OVERPEINZINGEN VAN EEN “OUDERE” MAN. Nr.72

Standard

Nr.71 eindigde met: “ Maar in België spreken voor een grote groep…….?! (Zie Overpeinzingen)

Er waren geen grote groepen om voor te spreken, geen honderd mensen, in het begin zelfs geen tien. Kunt u begrijpen dat ik het moeilijk had het eerste jaar?
Maar eerst wil ik iets ophelderen. In episode 70 schreef ik, “ik vroeg de Heer waarom Hij mij in hemelsnaam naar België gebracht had, het was daar zo moeilijk. Ik was niet de juiste persoon voor zo’n land en zulke mensen.” Twee mensen vroegen mij, “Zijn wij dan zulke verschrikkelijke mensen?” Maar dat was niet wat ik bedoelde, natuurlijk niet; iedere nationaliteit heeft zijn positieve en negatieve kanten. Wat ik bedoelde met “zulke” mensen was het feit dat ze katholiek waren en ik had nog nooit echt met zulke mensen gewerkt. Ik hoop dat dit iets recht zet. Wij zijn echt van de Belgen gaan houden, en vooral natuurlijk, onze broeders en zuster in de Heer, en we missen hen geweldig!

Omdat er dus geen groepen waren om voor te spreken moest het van één tot één gaan, hetgeen moeilijk was voor mij, maar ik heb bijgeleerd, alhoewel het nooit gemakkelijk geworden is. Tegelijkertijd begon onze kleine gemeente te groeien en onze woonkamer begon voller te worden, vooral voordat de kinderen naar de slaapkamers gingen voor zondagsschool. Operatie Mobilisatie was actief in België en hield openlucht samenkomsten. Zij gaven ons de namen van enkele mensen die wat interesse schenen te tonen. Wij bezochten deze mensen, maar hoe hen geïnteresseerd te krijgen in een Boek dat ze nog nooit gezien hadden en waarvoor sommigen bang waren omdat hen verteld was dat het een protestants en gevaarlijk boek was? Maar mensen zijn nieuwsgierige wezens en dus volgden we Jezus’ voorbeeld en speelden in op hun nieuwsgierigheid. Ik stelde hen de vraag, wist u dat Jezus broers en zusters had? Gechoqueerd vroegen ze, “waar staat dat?” Ik toonde hen dan Marcus 6 waar het spreekt over Jezus’ vier broers, en zusters, in het meervoud. Maria had dus minstens 7 kinderen. Het was heel interessant de uitdrukking op hun gezicht te zien! De volgende vraag die ik stelde ging over…. de Paus…..! (Ga naar Overpeinzingen)

OVERPEINZINGEN VAN EEN “OUDERE” MAN. Nr.71

Standard

Nr.70 eindigde met: “Maar ik had dan ook drie dingen tegen….!” (Zie richardandmarina.net)

Wat ik nu schrijf is eigenlijk iets persoonlijks, maar ik wil het toch met u delen om u een idee te geven waarom ik zo ontmoedigd was op het vliegtuig terug van Noord Ierland waar ik zulk een gezegende tijd had gehad. Ziet ge, ik had drie dingen tegen,

Het eerste was het feit dat ik Nederlander was, of, zoals ze in België zeggen, “nen Hollander.” En er bestaat niet al teveel liefde tussen Belgen en Nederlanders. Veel grappen in Nederland gaan over de Belgen en de meesten in België over de Nederlanders. Ik heb het moeilijk de verleiding te weerstaan u er enkele te vertellen, ha! Ik was me er altijd zeer van bewust dat ik Nederlander was, zo gauw ik begon te spreken keken mensen naar mij omdat ze het accent herkenden. Dikwijls had ik mijn Canadese paspoort bij en als men dan vroeg waar ik vandaan kwam, zei ik, uit Canada. “U spreekt goed Nederlands” werd er dan gezegd, waarop ik dan antwoordde met, “Ja, dank u.” En dan kwam natuurlijk de vraag of ik misschien in Nederland gewoond had. En dan moest ik wel de waarheid vertellen, “Ik ben in Nederland geboren, maar echt waar, ik had daar niets mee te doen.” Dat deed het ijs smelten en ze lachten dan. Niettemin heb ik altijd dat gevoel van een Hollander te zijn bijgehouden, maar als mensen christen werden, bekeken ze me wel anders en dat was fijn!

