Nr.68 eindigde met: “Wat een geestelijke duisternis, het licht was uitgegaan! Wat een zendingsveld………! (Zie richardandmarina.net)

Op 23 december, 1971 verhuisden wij van Nederland naar België. Onze twee oudste dochters, Rosa, 7 en Lily, 5 hadden zich goed aangepast op de Nederlandse school die ze 4 maanden bezocht hadden. Zij waren heel blij en opgewonden Sinterklaas op zijn paard op 5 december voorbij ons huis te zien rijden terwijl enkele zwarte Pieten pepernoten rondstrooiden. In Canada komt Santa Claus met Kerst van de Noord Pool in een slee getrokken door rendieren. In Nederland komt Sinterklaas met een boot van Spanje en trekt dan te paard rond. Cadeautjes worden op 5 december gegeven en niet met Kerst.

De verhuis van Canada naar Nederland was een hele aanpassing, maar hetzelfde gold voor onze verhuis naar België. Alles was daar anders, zowel de mentaliteit, als de muntsoort, de winkels, de scholen, zelfs de taal. Hoewel ongeveer 6 miljoen Belgen Nederlands (Vlaams) spreken, worden er ook Franse woorden en uitdrukkingen gebruikt en heeft bijna ieder stad of streek zijn eigen dialect en accent. Men kan dikwijls aan het accent horen uit welke streek de persoon komt. De twee belangrijkste scholen waren de Katholieke en de Staatsscholen. Onze meisjes begonnen in een Staatsschool omdat die het dichts bij huis was. Zelfs onze jongste, Rini die 3 jaar was, moest naar school, kinderen in België beginnen op 2½ jarige leeftijd.
Van kinderen gesproken, Antwerpen had toen ongeveer een half miljoen inwoners en we ontdekten dat er maar één zondagsschool was. We spraken met de verantwoordelijke en merkten op dat zij toch wel heel veel kinderen moesten hebben. O ja, antwoordde zij, wel 26! Marina, met haar hart voor kinderen huilde, hoe was dat mogelijk? Spreek van een zendingsveld! En wat een uitdaging! U kunt u wel voorstellen dat er spoedig een tweede zondagsschool bijkwam, en raad eens waar? Onze dochters stonden zondag ‘s morgens vroeg op, maakten hun bed op en zetten alles gereed zodat hun slaapkamers gebruikt konden worden als zondagsschoolklassen. Wat een sensatie! Toen kwam 1 april 1971……..! (Ga naar Overpeinzingen)

 

Nr.67 eindigde met: “Maar er was nog een tweede iets dat ons geweldig choqueerde……..!”

Zoals eerder vernoemd gingen Herb en ik van deur tot deur om te ontdekken wat mensen hier geloofden. Door met heel veel mensen te spreken kwamen we tot de ontdekking dat deze mensen niet wisten waarom Jezus aan het kruis gestorven was. Dit klinkt u misschien vreemd in de oren, gezien België een katholiek (christelijk) land is, het is waarschijnlijk moeilijk te geloven maar toch waar. Ik herinner me dat ik op bezoek was bij een oudere vrouw, ze vertelde me dat ze 75 was en dat ze iedere dag van haar leven naar de mis was geweest, behalve het laatste jaar omwille van haar gezondheid. Er hing een kruisbeeld achter haar aan de muur en ik vroeg haar of ze geloofde dat Jezus aan het kruis gestorven was. Natuurlijk, antwoordde ze. Toen vroeg ik haar waarom Jezus aan het kruis gestorven was. Ze keek me aan en zei toen dat ze dat niet wist. Ik keek haar met grote verbazing aan en zei, u bent iedere dag van uw leven naar de kerk geweest en u weet niet waarom Jezus aan het kruis gestorven is? Nee, antwoordde ze. Ik zei, iedere keer in de mis hebt u de woorden gehoord, “Zie het Lam Gods dat de zonden der wereld wegneemt.” Ja, dat beaamde ze. Ik vroeg haar toen wat die woorden betekenden. Ze had geen idee en een beetje geïrriteerd antwoordde ze me, hoe moet ik dat nu weten, ik heb geen theologie gestudeerd? Ik was totaal verbluft en kon wel wenen. Hoe was dit mogelijk? Een lieve ziel die iedere dag van haar 75 jaar naar een “christelijke” kerk was geweest en die niet wist waarom Jezus aan het kruis gestorven was, gewoon ongelooflijk! Net zo ongelooflijk als wat een heel aantal mensen mij vertelden meer in Maria te geloven dan in Jezus. Wat een enorme geestelijke nood, en dat niet alleen in België maar in een groot deel van het zogenaamde “Christelijke” Europa. Wat een geestelijke duisternis, het licht was uitgegaan! Tegelijkertijd voelde ik mij opnieuw bevestigd in mijn roeping naar dit land en continent. Wat een zendingsveld………!(Ga naar Overpeinzingen)

