MUSINGS OF AN “OLDER” MAN. Nr.163. (Extra edition)

Standard

R.Haverkamp's avatarrichardandmarina

Nr.162 ended with: “………..how we experienced the reality of the living God, His presence, His guidance, His provisions, His protection, His faithfulness and His blessings and we’ll come back to that the next time…………….!” (See richardandmarina.net).

This doesn’t mean that God always saves us from difficulties, trials and troubles, but He does help us through them. Please forgive me for making a big leap to the present, 12-18-2015. Four weeks ago our doctor, after discovering that Marina was losing blood, ordered a colonoscopy. It was quite a trial for Marina, especially the preparation for this, having to drink some stuff to clear out the intestines. The next day we went up to the fourth floor of the hospital for the colonoscopy. The nurses told me to go down to the main floor and wait there, they would bring Marina down when she was finished.

But she didn’t come, instead a…

View original post 304 more words

OVERPEINZINGEN VAN EEN “OUDERE” MAN. Nr.161.

Standard

Nr.160 eindigde met: “Eind ’83 kwamen we terug naar België en waren we opnieuw getuigen van het werk van Gods Geest in de levens van mensen, en in de groei van de gemeenten, erg opwindend…………….!” (Zie richardandmarina.net).

Vanaf 1 january 1984 kwam alles weer op volle gang en er was veel beweging. Gedurende de volgende tien jaar zouden er nog eens zo’n tien gemeenten opgestart worden en een aantal nieuwe werkers er bij komen. Behalve het houden van evangelisatie Bijbelstudies, was er ook het werk met de gemeenten, vooral de opleiding van leraren en leiders. Er werden conferenties gehouden, doopdiensten, zomerkampen, als ook jeugd weekeinden, en er werd ook een één zaterdag op de maand Bijbelschool gestart op twee plaatsen. Een in de molen in Beerse voor de mensen uit die omgeving en uit Limburg, de tweede in Gent voor de mensen van regio’s Antwerpen, Oost en West Vlaanderen. Zo’n 175 mensen namen daar aan deel. We wandelden door bijna alle bijbelboeken en behandelden kerkgeschiedenis en andere vakken. Velen werden hierdoor gezegend, opgebouwd en groeiden in hun geloof en christelijk leven.

Weet ge, beste lezer, ik volg het nieuws elke dag omdat ik wil weten wat er in de wereld gaande is, maar ik word soms zo moe van al het slechte nieuws dat we te horen en zien krijgen, terwijl we niet beseffen dat er zoveel goede dingen gebeuren over de gehele wereld. Wanneer ik terug denk  aan die jaren in België, aan de mensen die tot bekering kwamen, levens die zo veranderden, gebroken relaties en huwelijken die hersteld werden en de vele andere wonderlijke dingen die er gebeurden, dan loof ik de Heer.

En ook nu in 2015, terwijl er zoveel kwaad is in de wereld, gebeuren er zoveel goede dingen. Iedere dag worden er tenminste 80.000 mensen christen terwijl het atheisme er 300 per dag verliest. Nog nooit zijn er zoveel christenen in de wereld geweest als nu. Zo’n 3.500 nieuwe gemeenten ontstaan iedere week over de ganse wereld. En dat niet alleen, maar er worden zoveel goede dingen gedaan door christenen overal, in plaatsen met nood, zoals gevangenissen, ziekenhuizen, weeshuizen, opvangtehuizen, enz. Er zijn zoveel christelijke organisaties die hulp verlenen aan mensen in Afrika, Azië, het Midden Oosten en andere plaatsen. 545 milliard dollars worden per jaar aan christelijke organisaties gegeven, dat komt uit op 1.5 miljard dollar per dag! Meer dan 71 miljoen bijbels worden dit jaar verspreid. Maar deze zaken halen niet de headlines in onze kranten en op TV, en toch gebeuren ze, geloofd zij de Heer. O ja, beste vrienden, wij staan aan de winnende kant en onze Heer Jezus  Christus zal uiteindelijk triomferen over al het kwaad en ik word daar opgewonden over, hallelujah…….! Ik hoop dat u één van ons bent?! (Ga naar Overpeinzingen).

 

 

Dank u.