In de tweede plaats had ik nog nooit in Canada met Katholieke mensen gewerkt. En omdat België meer dan 90% Katholiek was, vroeg ik me af waarom de Heer mij daar gebracht had. Ik wist heel weinig over het Katholieke geloof, maar ik heb heel snel bijgeleerd!

In de derde plaats, vond ik het moeilijk om met mensen persoonlijk te spreken. Ik ben een prediker, hoe groter de groep luisteraars, hoe beter het gaat, maar doe me met één persoon spreken en ik weet bijna niet wat ik zeggen moet. De Bijbel spreekt van de gave van evangelisatie, welke mijn vrouw en ik allebei hebben, maar terwijl ik de blijde boodschap aan een groep verkondig, legt zij het uit aan één persoon. Mijn medewerker Herb had ook die gave, zoals mijn vrouw en daarom maakten wij zo’n goed team. Maar in België spreken voor een grote groep…….?! (Ga naar Overpeinzingen)

 

MUSINGS OF AN “OLDER” MAN. Nr.71

Standard

Nr.70 ended with: “You see, I had three things against me……!” (See richardandmarina.net)

This is actually something personal but I want to share it with you to give you an idea of why I was feeling so discouraged on the way home from Northern Ireland where I had such a wonderful time. You see, I had three things against me,

One, I was a Dutchman, “nen Hollander”, they say in Belgium. And the Belgians and Hollanders are not really in love with each other. Most jokes in Holland are about the Belgians and most in Belgium about the Dutch. I am having a hard time withstanding the temptation to tell you some, ha! So I always felt self conscious about being Dutch. Often I carried my Canadian passport with me and when people asked me where I was from, as they could hear on my accent that I was not from Belgium, I would tell them, that I came from Canada. Their reply would usually be, “You speak good Dutch”, to which I would reply, “Well yes, thank you.” But then the question would come “Have you maybe lived in Holland?” And then I would have to come out with the truth, “I was born in Holland, but I had nothing to do with that.” That would sort of break the ice and they would smile. However, I never got over the feeling of being a stranger there, except when people became Christians, then it changed.

Secondly, I had never worked with Roman Catholics in Canada and Belgium was more than 90% Catholic, why the Lord sent me there, only heaven knows. I knew very little about the Catholic faith and what they believed, but I learned pretty fast.

In the third place, I had never done personal work, I am a preacher, the larger the group, the better it goes, but give me one person and I hardly know what to say. The Bible talks about the gift of evangelism and both my wife and I have that gift, but while I present the Good News to groups, she does it on a one to one basis. My co-worker Herb was also that way and that’s why we teamed up so good. But talk about preaching to large groups in Belgium……….?! (Go to Musings)

 

MUSINGS OF AN “OLDER” MAN. Nr.70

Standard

Nr.69 ended with: “And then came April 1, 1972……!” (See richardandmarina.net)

Yes, on Saturday, April 1 we had our first baptism with three people obeying the Lord. Hundreds and hundreds upon hundreds were to follow. The next day, Sunday, April 2, we started the first little church with 16 people, children included in our living room. Fifteen years later there would be 20 churches all over Flemish speaking Belgium, some small ones, some large, that is, according to European standards. The Lord blessed in a wonderful way and I was asked to come and speak at conferences in at least 12 other European countries, as people were so amazed at what was happening in Belgium, it was just unheard of and they wanted to know what our “secret” was. But we had no secret, it was the work of the Lord and we were there just at the right time. The only things we had were the Bible, prayer and above all, the Holy Spirit who did the work, using weak and frail instruments. Had Jesus not said, “I will build my church?” Psalm 118:23, “This was the Lord’s doing, it is marvellous in our eyes!”

