewish priests, but my Catholic listeners took it to mean their priests, so what now……..?” (See richardandmarina.net).

I explained to them that God no longer dwells in (church) buildings made by hands, Acts 17:24, but that He now lives in every individual believer, 1Cor.6:19 and in all believers together, called “the church”, 1Cor.3:16. Peter says that we, if we are true believers, are being built up as a spiritual house (temple), 1Peter 2:5, 9, and also as a holy (royal) priesthood. In Revelation 1:6 and 5:10 it says that Jesus has made us priests, and this, of course, was a tremendous surprise for these dear people, to hear that if they had truly accepted the Lord Jesus, they were now priests, unbelievable! But I told them not to tell their family or friends because they might think that something had gone wrong with them. 🙂 Imagine, for a Catholic person to say “I am a priest!” And yet that is true and what the Bible teaches.

While still living in Antwerp something happened on a Saturday afternoon. Some of you who have been following this story will remember that I dislocated my right shoulder several times, twice in Bible College and once in California standing high up in the fork of an almond tree with a club in my hands with which to hit the branches and so knocking the almonds to the ground. As I lifted my arms real high my shoulder dislocated again. There I stood, high up in the tree, my left hand holding the right arm, trying to keep my balance and in terrible pain. Someone came with a long pole and put it against my chest to support me. I leaned on it and slowly turned my right arm and amazingly the shoulder knob (head) slipped back into the socket. What a relief! Well, on this Saturday afternoon in Antwerp I dislocated my shoulder again and couldn’t get it back in myself. Marina phoned my co-worker who took me to a Catholic hospital close by, which was run by nuns. They put me out, put the shoulder back in and told me to stay overnight, but there was no bed free, except one, in the maternity ward….……..! (Go to Musings)

OVERPEINZINGEN VAN EEN “OUDERE” MAN. Nr.83

Standard

Nr.82 eindigde met: “Dit wordt gezegd van de Joodse priesters, maar mijn katholieke luisteraars dachten dat het om hun priesters ging. Wat nu………?” (Zie richardandmarina.net).

Aan de hand van Hand.17:24 toonde ik hen dat God niet langer woont in tempels door handen gemaakt, maar dat Hij nu verblijft in iedere ware gelovige, 1Kor.6:19, en in alle gelovigen samen, die de “Gemeente” van Christus vormen, 1Kor.3:16. In 1Petrus 2:5 staat er dat wij, als we echte gelovigen zijn, gebouwd worden tot een geestelijk huis (tempel), om een heilig priesterschap te vormen, een koninklijk priesterschap, vers 9. En in Openb.1:5, en 5:10 staat er dat Jezus ons priesters gemaakt heeft, ongelooflijk! Ik zei hen dan ook om dit niet te vertellen aan hun familieleden en vrienden, want zij zouden wel eens kunnen denken dat er iets mis gegaan was met hen. 🙂  Stelt u voor, een gewone katholiek die zegt: “Ik ben een priester!” En toch is dat zo, en wat de Bijbel ons leert.

Toen we nog in Antwerpen woonden gebeurde er iets op een zaterdagnamiddag. Sommigen van u die dit verhaal volgen zullen zich misschien herinneren dat ik mijn rechter schouder verschillende malen ontwricht heb. Dit gebeurde tweemaal op het Bijbel College en eenmaal in Californië terwijl ik hoog in een amandelboom stond met een zware knuppel in mijn handen om op de takken te slaan en zo de amandelen op de grond te doen vallen. Ik hief mijn handen zo hoog mogelijk en wou slaan, toen mijn schouder opnieuw uit de kom schoot. Daar stond ik, hoog in de boom met mijn linkerhand mijn rechterarm vasthoudende, terwijl ik probeerde mijn evenwicht te bewaren en heel veel pijn had. Iemand kwam met een lange paal en hield die tegen mijn borst, waarop ik leunde en langzaam mijn arm terug in de kom draaide, wat gelukte, en dat was een wonder! Wat een opluchting! Wel, op deze zaterdagnamiddag in Antwerpen ontwrichtte ik mijn schouder opnieuw. Marina belde onze medewerker die mij naar het dichts bijgelegen ziekenhuis bracht dat door nonnen geleid werd. Zij brachten mij onder narcose, zetten de schouder terug in de kom en zeiden dat ik een nacht in het ziekenhuis moest blijven, Maar er was nergens een bed vrij behalve één, in het moederhuis…………! (Ga naar Overpeinzingen)