 

Nr.66 eindigde met: “Het zal u verassen of zelfs choqueren als u hoort wat een katholiek seminarie professor die later bisschop werd mij vertelde……….! (Zie richardandmarina.net).

Het gebeurde op een Bijbelstudie bij iemand aan huis. Ongeveer 25 katholieke mensen waren aanwezig als ook de lokale priester die een seminarie professor meegebracht had. De priester was niet blij dat er mensen uit zijn kerk weggingen. Ik gaf een Bijbelstudie en na een aantal vragen beantwoord te hebben keerde ik mij tot de professor en vroeg hem of hij geloofde dat de Bijbel het woord van God was. Nee, antwoordde hij, ik geloof dat de Bijbel het woord van God bevat. Met andere woorden er staan dingen in die van God zijn, maar het bevat ook veel onjuiste historische feiten en wetenschappelijke onzin, vooral het O.T. Ik was even stil en zei toen tegen hem dat Jezus de Bijbel zag als het woord van God en dat Hij in Adam en Eva, Noah en de zonvloed, en andere zulke dingen geloofde.

Weet u wat voor antwoord de professor gaf? Hij zei, o maar natuurlijk, Jezus wist ook niet beter, Hij was een kind van zijn tijd, een eerste eeuw mens, en in die tijd wist men nog niet veel af van geschiedenis en wetenschap. Ik kan u vertellen dat ik ontdaan was en ik antwoordde hem dat ik moeilijk kon aanvaarden dat God de Vader zijn volmaakte Zoon zou toestaan allerlei historische fouten en wetenschappelijke onzin te verkondigen. Het werd heel stil in de kamer toen deze katholieke mensen hoorden wat hun seminarie professor, die later bisschop werd, geloofde. Ik besefte toen wat een zendingsveld België was. Maar tegelijkertijd had deze samenkomst een goed gevolg daar een aantal van deze mensen echte wedergeboren christenen werden.

Wat is mijn geloof dan toch anders. Ik geloof dat de Bijbel van kaft tot kaft het woord van God is en ik neem het zo letterlijk mogelijk. Pas op, ik zeg, zo letterlijk mogelijk, want dat is niet altijd mogelijk, bijvoorbeeld sommige uitspraken van Jezus, “Ik ben de deur,” of “Ik ben de ware wijnstok.” Maar zo is de Bijbel levendig en krachtig en kan het levens veranderen.

Maar er was nog een tweede iets dat ons geweldig choqueerde……..! (Ga naar Overpeinzingen)

 

 

Nr.65 eindigde met: “Herb en ik begonnen van deur tot deur te gaan om te zien wat mensen in België geloofden. Twee dingen verrasten ons geweldig, of moet ik zeggen, choqueerden ons………!”

Maar voordat ik daar over spreek wil ik eerst vermelden hoe verrast wij waren met de voorzieningen van de Heer. Wij waren uit Canada vertrokken zonder salaris of belofte van volledige steun. Onze thuisgemeente steunde ons maandelijks, maar dat was altijd minder dan de helft van wat wij nodig hadden. Waar ging de rest van komen? Wij hadden geen idee, maar we wisten dat we in de wil van de Heer waren en dat Hij zou voorzien. En nu dat we 6 maand in Europa waren, konden we werkelijk zeggen dat er iedere maand genoeg giften binnenkwamen, zelfs van mensen die we helemaal niet kenden, wonderlijk, geloofd zij de Heer. Hij is getrouw en er kan op Hem gerekend worden!