But that didn’t mean that it was easy, in fact I had such a difficult time during the first year that I wondered why the Lord had brought me to Belgium. Thank God, some time during that year, a friend who had been in Bible College with me in Canada was working with a youth movement in Northern Ireland and he asked me to come and speak at a youth weekend with about 300 young people. What a time we had, it was just wonderful to be able to preach in English again to a large group of people. I was overjoyed and the Lord really worked and many lives were touched. Even an IRA terrorist was converted, who had to go into hiding after that. But on the flight home I literally wept, so discouraged I was, and I asked the Lord why in heaven’s name He had brought me to Belgium, it was so difficult there. I was just not the right person for that kind of country and people. You see, I had three things against me……! (Go to Musings)

OVERPEINZINGEN VAN EEN “OUDERE” MAN. Nr.70

Standard

Nr.69 eindigde met: “Toen kwam 1 april 1971……..!” (Zie richardandmarina.net)

Jawel, op 1 april 1972 hielden we onze eerst doopdienst met 3 nieuwe christenen die de Heer gehoorzaamden. Honderden en honderden en nog eens honderden zouden volgen. De volgende dag, op zondag, 2 april ontstond de eerste kleine gemeente in onze woonkamer, met 16 mensen, kinderen inbegrepen. Vijftien jaar later zouden er 20 gemeenten zijn over geheel Vlaams sprekend België, kleine en grote gemeenten, naar Europese normen. De Heer zegende op een wonderbaarlijke wijze en ik werd gevraagd om te komen spreken op conferenties in tenminste 12 andere Europese landen, omdat men zo onder de indruk was met wat er in België gebeurde en men wilde weten wat ons “geheim” was. Maar we hadden geen geheim, het was het werk van de Heer en wij waren daar op het juiste moment. Het enige wat wij hadden was de Bijbel, gebed en bovenal de Heilige Geest, die het werk deed door zwakke instrumenten. Had Jezus niet gezegd “Ik zal mijn gemeente bouwen?” Psalm 118:23, “Van de Heer is dit geschied, het is wonderlijk in onze ogen.”

Maar dat betekende niet dat het gemakkelijk was en dat alles vanzelf ging, in feite, gedurende dat eerste jaar had ik het zo moeilijk dat ik me afvroeg waarom de Heer mij hier gebracht had. God zij dank, kreeg ik dat jaar een verzoek van een vriend die met mij op Bijbel College gezeten had en die nu met een jeugdbeweging in Noord Ierland werkte, om te komen spreken op een jeugdweekend met zo’n 300 jonge mensen. Ik ging maar al te graag en wat maakten we een geweldige gezegende tijd mee. Het was zo goed om weer in het Engels te mogen prediken voor een grote groep jonge mensen. Ik was overgelukkig en de Heer werkte en vele levens werden aangeraakt. Zelfs een IRA terrorist kwam tot geloof en moest zich daarna uit vrees voor represailles verbergen. Maar toen ik terug naar huis vloog weende ik op het vliegtuig, ik was zo ontmoedigd en ik vroeg de Heer waarom Hij mij in hemelsnaam naar België gebracht had, het was daar zo moeilijk. Ik was niet de juiste persoon voor zo’n land en zulke mensen. Maar ik had dan ook drie dingen tegen……….! (Ga naar Overpeinzingen)

MUSINGS OF AN “OLDER” MAN. Nr.69

Standard

Nr.68 ended with: “These dear people needed to hear the wonderful gospel of our Lord Jesus Christ. What a mission field…….!” (See richardandmarina.net)

We moved from Holland to Belgium on December 23, 1971. Our two oldest girls, Rosa, 7 and Lily, 5 had started to get adjusted to school in Holland where they attended 4 months and seemed to enjoy it. They were quite excited to see Saint Nicholas riding by our house on a horse on December 5, with black Peters throwing nuts around. In Canada Santa Claus comes at Christmas from the North Pole riding a sled pulled by reindeer. In Holland, Saint Nicolas comes on a boat from Spain and then rides around on a horse. Gifts are given on December 5 and not on Christmas.
Moving from Canada to Holland was quite an adjustment, but the same was true about moving to Belgium. So many things were different, the mentality, the currency, the stores, the schools, even the language. And even though about 6 million Belgians speak Dutch, there are French words mixed in and almost every town or area has a different accent. One can often tell from which part of Belgium a person comes. The two main school systems are the Catholic and the State schools. Our girls went to a State school as it was so close to where we lived. Even our youngest, Renee, though she was only 3 had to go to school, as children in Belgium start at age 2½.

