Nr.4 eindigde met: “Ik wist toen ook niet dat één van die studenten, een jonge vrouw, later mijn vrouw zou worden, en zij wist niet dat de wilde vriend voor wie zij bad en wiens naam zij zelfs niet kende later haar man zou worden!” Terug op de boerderij vond er een echte strijd plaats in mijn hart. De kleine, stille stem die zei, geef je over. Ik besefte toen heel goed dat God alles wou of niets, maar niet dat half en half gedoe. Hij is de Schepper en heeft recht op mij. Maar mijn respons was, Nee! En zo ging het dag na dag, Ja, Nee, Ja, Nee. Als ik ’s morgens opstond was het daar, Ja, Nee. Als ik de koeien aan het melken was, Ja, Nee. Op het veld, Ja, Nee. Waarom bleef ik maar Nee zeggen? Omdat ik bang was voor wat er zou gebeuren als ik Ja zou zeggen. Later heb ik ontdekt dat er veel mensen zijn die zich niet aan God willen overgeven omdat ze bang zijn dat Hij hen iets heel moeilijks zal vragen. Maar de bijbel zegt dat God het goede met ons voor heeft. Om eerlijk te zijn, ik voelde me echt miserabel, en, om het verhaal kort te houden, op een dag, buiten op het veld heb ik mij eindelijk overgegeven en gezegd, Ja God, als U er werkelijk bent, U mag mij hebben en doen met mij wat Ge ook maar wilt. En toen gebeurde het wonder! De bijbel noemt het de (weder) nieuwe geboorte, hetgeen betekent, nieuw leven, en dat ervoer ik op wonderlijke wijze. Jezus zei dat zonder die nieuwe geboorte je niet zien kunt. En dat ervoer ik ook, plotseling kon ik zien, niet met mijn letterlijke ogen, maar met innerlijke ogen. God was er! Hoe had ik zo blind kunnen zijn? En God zegt ook in Zijn Woord, “Een nieuw hart zal ik u geven en een nieuwe geest in uw binnenste; het hart van steen zal Ik ….verwijderen en Ik zal u een hart van vlees geven.” En oh, dat was zo waar en echt! Voor jaren had ik geen traan laten vallen, mijn hart was hard geworden, maar nu huilde ik als een kleinkind. Wat een transformatie! Zou dat zo kunnen blijven? (Ga naar Overpeinzingen)

Nr.3 eindigde met: “Het eigenaardige was dat hoe meer ik las (in de bijbel), hoemeer ik wilde lezen, er scheen een soort mysterieuze kracht van uit te gaan. En niet alleen werd ik gedrongen om meer te lezen, het begon ook iets te doen in mijn hart. Het was het begin van een ware strijd.” En hoe meer ik las, hoe meer ik aanvoelde dat God achter me aanzat. Toch was ik eigenlijk helemaal niet zeker of er wel een God was. Ik was nog nooit in een evangelische kerk geweest en wist niets af van het ware evangelie of de termen, behouden zijn, wedergeboren, enz. Maar dat innerlijke gevoel dat God me wilde hebben begon toe te nemen, en eigenaardig genoeg, ik kan het eigenlijk niet uitleggen, voelde ik ergens diep binnen in mij dat ik me aan Hem moest overgeven. Maar ook, en hoe ik daar bijkwam weet ik niet, wist ik dat als ik dat deed, Hij mij zou roepen om predikant te worden en daarvoor schrok ik me dood! De enige predikanten die ik ooit gekend had waren er in een vrijzinnige kerk, mannen met heel ernstige gezichten die niet lachten noch ooit een mop vertelden, waarvan ik juist zoveel hou. 🙂 Dat was het beeld dat ik had van een predikant, en dat nooit! Toch bleef ik doorlezen, ik kon gewoon niet stoppen, wat kwam, dat zie ik nu, doordat mijn moeder dagelijks voor mij bad. Veel later ontdekte ik dat zij een echte bekeringservaring gehad had op 16 jarige leeftijd, maar daar nooit over sprak omdat ze geen heilszekerheid had en ook omdat er over zulke dingen in haar kerk niet gesproken werd. Ik wist ook niet dat enkele studenten op een Bijbelcollege in Saskatchewan voor mij baden. Een van hen was de jonge man die mij gezegd had de bijbel te lezen, de broer van Martin, die voorheen mijn beste vriend was. Zij baden regelmatig voor hem en zijn wilde vriend. Ik wist toen ook niet dat één van die studenten, een jonge vrouw, later mijn vrouw zou worden, en zij wist niet dat de wilde vriend voor wie zij bad en wiens naam zij niet eens kende later haar man zou worden! (Ga naar Overpeinzingen)

 No.2 eindigde met: “Terugkijkend besef ik nu dat God toen al aan het werk was in mijn hart, mij naar de rand drijvende, zodat ik Hem zou zoeken en vinden. Ik weet nu ondertussen ook uit meer dan 50 jaar ervaring dat God veel meer bezig is dan wij beseffen, achter de schermen werkende.” Misschien is God ook aan het werk achter de schermen in uw leven. Misschien tracht Hij uw aandacht te krijgen. Misschien is Hij bezig u tot de rand van wanhoop te brengen, zodat u Hem zou zoeken en vinden. Gebeuren er vreemde onverklaarbare dingen in uw leven? Zou Hij dat kunnen zijn? Op een avond liep ik een café binnen waar de jukebox een hit lied aan het spelen was, “What am I living for, if not for you?” Dat pakte mij en liet mij maar niet los. “What am I living for?” “What am I living for?” (Waar leef ik voor, of, waar besta ik voor?) Ik ging terug naar de boerderij waar ik het laatst gewerkt had en kwam daar een jonge man tegen, de broer van wat was mijn beste vriend, maar met wie ik niet veel contact meer had omdat zijn ouders vonden dat ik een slechte invloed had op zijn leven. Deze jonge man zei tegen mij dat ik de bijbel eens moest lezen. Ik lachte, bijbel lezen is voor oude grootmoeders en kleine kinderen. Gedurende mijn studie tijd aan het Landbouw College, verbleef ik enige tijd bij mijn grootouders. Mijn grootvader had de gewoonte om iedere dag na het eten een hoofdstuk uit de bijbel te lezen, zoals dat de gewoonte was in vele Hollandse gezinnen, maar voor mij was dat het vervelendste en saaiste moment van de dag. Maar de woorden, “Je moet de bijbel lezen” bleven weerklinken in mijn hoofd. Uiteindelijk zocht ik het Nieuwe Testament op dat mijn moeder mij had gegeven bij mijn vertrek uit Holland. De helft van debladzij was in het Nederlands, de andere helft in het Engels. Ik begon er in te lezen , maar begreep er niet veel van. Het eigenaardige was dat hoe meer ik las, hoe meer ik wilde lezen, er scheen een soort mysterieuze kracht van uit te gaan. En niet alleen werd ik gedrongen om meer te lezen, het begon ook iets te doen in mijn hart. Het was het begin van een ware strijd. (Ga naar Overpeinzingen)