Standard

R.Haverkamp's avatarrichardandmarina

We willen heel graag iedereen die gereageerd heeft op mijn post over Marina’s kanker, echt bedanken. Dank u voor uw medeleven, bemoedigende woorden en gebeden, allemaal geweldig gewaardeerd. Gisteren, vrijdag hebben ze bloedonderzoek gedaan. Op 3 december krijgt ze een Cat Scan om te zien of de kamker uitgezaaid is en op 11 december zien we de chirurg voor een consultatie.  Wij verblijden ons in de Heer, wetende dat Hij alles onder controle heeft. “Wees niet bevreesd, want Ik ben met u.”

View original post

Thank you.

Standard

We very much want to thank everyone who wrote a comment on our page after I posted the news about Marina’s cancer. Thank you all for your compassion, encouraging words and prayers, they were much appreciated. Yesterday, Friday, Marina had blood taken. On December 3 she will have a Cat Scan to see whether the cancer has spread and on Dec.11 we will meet with the surgeon for consultation. We are rejoicing in the Lord, knowing that He is in control. “Fear not, for I am with you.”

Dank u.

Standard

We willen heel graag iedereen die gereageerd heeft op mijn post over Marina’s kanker, echt bedanken. Dank u voor uw medeleven, bemoedigende woorden en gebeden, allemaal geweldig gewaardeerd. Gisteren, vrijdag hebben ze bloedonderzoek gedaan. Op 3 december krijgt ze een Cat Scan om te zien of de kamker uitgezaaid is en op 11 december zien we de chirurg voor een consultatie.  Wij verblijden ons in de Heer, wetende dat Hij alles onder controle heeft. “Wees niet bevreesd, want Ik ben met u.”

MUSINGS OF AN “OLDER” MAN. Nr.160.

Standard

Nr.159 ended with: “We have to honestly admit that there are many things about God and His ways we don’t understand, but we know that He is and “that He is a rewarder of them that diligently seek Him.” Hebr.11:6. He has proven Himself many a time to us, we’ll tell you more later……………….!” (See richardandmarina.net).

Over the years I have learned to not go by the things which I don’t understand, and there are many, but rather to go by what I do understand, and I understand a lot. I have found that when I walk in the light that I have, more light is given and more is understood.

Last month I wrote 1982, ten years in Belgium and 16 churches started, all praise to God. But as with children, it’s one thing to have a baby, but quite another to raise that child to maturity. So also with individual Christians and with churches. Starting a new church is exciting, but then after a while the difficult work starts, teaching these new believers to get along with each other. That’s exciting too, but it is also a lot of work and takes a lot of time. And we had three daughters who were now getting into their teenage years. I cut back on some of my activities and started on Saturday evenings taking Rosa, the oldest one, together with a few of her friends out to go bowling or to music concerts, even a couple in Holland, always ending the evening with good old Belgian French fries!

In the fall of 1981 Rosa went to Bodenseehof Capernwray Bible school in southern Germany for the winter semester. There she became ill and should have come home, but she enjoyed the time there so much that she stayed and actually never fully recovered from the mononucleosis. In the spring of ’82 she went to spring school in England (Capernwray Bible school), and then in the fall of that year she went to work at a Christian youth hostel, called Ebenezer in Amsterdam for 9 months.

On May 18, my birthday, friends took us out for the noon meal and then for a walk in the woods. There I all at once collapsed and an ambulance was called and I was in the hospital for four days. I had a real burn-out, which was not surprising after having gone in overdrive for some ten years. I had to stop my activities and we went to Canada from July until December ’83. In the fall Rosa went to Prairie Bible Institute in Three Hills, Alberta for a year. She tried going back in 1984 but her health had gone very much downhill and she had to return home after a couple months as she just could not continue.

We were back in Belgium end 1983 and continued to witness the work of God’s Holy Spirit in the lives of people, and the growth of His church, exciting indeed…………! (Go to Musings).

 

OVERPEINZINGEN VAN EEN “OUDERE” MAN. Nr.160.

Standard

Nr.159 eindigde met: “We geven eerlijk toe dar er veel dingen zijn ivm God en Zijn wegen die we niet begrijpen, maar we weten dat Hij er is en dat “Hij een beloner is voor wie Hem ernstig zoeken.” Hebr.11:6. Hij heeft zichzelf vele malen aan ons bewezen, en we vertellen u daar later nog wel meer over…….!” (Zie richardandmarina.net).

Door de jaren heen heb ik geleerd niet af te gaan op de dingen die ik niet begrijp, en dat zijn er heel wat, maar op hetgeen ik wel begrijp, en dat is heel wat! Ik heb ontdekt dat als ik in het licht wandel dat ik al heb, er meer licht gegeven wordt en ik ook meer begrijp.

