OVERPEINZINGEN VAN EEN ”OUDERE” MAN. Nr.15

Standard

Nr.14 eindigde met: Maar wat zij niet wist, en wat wij ook niet wisten, was dat het kalf ziek was en diarree had……….!” De leidster ging terug naar bed maar even later dacht ze dat het toch beter was om nog eens even te gaan kijken. Toen ze de deur van de inkomsthal opendeed, was de vloer vol met……, je weet wel wat en het stonk geweldig. Dus belde ze de leider van de jongensafdeling, Ron, die nu mijn schoonbroer is. Hij kleedde zich aan en ging eerst naar de wc, waar hij mijn vriend Martin tegenkwam, die natuurlijk hevig ontkende iets met de zaak te maken te hebben, maar die onmiddellijk zei, “Dat heeft Richard gedaan.” Hij kwam meteen naar onze kamer, maar wij deden alsof we sliepen, waarna hij weer weg ging. Martin en Ron gingen naar het meisjesgebouw en terwijl Martin het kalf terugbracht naar de schuur, moest Ron de boel opruimen. Het “mooie” van de zaak was dat mijn kamergenoot en ik alles konden zien vanuit onze slaapkamer en ons bijna ziek lachten! 🙂 Een paar dagen gingen voorbij zonder dat iemand wist wie dit gedaan had. Uiteindelijk besloten wij om zelf naar de directeur van het College te gaan om hem te zeggen dat wij de schuldigen waren, hopende op die manier een mindere straf te krijgen. Dus gingen we naar zijn huis en vertelden hem alles. Met een heel ernstig gezicht zei hij dat we even wachten moesten, en ging weg. Het duurde even voordat hij terugkwam en ik merkte dat zijn gezicht nogal rood was en ik vroeg me af of hij zich niet goed voelde. Hij zei dat we als straf voor een hele week de stallen moesten uitmesten. Dat was geen probleem, het was de moeite waard. Veel later toen de directeur en ik goede vrienden waren geworden, vertelde hij mij dat na ons verhaal hij naar zijn slaapkamer was gegaan, op zijn bed was gevallen en zich bijna had doodgelachen, daarom was zijn gezicht zo rood geweest. Tussen haakjes, dieren liefhebbers, het kalf was binnen enkele dagen genezen. Ik weet niet waar dat aan lag, aan de koude lucht of aan het plezier om eens in het meisjesgebouw te zijn geweest, een voorrecht dat een kalf niet alle dagen heeft! 🙂 Verschillende positieve dingen zijn uit dit geval gekomen, maar daarover later. (Ga naar Overpeinzingen)

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s