Door Marina’s kanker operatie, het trage herstel en de extra zorg die daar bij komt, plus mijn eigen oververmoeidheid, gaat dit een kortere editie zijn. Hopende dat jullie dit begrijpen.

We gaan nu verder met waar we gebleven waren in nr.162, waar ik sprak over de verschillende werkers die aan ons toegevoegd werden door de Heer. Ik zal daar later nog meer over zeggen, omdat er nog werkers bijkwamen en er ook enkele veranderingen waren.

De oorspronkelijke bedoeling echter van “Overpeinzingen” was niet zozeer een verhaal te schrijven over het werk, maar over ons persoonlijke leven, waar het werk natuurlijk deel van uit maakt. Het is “ons” verhaal, ons getuigenis over hoe wij de echtheid van God ervaren hebben, Zijn tegenwoordigheid, Zijn leiding, Zijn voorzieningen, Zijn bescherming, Zijn trouw en Zijn zegen.

Maar ik ga iets sneller moeten gaan anders raken we nooit aan het eind van het verhaal. In 1983 waren we in Canada geweest om familie, vrienden, onze thuisgemeente en andere gemeenten te bezoeken. Het was altijd zo bemoedigend deze vrienden te ontmoeten en ons samen te verheugen over what de Heer aan het doen was door hun gebed en steun. Maar nu in ’84 zijn we terug in de strijd in Belgie en er gebeurde van alles gedurende de volgende 3 tot 4 jaar. Er was veel te doen, evangelistie, opleiding van oudsten en leraars, enz. De gemeenten groeiden, wat een vreugde was, maar het ging niet altijd zonder pijn, zoals met alle groei.

Onze kinderen groeiden ook. Rosa, de oudste was naar Capernwray Bible School geweest, in Duitsland en Engeland. In ’84 bezocht onze tweede dochter, Lily de school in Duitsland, en in ’85 ging Rini naar de school in Duitsland en Engeland. Het was nogal kostelijk, maar wij vonden dat het de moeite waard was onze kinderen een goede basis te geven voordat ze de wereld introkken.

In 1987 keerden we terug naar Canada, deze keer voor een langere, en ook moeilijker periode, en werd ons geloof werkelijk op de proef gesteld, maar meer daarover de volgende maal………..! (Ga naar Overpeinzingen).

Our Jan.1 edition ended with, “Next week we’ll go back to where we left off, 1983………!”

No, we won’t go back to 1983 yet, as I have something to share that connects with last week. I quoted the apostle Paul when he said, “……one thing I do, forgetting those things which are behind and reaching forward to those things which are ahead.” In other words, forgetting the past and reaching out to the future. And what a “past” Paul had! Just imagine, he had persecuted Christians, had put them in prison and even had some murdered! Can you imagine the guilt he must have had? After his conversion he may have even met up with the children of some of these, whose lives may have been ruined, how did that make him feel? But he knew he could not undo what he had done, he could not change the past, and so, instead of wallowing in regret and thus ruining his life, he accepted God’s forgiveness and pressed on, and what a difference he made all over the world!

I sort of know how Paul must have felt. I have also made serious mistakes in the past, and I have some real regrets, but I also know I cannot turn the clock back or undo what I have done wrong. And the enemy of my soul is very clever and very persistent in bringing up the past and continually accusing me of my failures. And that can at times really paralyze me. I would think that some of my readers, or maybe even many of you also sit with guilt and regret as to the past. And you also know about those accusations of the enemy. And at times you just wished you could turn the clock back and undo what you have said or done, but that is not possible.

So what to do? First we need to confess to God what we have done wrong, and then accept His forgiveness. Secondly, we need to confess to the person or persons we have wronged. And thirdly we need to deal with the past once for all, as God did with our sins on the cross, where they were dealt with once for all and He remembers them no more, EVER! Let us not wallow in regret, it doesn’t change anything, except it will seriously hurt ourselves. Do what the apostle said, forget what’s behind and move forward.

What a tremendous way to begin a new year. The past is done, guilt is dealt with and now we move forward for God and our fellow human beings. Let’s seek to change the world as Paul, the murderer did. (Go to Musings).

Marina en ik willen alle lezers van onze “overpeinzingen” een heel gelukkig en gezegend Nieuw Jaar toewensen, met veel van Gods tegenwoordigheid, vrede en kracht. Mogen jullie werkelijk Gods zegen ervaren, terwijl jullie je toewijden aan Hem om Zijn goede en perfecte wil te doen.

Toen ik jaren geleden in Californie, USA woonde, ontmoette ik enkele jonge mensen die aan het Prairie Bijbel Instituut (PBI) in Three HIlls, Alberta hadden gestudeerd. Verschillende malen hoorde ik hen iets zeggen over Maxwell 1:1. Uit nieuwsgierigheid vroeg ik hen wat ze daarmee bedoelden. Zij vertelden mij dat Dhr. Maxwell, de stichter van het instituut zo dikwijls een bepaalde boodschap gaf dat de studenten het Maxwell 1:1 hadden genoemd. Ik vroeg hen wat die boodschap was en zij antwoordden, “Be balanced” (Wees evenwichtig). Ik ben het volledig met hem eens. Het is heel belangrijk evenwichtig te zijn in ons leven en niet door te slaan, noch naar de ene kant, noch naar de andere, en het is zeer belangrijk om daar aan herinnerd te worden bij de start van een nieuw jaar.

