MUSINGS OF AN “OLDER” MAN. Nr.146.

Standard

Nr.145 ended with: “But let’s now go back to East Flanders, and yes, also West Flanders (Flanders Fields) where amazing things were happening……!” (See richardandmarina.net)

You can well understand that with all that was going on, we were busy people, driving to Beerse, Limburg, Eeklo, Maldegem, Ghent and other places, to speak at meetings, hold Bible studies and visit folk. So we were very happy when the Lord sent others to help. It is a bit difficult to write everything in chronological order and therefore I will be going back and forth a bit. I mentioned in the previous episode that Martin and Lydie Symons went full-time in 1981. Now we go back a bit because in 1979 the Lord sent a couple with two children from the USA to help us in the work. I had gone to visit them in Texas to talk over everything and I spoke in a few churches there. That was at the beginning of January and it was cold in Belgium.

We had a sink in our bedroom, but no heating. One morning when Marina woke up she heard water running and found that the water pipe had broken because of the frost. The water was running down the wall into our large living room and the carpet was soaked. Water was also running outside from underneath our front door and forming a layer of ice there, and I was in Texas! Marina phoned a friend who came and turned off the water. Then she and our three daughters tried to soak up the water with sheets and towels, but it didn’t work. Thank God, several of the new Christians came over for prayer meeting that evening and helped her. All the furniture was moved and the rug taken out and hung over a strong rope in our back shed, what a job! When I returned from the States everything was back in place; thank God for a good wife and willing friends!

When Hal and Marion Threadcraft arrived in Belgium, they stayed with us for a little while until they were able to rent a house in Gentbrugge. Of course, they had quite a time adapting, coming from Texas, which is the second largest state of the US, to a little crowded country like Belgium. And they had to learn the language, which is not easy, but they did well and soon they were very much involved in the work. More about them later.

But now, what about West Flanders? Well, I received this phone call from Ingrid, the doctor’s wife in Peer……..! (Go to Musings).

OVERPEINZINGEN VAN EEN “OUDERE” MAN. Nr.146.

Standard

Nr.146 eindigde met: “Maar laten we nu eens teruggaan naar Oost Vlaanderen, en ja, ook naar West Vlaanderen, (Flanders Fields), waar wonderlijke dingen aan het gebeuren waren……….!

U zult wel begrijpen dat met al wat er gaande was, wij een druk leven hadden, met het rijden naar Beerse, Limburg, Eeklo, Maldegem, Gent en nog andere plaatsen, voor Bijbelstudies, prediking en mensen bezoeken. Daarom waren we heel blij dat de Heer medewerkers zond om te helpen. Het is wat moeilijk om alles in chronologische order te schrijven en ik zal dan ook een beetje heen en terug gaan. Ik vernoemde in de vorige aflevering dat Martin en Lydie Symons in 1981 voltijds voor de Heer gingen werken. Nu gaan we iets terug naar eind 1979 toen de Heer een echtpaar met twee kinderen uit de VS stuurde om met ons samen te werken. Ik was begin januari ’79 naar Texas gegaan om hen te bezoeken en alles te bespreken, en ik predikte daar ook in enkele gemeenten. Het was heel koud in België.

Wij hadden een wastafel in onze slaapkamer, maar geen verwarming. Op zekere morgen werd Marina wakker en hoorde ze water lopen en ontdekte dat de waterleiding door het vriezen gesprongen was. Het water liep langs de muur naar beneden en onze grote woonkamer stond onder water en het tapijt was volledig doorweekt. Er liep water onder de voordeur naar buiten en vormde daar een laag ijs, en ik zat in Texas. Marina belde een vriend die meteen kwam en de waterleiding afsloot. Toen probeerde zij en onze drie dochters om het water op te nemen met handdoeken en andere middelen, maar dat was niet te doen. God zij dank, die avond kwamen enkele nieuwe christenen voor de bidstond en zij hielpen. Alle meubels moesten verzet worden en het tapijt werd opgerold en over een dik touw gehangen in een schuurtje achter ons huis, wat een werk! Toen ik terugkeerde van de VS stond alles terug op zijn plaats. God zij dank voor een goede vrouw en bereidwillige vrienden.

Nadat Hal en Marion in Belgie gearriveerd waren, verbleven zij eerst een tijdje bij ons totdat ze een huis gehuurd hadden in Gentbrugge. Natuurlijk was het een hele aanpassing voor hen, komende van de tweede grootste staat in de VS, naar het kleine, dicht bevolkte België. En het was natuurlijk ook niet eenvoudig voor hen om de taal te leren, maar ze hebben dat goed gedaan en waren spoedig heel betrokken bij het werk van de Heer. Meer over hen later.

Maar nu, hoe staat het met West Vlaanderen? Wel, ik kreeg een telefoontje van Ingrid, de dokters vrouw in Peer……! (GA naar Overpeinzingen).