OVERPEINZINGEN VAN EEN “OUDERE” MAN. Nr.61

Standard

Nr.60 eindigde met: “En we voelden aan dat de Heer ons naar Europa zond om precies dat te doen. Wat een uitdaging! Zou dat echt kunnen gebeuren? Ik was er niet zo zeker van toen we eerst in België begonnen……!” (Zie: richardandmarina.net)

Meer hierover later. Maar nu, met welke zendingsorganisatie te gaan? We hadden hier veel voor gebeden, maar hadden geen leiding gekregen. We ontdekten dat de Open Broeder Gemeenten zo’n 1500 zendelingen over de gehele wereld hadden, zonder een zendingsorganisatie. Wat ze wel hadden waren Dienstverlenende Comités. Zo is er bijvoorbeeld in Toronto de Missionary Service Committee (MSC) en in de VS, Christian Missions in Many Lands (CMML). Deze Comités dienen de zendelingen en de gemeenten. Zij zijn erkend door de regering en kunnen belastingaftrekbare ontvangstbewijzen uitgeven. Zij hebben geen gezag over de zendelingen, daar zij geloven dat de zendelingen hun leiding rechtstreeks van de Heer moeten ontvangen. Wij kregen de overtuiging dat dit Gods weg was voor ons, onder Zijn leiding, zonder menselijke organisatie. Later in België zou blijken hoe belangrijk deze beslissing was geweest. We wisten nu hoe we moesten gaan, maar we hadden nood aan drie dingen: 1. Een sterke thuisgemeente. 2. De juiste medewerkers en 3. Veel biddende mensen. De Heer had ons al naar een geweldige gemeente geleid die ons geestelijk thuis geworden was. We bleven bidden dat de Heer zou voorzien in de juiste medewerkers en we begonnen te zoeken naar echte gebedspartners.

Tegen eind oktober reden we voor de laatste keer naar het Westen. We huurden een klein huis in Herbert, Sask. En van daaruit bezocht ik gemeenten in Sask. en Alberta. Ik hield een maand lang evangelisatiesamenkomsten in Edmonton, Alta. terwijl ik logeerde bij een familie die later naar België zou verhuizen en onze eerste medewerkers zouden worden. We bezochten ook Vancouver, BC en logeerden daar in een appartement dat speciaal voor zendelingen was ingericht. Onze meisjes hadden een heel fine tijd daar, terwijl ik een heel aantal gemeenten in en rond Vancouver bezocht. Overal beloofden mensen voor ons en ons toekomstige werk in Europa te bidden. In april, na afscheid genomen te hebben van Marina’s familie, reden we terug naar Drayton, ON en WBC om ons voor te bereiden op ons vertrek naar Europa…….! (Ga naar Overpeinzingen)

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s