Prediker 3:1-8 zegt het zo goed, “Alles heeft zijn uur en ieder ding onder de hemel zijn tijd; er is een tijd om te baren en een tijd om te sterven; een tijd om te planten en een tijd om het geplante uit te rukken, enz. Ik wil graag twee belanrijke dingen vernoemen die we in gedachten dienen te houden aan het begin van 2016. De apostel Paulus schrijft aan de Filipenzen in hoofdstuk 3:13, “Broeders, ik voor mij acht niet, dat ik het reeds gegrepen heb, maar één ding doe ik: vergetende hetgeen achter mij ligt en mij uitstrekkende naar hetgeen voor mij ligt.” Ja, zeer zeker, het verleden vergeten en ons uitstrekken naar hetgeen voor ons ligt.

Tegelijkertijd legt de Bijbel heel veel nadruk op het herdenken. Keer op keer werden de Joden er aan herinnerd om te herdenken wat de Heer voor hen gedaan had, zie Deuteronomium. De psalmist zat diep in de put totdat hij zich herinnerde wat de Heer in het verleden gedaan had. Jezus vroeg ons aan Hem te blijven denken en stelde daarvoor het Avondmaal in.

Spreekt de Bijbel zichzelf dan tegen als Paulus zegt, “vergeten”, terwijl anderen zeggen, “herdenken.”? Nee, ik denk dat wat Paulus wil zeggen, is, dat we de slechte dingen uit het verleden moeten vergeten, zodat die ons niet teneer trekken, of zoals iemand gezegd heeft “het verleden is verleden omdat het verleden is.” De anderen bedoelen dat we het goede in herinnering brengen en er door bemoedigd worden. Beiden zijn waar, we hebben evenwicht nodig. Een goede manier om het Nieuwe Jaar te beginnen is om de slechte dingen van het verleden te vergeten en ons te concentreren op al de goede ervaringen die we gehad hebben, en dan God te danken en ons uit te strekken naar wat voor ons ligt: de Heer en een stervende wereld. Zorg dat u een verschil maakt!

Volgende week gaan we terug naar waar we waren, 1983…………..! (Ga naar Overpeinzingen).

Werd Jezus geboren op 25 december? Zeer zeker niet. Wanneer dan wel? Lees a.u.b., heel interessant en mooi.

Lukas 2:8, “En er waren herders in diezelfde landstreek, die zich ophielden in het veld en des nachts de wacht hielden over hun kudde.” In Israel is december ook een wintermaand en kan het koud zijn. Herders en schapen gaan dan niet buiten. Soms gingen ze uit de stal eind februari, maar zeker in maart/april, in Hebreeuws, de maand Nisan. Waarom hielden ze wacht over de kudde ‘s nachts? Omdat het de tijd van het jaar was, het voorjaar, wanneer de lammetjes geboren werden. Lammetjes worden niet door het gehele jaar geboren, alleen maar gedurende deze periode. En de lammetjes die bij Bethlehem geboren werden waren heel speciaal omdat zij gebruikt werden voor de tempel offeranden. Om die reden waren de herders, die priesters waren, heel voorzichtig met de geboorte van die lammeren. Jezus, Gods Lamb werd geboren in Bethlehem als het Lamb dat geoffered zou worden. Is het niet mooi dat de eerste mensen die Jezus zagen herders waren? Dus werd Jezus geboren in de maand Nisan, op onze kalender maart/april.

Maar kunnen we preciezer zijn? Jazeker, maar omdat dit niet te lang mag worden, moet ik mij beperken in mijn uitleg. Laat het volstaan te zeggen dat men de tijd kan uitmaken aan de sterren die een speciale opstelling hadden in het jaar 6 BC, hetgeen de magiers bewoog naar Israel te reizen. Ook komt men op een bepaalde tijd uit als men begint te rekenen bij de dienst van Zacharias, de vader van Johannes de Doper, in de tempel. En er zijn nog aanwijzingen. Er is bijvoorbeeld een manuscript van de vroegste gemeente in de archiven van het Vatikaan, met de zin dat Jezus in de maand Nisan geboren is, maar dit is gecensureerd.

Er zijn veel beelden van Jezus in het O.T., maar de meest volmaakte is de Tabernakel, God die onder ons woont. Joh.1:14, “Het Woord is vlees geworden en heeft onder ons gewoond” (getabernakeld). De tabernakel werd in negen maanden gebouwd. Hoelang was Jezus in Maria’s baarmoeder? Negen maanden. Wanneer was de tabernakel volledig af? Op de eerste dag van Nisan, toen God deze datum instelde als het begin van het nieuwe jaar. Nisan betekent begin. Wanneer was Jezus geboren? Ik geloof op de eerste dag van Nisan van het jaar 6 BC, toen was er een nieuw begin, zelfs de kalender veranderde van BC naar AD.

Wanneer we Jezus geboren laten worden in ons, hetgeen de Bijbel de “wedergeboorte” noemt, is er een nieuw begin, “het oude is voorbijgegaan, zie het nieuwe is gekomen.” Weet u en hebt u ervaren waar ik over spreek? De datum van Zijn geboorte is eigenlijk niet zo heel belangrijk, maar of Hij geboren is in ons hart, dat wel………………..! (Ga naar Overpeinzingen).