Speaking of children, Antwerp had about a half a million people and we found out that there was only one Sunday school in the whole city. We went to see one of the teachers, remarking that they must have a lot of children. Oh yes, she answered, we have 26 children! Marina, with a heart for children cried, how is that possible? Talk about a mission field! And what a challenge! You can well imagine that there would soon be a second Sunday school, and guess where? Our daughters would be getting up early on Sunday mornings and make up their beds and fix up their bedrooms so that they could be used as classes. What a thrill. And then came April 1, 1972……! (Go to Musings)

OVERPEINZINGEN VAN EEN “OUDERE” MAN. Nr.69

Standard

Nr.68 eindigde met: “Wat een geestelijke duisternis, het licht was uitgegaan! Wat een zendingsveld………! (Zie richardandmarina.net)

Op 23 december, 1971 verhuisden wij van Nederland naar België. Onze twee oudste dochters, Rosa, 7 en Lily, 5 hadden zich goed aangepast op de Nederlandse school die ze 4 maanden bezocht hadden. Zij waren heel blij en opgewonden Sinterklaas op zijn paard op 5 december voorbij ons huis te zien rijden terwijl enkele zwarte Pieten pepernoten rondstrooiden. In Canada komt Santa Claus met Kerst van de Noord Pool in een slee getrokken door rendieren. In Nederland komt Sinterklaas met een boot van Spanje en trekt dan te paard rond. Cadeautjes worden op 5 december gegeven en niet met Kerst.

De verhuis van Canada naar Nederland was een hele aanpassing, maar hetzelfde gold voor onze verhuis naar België. Alles was daar anders, zowel de mentaliteit, als de muntsoort, de winkels, de scholen, zelfs de taal. Hoewel ongeveer 6 miljoen Belgen Nederlands (Vlaams) spreken, worden er ook Franse woorden en uitdrukkingen gebruikt en heeft bijna ieder stad of streek zijn eigen dialect en accent. Men kan dikwijls aan het accent horen uit welke streek de persoon komt. De twee belangrijkste scholen waren de Katholieke en de Staatsscholen. Onze meisjes begonnen in een Staatsschool omdat die het dichts bij huis was. Zelfs onze jongste, Rini die 3 jaar was, moest naar school, kinderen in België beginnen op 2½ jarige leeftijd.
Van kinderen gesproken, Antwerpen had toen ongeveer een half miljoen inwoners en we ontdekten dat er maar één zondagsschool was. We spraken met de verantwoordelijke en merkten op dat zij toch wel heel veel kinderen moesten hebben. O ja, antwoordde zij, wel 26! Marina, met haar hart voor kinderen huilde, hoe was dat mogelijk? Spreek van een zendingsveld! En wat een uitdaging! U kunt u wel voorstellen dat er spoedig een tweede zondagsschool bijkwam, en raad eens waar? Onze dochters stonden zondag ‘s morgens vroeg op, maakten hun bed op en zetten alles gereed zodat hun slaapkamers gebruikt konden worden als zondagsschoolklassen. Wat een sensatie! Toen kwam 1 april 1971……..! (Ga naar Overpeinzingen)

 

MUSINGS OF AN “OLDER” MAN. Nr.68

Standard

Nr.67 ended with: “But there was something else that really shocked us………!”

As mentioned before Herb and I went from door to door to find out what people believed. As we talked to many, many people we discovered that people did not know why Jesus died on the cross. Now this may seem very strange to you, as Belgium is a catholic (Christian) country, it may be hard to believe but it is true. I remember sitting in the living room of an elderly lady, she told me she was 75. And she also told me that she had gone to mass every day of her life, except the last year as she was not well. Behind her on the wall hung a crucifix and so I asked her whether she believed that Jesus died on the cross. Of course, she answered. I then asked her why Jesus had died on the cross. She looked at me and said that she didn’t know. I looked at her in utter amazement and said, you have gone to church every day of your life and you don’t know why Jesus died on the cross? No, she said. I said, every time you go to mass you hear the words: “Behold the Lamb of God which takes away the sin of the world.” Yes, she agreed with that. I then asked what those words meant, she had no idea and became a bit perturbed with me and said, I haven’t studied theology, how should I know? I was absolutely dumbfounded and felt like crying. How was this possible? A dear soul having gone to a “Christian” church every day of her life for almost 75 years and not knowing why Jesus died on the cross, it was just unbelievable. I met people who told me they believed more in Mary than in Jesus. What a need, and not just in Belgium, but in much of so called Christian Europe. The light had gone out. I felt once again very confirmed in the fact that God had brought us here. These dear people needed to hear the wonderful gospel of our Lord Jesus Christ. What a mission field…….! (Go to Musings)

OVERPEINZINGEN VAN EEN “OUDERE” MAN. Nr.68

Standard

Nr.67 eindigde met: “Maar er was nog een tweede iets dat ons geweldig choqueerde……..!”

