MUSINGS OF AN “OLDER” MAN”. Nr.177.

Standard

Nr.176 ended with, “The next day a woman, a relative who was counseling Rosa, called them and asked whether they would be willing to look after a young woman for two weeks while her parents went out West. Burt asked where that would be, she answered, in Elmira, downtown….!”

Yes, God is real and He does speak, in many different ways, sometimes putting some words on our hearts, like Burt experienced. Other times with a clear impression on our minds, like I had in the fall of 2014 when I met with the elders to arrange the speaking schedule for 2015. Eight Sundays were assigned to me and even though I accepted them, there was an uneasiness inside of me, what we sometimes call, “a check.” Something said, “no, you won’t be here.” I felt very uncomfortable, but didn’t know what to say to the elders, tell them that I was I going to die? And no, I didn’t die, but I had such a serious breakdown in February that I did not speak the rest of the year. We need to learn to recognize and listen to God’s voice, He speaks to us a lot more than we realize.

When Marina and I returned from our brief family visit out West, Burt and Elaine told us they felt led off the Lord to stay with Rosa for an indefinite period, as He would lead, which eventually became 2 1/2 years. We were very thankful knowing that Rosa was in good hands and that the Lord had arranged this! And so, in September we returned to Belgium. We were able for the time being to live upstairs in the building owned by the church in Eeklo, where all our stuff was stored too. Two couples from an assembly told us that they would give us an interest free loan if we wanted to buy a house, what an offer! Again God was looking after us.

So we started house hunting, which was not easy, but we finally found something in Sint Martens Latem, a very well to do town south of Ghent. However, we did not live in the nice part of the town, but in the lower class area. Like things are usually done in Belgium, the owner wanted part of the money “in black” as they say, in Canada they might say, “under the table.” This is done so that tax is paid only on the amount on the bill of sale. I told the man that I was a Christian and wouldn’t do that. He really swore and said “xxxx” I’m a Christian too.” Ha, he sure just proved that. I told him I would pay him a certain amount extra if we could do everything honestly, and he agreed. We signed and had ourselves a house, but……………………! (Go to Musings).

OVERPEINZINGEN VAN EEN “OUDERE” MAN. Nr.177.

Standard

Nr.176 eindigde met: “De volgende dag kregen zij telefoon van een familielid, een vrouw in Elmira die Rosa bijstond. Zij vroeg of zij niet twee weken voor een jonge vrouw wilden zorgen terwijl haar ouders naar het Westen reisden. Burt vroeg waar die jonge vrouw woonde en kreeg als antwoord, in Elmira, downtown……………..!”

Ja, God is heel echt, en Hij spreekt ook heel echt tot ons op vele verschillende manieren. Soms legt Hij woorden op ons hart zoals bij Burt, andere keren krijgen we een sterke indruk in onze gedachten, zoals ik dat kreeg in de herfst van 2014, toen ik met de oudsten samenkwam om het rooster van de zondagpredikingen van 2015 samen te stellen. Er werden mij acht zondagen toegewezen en ik nam die aan, maar tegelijkertijd had ik een gevoel van ongemak, in het Engels noemen we dat soms een “check.” Iets zei in mijn hart, “nee, je gaat er niet zijn.” Ik voelde me heel onbehagelijk, maar wat moest ik tegen de oudsten zeggen, dat ik volgend jaar dood ging zijn? En nee, ik stierf niet, maar ik had wel een heel ernstige inzinking in februari zodat ik werkelijk dat jaar niet meer prediken kon. We dienen Gods stem te leren herkennen en naar Hem te luisteren, Hij spreekt veel meer tot ons dan we beseffen.

Toen Marina en ik terugkeerden van ons korte bezoek aan de familie in het Westen, vertelden Burt en Elaine ons dat de Heer hen had ingegeven om voor een onbepaalde periode bij Rosa te blijven, uiteindelijk werd dat 2 1/2 jaar. Wij waren natuurlijk geweldig dankbaar dat Rosa in goede handen was en dat de Heer dit zo geregeld had. En zo vlogen wij in september terug naar België. We konden voor enige tijd op de bovenverdieping van het gemeentegebouw in Eeklo verblijven, waar ook onze spullen opgeslagen waren. Twee echtparen van een gemeente boden ons een renteloze lening aan om een huis te kunnen kopen, wat een geweldig offer van die mensen was. Opnieuw ervoeren we Gods voorziening.

En dus begonnen wij te zoeken naar een huis, hetgeen niet zo eenvoudig was, maar uiteindelijk vonden we toch iets in een welgesteld dorp ten zuiden van Gent. Wij woonden wel niet in de sjieke buurt, maar in de  buurt van woningen van lagere stand. Naar algemene gewoonte in België wou de eigenaar een deel in het zwart doen, zodat er alleen maar belasting betaald wordt op het bedrag dat op de verkoopovereenstemming staat. Ik zei tegen hem dat ik christen was en dat niet wilde doen. Hij vloekte geweldig en zei, “xxxxx, ik ben ook christen.” Ha, dat had hij dan juist wel bewezen! Ik vertelde hem dat ik hem een extra bedrag zou geven als we alles eerlijk zouden doen en hij stemde daar mee in. We tekenden en hadden dus nu een eigen huis, maar……………! (Ga naar Overpeinzingen).