MUSINGS OF AN “OLDER” MAN”. Nr.171.

Standard

Nr.170 ended with,” Yes God is real indeed, we can certainly testify to that, He can be trusted. My trip to Belgium was to be repeated and that summer Marina and I, and Rosa, who was still well enough at that time, would travel to Europe for something very special………………..!” (See richardandmarina.net).

Wedding bells were ringing! Yes, our second daughter Lily was going to get married to a fine Belgian young man, Bart Vanhyfte, on August the 6th, 1988. So in July, Marina, Rosa and I flew to Belgium to prepare for the wedding, but also to move everything out of our house in Lovendegem, where we had lived for about 12 years. Lily and Renee had been living there the last 1 1/2  years, but now Lily was moving out and Renee also, who was moving into a student house in Ghent, not far from where Lily and Bart had rented a house. We took all our stuff to the church building in Eeklo, which had a large attic where everything could be stored. Some of this was done before the wedding and the rest after. Renee was a tremendous help as she really knows how to pack. We are always amazed as to how much she can get into a suitcase or back pack.

The wedding took place on one of the hotter days of that summer in Belgium in an upstairs meeting room above a restaurant. There were many people present, including relatives from Holland. In Belgium people get married officially at the city hall, after which usually a church service follows. It also happens that people get married “before the law” (as some call it) on Friday and in church on Saturday, after which there is the wedding feast. We had a wonderful service and experienced the Lord’s presence and blessing, how thankful we were. There was a reception afterwards. Lily and Bart went on their honeymoon and after they came back, Marina and Rosa returned to Canada and I stayed to help Renee get settled in and she helped finishing up packing and storing things, after which I flew back to Canada. The separation was difficult for us all.

It was at the beginning of September that I left Belgium with a heavy heart, wondering when we would be back and even, whether we would come back. Arriving in Canada and living in an apartment with a dear daughter who had an unknown illness, for which there seem to be no help, I spent many evening hours walking the streets of Elmira, crying to God for help and asking Him what His will was for us. Was this the work of the enemy to keep us out of Belgium? The apostle Paul wrote to the Thessalonians that he “wanted to come to them time and again, but Satan hindered us” and, strangely enough, God allowed it. It was not easy, not for Marina and me and certainly not for Rosa. But God…………! (Go to Musings).

 

OVERPEINZINGEN VAN EEN “OUDERE” MAN. Nr.171.

Standard

Nr.170 eindigde met: ” Ja, God is echt, daar kunnen wij waarlijk van getuigen, Hij kan vertrouwd worden. Mijn verblijf in België zou herhaald worden en die zomer reisden Marina, Rosa, die toen nog sterk genoeg was, en ik naar Europa voor iets heel belangrijks………….! (Zie richardandmarina.net).

Er was een bruiloft op komst. Ja, onze tweede dochter Lily ging op 6 augustus 1988 trouwen met Bart Vanhyfte, een fijne Belgische jongeman. En zo vlogen Marina, Rosa en ik naar België om die bruiloft voor te bereiden, maar ook om alles uit het huis in Lovendegem waar we zo’n 12 jaar hadden gewoond, en waar Lily en Rini de laatste 1 1/2 jaar hadden verbleven, te verhuizen naar de zolder van het gebouw van de christengemeente in Eeklo. Omdat Lily ging trouwen en Rini in een studentenhuis in Gent niet ver van waar Bart en Lily een huis gehuurd hadden, ging wonen en wij teruggingen naar Canada, hadden we dat huis niet meer nodig. Een deel van deze verhuis gebeurde voor de trouw en een deel daarna. Rini was een geweldige hulp, daar zij weet hoe dingen in te pakken. We staan altijd weer verbaasd hoeveel zij in een koffer of rugzak weet te krijgen.

De bruiloft vond plaats op één van de warmste dagen die zomer in België in een zaal boven een restaurant. Er waren veel mensen aanwezig, waaronder ook familieleden van mij uit Nederland. In België huwen mensen voor de wet in het stadhuis, waarna er een kerkdienst volgt. Sommigen trouwen voor de wet op vrijdag en in de kerk op zaterdag, waarna het feest volgt. We hadden een fantastische dienst en ervoeren echt de aanwezigheid en zegen van de Heer, we waren heel dankbaar. Na de dienst was er een receptie. Bart en Lily gingen op huwelijksreis en na hun terugkeer vertrokken Marina en Rosa terug naar Canada. Ik bleef om Rini te helpen met het gereedmaken van haar kamer in het studentenhuis en zij hielp mij om de laatste dingen van ons huis naar Eeklo te brengen, waarna ik terugvloog naar Canada. Het uiteengaan was moeilijk voor ons allen.

Het was begin september toen ik België verliet met een bezwaard hart, mij afvragende wanneer we hier terug zouden komen, en, of we wel zouden terugkeren. In Canada op een appartement wonen met een lieve dochter die een onbekende ziekte had, waarvoor er geen hulp scheen te zijn, wandelde ik vele avonden de straten van Elmira, tot God roepende voor hulp en voor Zijn wil voor ons. Was dit het werk van de vijand die ons uit België wilde houden? De apostel Paulus schreef aan de Thessalonicenzen dat hij dikwijls bij hen had willen komen, maar “verhinderd werd door de Satan” en God stond dit toe. Het was heel moeilijk, voor Marina en mij, maar vooral ook voor Rosa. Maar God………! (Ga naar richardandmarina.net).