Zoals eerder vernoemd gingen Herb en ik van deur tot deur om te ontdekken wat mensen hier geloofden. Door met heel veel mensen te spreken kwamen we tot de ontdekking dat deze mensen niet wisten waarom Jezus aan het kruis gestorven was. Dit klinkt u misschien vreemd in de oren, gezien België een katholiek (christelijk) land is, het is waarschijnlijk moeilijk te geloven maar toch waar. Ik herinner me dat ik op bezoek was bij een oudere vrouw, ze vertelde me dat ze 75 was en dat ze iedere dag van haar leven naar de mis was geweest, behalve het laatste jaar omwille van haar gezondheid. Er hing een kruisbeeld achter haar aan de muur en ik vroeg haar of ze geloofde dat Jezus aan het kruis gestorven was. Natuurlijk, antwoordde ze. Toen vroeg ik haar waarom Jezus aan het kruis gestorven was. Ze keek me aan en zei toen dat ze dat niet wist. Ik keek haar met grote verbazing aan en zei, u bent iedere dag van uw leven naar de kerk geweest en u weet niet waarom Jezus aan het kruis gestorven is? Nee, antwoordde ze. Ik zei, iedere keer in de mis hebt u de woorden gehoord, “Zie het Lam Gods dat de zonden der wereld wegneemt.” Ja, dat beaamde ze. Ik vroeg haar toen wat die woorden betekenden. Ze had geen idee en een beetje geïrriteerd antwoordde ze me, hoe moet ik dat nu weten, ik heb geen theologie gestudeerd? Ik was totaal verbluft en kon wel wenen. Hoe was dit mogelijk? Een lieve ziel die iedere dag van haar 75 jaar naar een “christelijke” kerk was geweest en die niet wist waarom Jezus aan het kruis gestorven was, gewoon ongelooflijk! Net zo ongelooflijk als wat een heel aantal mensen mij vertelden meer in Maria te geloven dan in Jezus. Wat een enorme geestelijke nood, en dat niet alleen in België maar in een groot deel van het zogenaamde “Christelijke” Europa. Wat een geestelijke duisternis, het licht was uitgegaan! Tegelijkertijd voelde ik mij opnieuw bevestigd in mijn roeping naar dit land en continent. Wat een zendingsveld………!(Ga naar Overpeinzingen)

 

MUSINGS OF AN “OLDER” MAN. Nr.67

Standard

Nr.66 ended with: “It may surprise or shock you what a catholic seminary professor, who later became a bishop told me……!” (See richardandmarina.net)

It happened at a home Bible study. About 25 catholic people were present, as also the local priest who had brought this seminary professor along. The priest was upset because some of his people were leaving the Catholic Church. I taught my Bible study and then after having answered some questions, I asked the professor whether he believed the Bible to be the word of God. No, he said, I believe the Bible contains the word of God. In other words there are things in there from God but there are also many historical mistakes and there is a lot of scientific nonsense in the Bible, especially in the O.T. I was quiet for a moment and then answered him by saying that Jesus accepted the Bible as the word of God, Jesus believed in Adam and Eve, in Noah and the flood and so on. You know what he answered?

He said, oh yes, but Jesus didn’t know any better either, He was a child of his times, a first century man and in those days they didn’t know much about history or science. I can tell you, I became upset and I told him that I found it hard to believe that God the Father would allow His perfect Son to teach all kinds of historical mistakes and scientific nonsense. It became very quiet in the room as these catholic people were shocked at what their professor, who some time later became bishop, believed. I realized then what a mission field Belgium was. However, much good came out of this meeting, as a number of these folk became true born again Christians.

How different is my faith, I believe the Bible to be the word of God from cover to cover and I take it as literal as possible. Be careful, I said, as literal as possible, but lots of times it is not possible, such as some of the statements of Jesus, “I am the door” or “I am the true vine” and other. But thus, the Bible is living and powerful, able to change lives.

But there was something else that really shocked us………! (Go to Musings)