Verleden maand shreef ik 1982, tien jaar België en 16 gemeenten gesticht, alle eer aan de Heer! Maar het gaat zoals met kinderen, het is één ding een kindje te krijgen, maar heel iets anders die op te voeden tot volwassenheid. Zo ook met christenen en met gemeenten. Een nieuwe gemeente opstarten is opwindend, maar dan begint na enige tijd de moeilijke taak om die jonge gelovigen te leren met elkaar om te gaan. Dat is ook opwindend, maar tegelijkertijd is het veel werk en neemt het heel wat tijd in beslag. En we hadden drie dochters die de teenage jaren ingingen. Ik begon wat van mijn activiteiten terug te schroeven om tijd te hebben Rosa, onze oudste dochter, met enkele vriendinnen uit te nemen op zaterdagavond en te gaan bowlen of naar muziekgroepen te gaan luistern, zelfs een paar maal in Nederland, terwijl we de avond altijd beeindigden met goede Belgische frietjes!

In de herfst van 1981 woonde Rosa het winter semester van Bodenseehof Capernwray Bijbelschool in Zuid Duitsland bij. Zij is daar ziek geworden en had eigenlijk thuis moeten komen, maar zij genoot zo van haar tijd daar dat ze gebleven is tot het eind en daardoor is ze nooit volledig hersteld van de mononucleosis. In het voorjaar van ’82 ging ze naar de Capernwray Spring school in Engeland en daarna in de herfst werkte ze 9 maanden in Ebenezer, een jeugdtehuis in Amsterdam.

Vrienden namen ons uit eten voor mijn verjaardag op 18 mei, waarna we gingen wandelen in het bos. Daar zakte ik plots in elkaar en een ambulance bracht me naar een ziekenhuis waar ik vier dagen verbleef. Ik had een echte burn-out, hetgeen niet verwonderlijk was na tien jaar in de grote versnelling te hebben gewerkt. Ik moest stoppen met het werk en we gingen naar Canada in juli ’83 en kwamen terug in België in december van dat jaar. In september vetrok Rosa naar het Prairie Bible Instituut in Three Hills, Alberta en studeerde daar voor een jaar. Ze ging terug in ’84, maar omdat haar gezondheid bergaf was gegaan moest ze na enkele maanden stoppen en kwam ze terug thuis.

Eind ’83 kwamen we terug naar België en waren we getuigen van het werk van Gods Geest in de levens van mensen, en in de groei van de gemeenten, erg opwindend…………….! (Ga naar Overpeinzingen).

 

MUSINGS OF AN “OLDER” MAN. Nr.158.

Standard

Nr.157 ended with: “There we sat, out in the nowhere, and no other car on the road and no house in sight……………!” (See richardandmarina.net)

It was getting cold in the car as we sat there hoping someone would come by, but it looked like there was nobody else travelling during that cold night. I looked at Marina and said, “Let’s pray.” Someone may remark, what good will that do and what can God do in such a situation? But I prayed and asked the Lord for help. The moment I said “Amen”, a thought flashed through my head and I almost shouted at Marina, “Do you have the thermos with you?” “Yes” she said, “the big one, it’s in the back seat.” “What’s in it?” I asked, she said “hot water.” I said “hot water, what for?” She answered, “I have some packages of instant soup with me and I can make you a cup of hot soup.” Hah, forget about the soup. I got out of the car, took the thermos and poured some of that hot water over the diesel filter, and sure enough, the diesel became fluid again. I waited a bit and turned the key, and praise the Lord, the car started.

We began driving but after about 15 km it stalled again. I poured more hot water over the filter and way we went again. I think I did this three or four times and then we came upon a lonely service station. The fuel tank was still more than half full, so I explained to the attendant what our problem was and he said to put in at least 15 liters of gasoline and then fill up the rest of the tank with diesel. He said the gasoline will keep the diesel from freezing and it won’t hurt the motor. So off we went and after many hours of driving through the night with hardly any other cars on the road, we arrived home safely, very tired, but extremely thankful.

There is no doubt in my mind that the Lord answered our prayer. I had barely finished saying “Amen” and the thought flashed through my mind, the thermos. I didn’t even know we had it with us. I know it was the Lord, as I have had more of these experiences. You see, our God is alive and well, He is real indeed, what about yours……………………? (Go to Musings).