Wat waren nu die dingen die ons zo choqueerden? De eerste was het feit dat tenminste 90 tot 95% van de mensen nog nooit een Bijbel gezien hadden. Dat was voor ons werkelijk ongelooflijk voor een “Christelijk” land. Een buurvrouw vertelde ons dat haar vader vroeger een Bijbel had, maar die moest afstaan toen de locale priester op bezoek kwam. Ik heb datzelfde verschillende malen gehoord. Men vertelde ons dat de Bijbel een verboden boek was. Ik heb het opgezocht en dit gevonden: Op het Concilie van Trente werd de Bijbel op de lijst van verboden boeken geplaatst, en werd het mensen verboden de Bijbel te lezen zonder een vergunning van een katholieke bisschop. Het Concilie stelde: “Dat als iemand durft het te lezen of het in bezit heeft, zonder zulk een vergunning, hij geen absolutie kan ontvangen totdat hij het afgegeven heeft.” Voorgaande Concilies hadden dat standpunt ook zo ingenomen. Natuurlijk is dit nu veranderd en in katholieke scholen hebben de kinderen nu een Bijbel, maar er wordt hen meteen verteld dat de Bijbel vol fouten staat, hoe kan het dan vertrouwd worden? Het zal u verassen of zelfs choqueren als u hoort wat een katholiek seminarie professor die later bisschop werd mij vertelde……….! (Ga naar Overpeinzingen)

Nr.64 eindigde met: “……toen zij eenmaal een beetje ingeburgerd waren gingen wij hen verschillende malen bezoeken. Er werd veel samen gebeden en gesproken en langzaam aan begonnen wij Gods leiding te ervaren……….!” (Zie richardandmarina.net)

Het begon voor ons vieren duidelijk te worden dat de Heer ons aan het samenbrengen was om gemeentestichtend werk te doen in België. En nu hadden we inderdaad de drie dingen waarvoor we gebeden hadden: 1. Een sterke thuisgemeente, Wallenstein Bible Chapel. 2. Vele gebedspartners over heel Canada. En nu, 3. Bekwame medewerkers. En dus waren we klaar om naar België te verhuizen, heel blij te weten dat dit Gods wil voor ons was. België, in West Europa, zogenaamd christelijk Europa. We wisten dat er mensen in Canada waren die zich afvroegen waarom wij als zendelingen naar Europa waren gegaan. Afrika had zendelingen nodig, en Azië en Latijns Amerika, maar Europa? Was het evangelie niet van Europa gekomen? Waren er niet veel goede Amerikaanse predikanten die van Europa gekomen waren? Iemand heeft ooit eens gezegd, “Geen land is zo donker als waar het licht is uitgegaan.” Probeer het zelf maar eens, ga naar uw donkere slaapkamer en zie hoe snel uw ogen aan de duisternis wennen, maar doe het licht aan, en dan weer uit en het zal veel langer duren voordat u dingen zult onderscheiden in het duister. In Europa is het licht uitgegaan, toch in een groot deel, vooral het Katholieke deel.

We konden al snel een huis huren in Edegem, een buitenwijk van Antwerpen en zo zijn we op 23 december van Nederland naar België verhuisd. Het was opnieuw een hele aanpassing. Onze medewerkers, de Schindelka’s woonden op ongeveer 20 minuten van ons aan de andere kant van Antwerpen. We waren in contact gekomen met een kleine christengemeente in Mechelen, ten zuiden van Antwerpen en bezochten de samenkomsten daar voor een aantal maanden, terwijl we tegelijkertijd aan het evangeliseren waren in Antwerpen. Omdat Lillian Schindelka in België geboren was, waren er contacten met familie en een neef en zijn vrouw kwamen tot geloof. Herb en ik begonnen van deur tot deur te gaan om te zien wat mensen in België geloofden. Twee dingen verrasten ons geweldig, of moet ik zeggen, choqueerden ons………! (Ga naar Overpeinzingen)